эй ба истеҳқоқи шоҳи шарқро қоими мақом

ای به استحقاق شاه شرق را قایم مقام

Вази қадими алдҳри шоҳони пешвои хосу ом

وز قدیم‌الدهر شاهان پیشوای خاص و عام

Қадари ту кайвон ва ӯро муштарӣ дар кавкаба

قدر تو کیوان و او را مشتری در کوکبه

Рои ту хуршед ва ӯро осмон дар иҳтимом

رای تو خورشید و او را آسمان در اهتمام

Фитнаҳо аз бахти бедори ту дар зиндони хоб

فتنه‌ها از بخت بیدار تو در زندان خواب

Теғҳо аз ӯҳдаи калаки ту дар ҳабси ниёам

تیغها از عهدهٔ کلک تو در حبس نیام

Калаки ту ҷазри асмро бишинаванд аз смох

کلک تو جذر اصم را بشنواند از صماخ

Ҳарчӣ бар шохи хавотир аз сухан пухтаасту хом

هرچه بر شاخ خواطر از سخن پخته است و خام

Гӯши гардун бар срири калаки ту доне з чист

گوش گردون بر صریر کلک تو دانی ز چیست

Зонка дар тартиби олами калаки тест ӯро эмом

زانکه در ترتیب عالم کلک تست او را امام

Ростӣ ба бо кафу калаки ту берун барда анд

راستی به با کف و کلک تو بیرون برده‌اند

Номи соҳиб аз кФоаҳу номи ҳотам аз киром

نام صاحب از کفاة و نام حاتم از کرام

Маликро ҳабли матини ҷузи доман ҷоҳат набӯд

ملک را حبل متین جز دامن جاهت نبود

Лоҷарам танбеҳаш афтод ва бадв кард эътисом

لاجرم تنبیهش افتاد و بدو کرد اعتصام

То чаҳ фаъолӣ ки чархи мустабиди ҳаргизи надод

تا چه فعالی که چرخ مستبد هرگز نداد

Дар яке фармони миёни амр ва наят илтиём

در یکی فرمان میان امر و نهیت التیام

Ртбти ту бар ту мқсўрст чун хуршеду нур

رتبت تو بر تو مقصورست چون خورشید و نور

Чун туеро аз вазорат кӣ фазояд эҳтиром

چون تویی را از وزارت کی فزاید احترام

Зосмони қуръон тамом омад ҳам аз бадви нузул

زاسمان قرآن تمام آمد هم از بدو نزول

Онкӣ мегуяд ҳам аз тазҳиб мусҳаф шуд тамом

آنکه می‌گوید هم از تذهیب مصحف شد تمام

эй туро дар силки байъати ҳам заъиф ва ҳам қавӣ

ای ترا در سلک بیعت هم ضعیف و هم قوی

Ваии туро дар доғи тоъати ҳам хавос ва ҳам авом

وی ترا در داغ طاعت هم خواص و هم عوام

Лутфи ту аз қаҳри ту пайдо чу оби андари зҷоҷ

لطف تو از قهر تو پیدا چو آب اندر زجاج

Афви ту дар хашми ту пинҳон чу мағзи андари изом

عفو تو در خشم تو پنهان چو مغز اندر عظام

Маснадатгар ҷавҳарии қоим ба зот омад равост

مسندت گر جوهری قایم به ذات آمد رواست

Ақли азин таслими ҳаргизи боз пас наниҳод гом

عقل ازین تسلیم هرگز باز پس ننهاد گام

Малику миллат чун арз шуд бории андари ҷанб ӯ

ملک و ملت چون عرض شد باری اندر جنب او

Зонка ҳаст ин ҳардуро доими бад-ӣни маснади қавом

زانکه هست این هردو را دایم بدین مسند قوام

Бадар дар асли луғати моҳ тамом омад валек

بدر در اصل لغت ماه تمام آمد ولیک

Ту на он бадарӣ бигӯям ту кадомӣ ӯ кадом

تو نه آن بدری بگویم تو کدامی او کدام

Ту тамом бо саботии бози бадари осмон

تو تمام با ثباتی باز بدر آسمان

Аз ду нуқсон дар таҳайюр аз халафи ҳам аз эмом

از دو نقصان در تحیر از خلف هم از امام

Пояи қадари туро аз маи нишон май хостам

پایهٔ قدر ترا از مه نشان می‌خواستم

Гуфт ӯ тан кӣ диҳад бо мо дар ин халқони хайём

گفت او تن کی دهد با ما در این خلقان خیام

Сабзи хинги осмон дар зери заррини қадари тест

سبز خنگ آسمان در زیر زرین قدر تست

Зон зи моҳаши наъли крдстнд ва аз парвини стом

زان ز ماهش نعل کردستند و از پروین ستام

Дояи ҷӯад туро гуфтам крои хоҳии рзиъ

دایهٔ جود ترا گفتم کرا خواهی رضیع

Гуфт бории озро кӯ нест имкони Фтом

گفت باری آز را کو نیست امکان فطام

Абрро гуфтам чаҳ гӯйӣ дар муҳӣти даст ӯ

ابر را گفتم چه گویی در محیط دست او

Гуфт ҳони дармеи кашӣ ё на забонатро ба ком

گفت هان درمی‌کشی یا نه زبانت را به کام

Гуфтамаш чун гуфт ҳаргизи дидае эй содаи дил

گفتمش چون گفت هرگز دیده‌ای ای ساده‌دل

Фатво аз маҳзи карами муфтии зи абнои лӣом

فتوی از محض کرم مفتی ز ابنای لئام

Раъдро маънӣ дигар нест алои қаҳқаҳа

رعد را معنی دیگر نیست الا قهقهه

Барқ чун дар нисбат дасташ нахандад бар ғмом

برق چون در نسبت دستش نخندد بر غمام

То чаҳ крдстнди баҳру кон ба ҷои даст ӯ

تا چه کردستند بحر و کان به جای دست او

Ин чунин кӯ мекашад зин ҳар ду мискини интиқом

این چنین کو می‌کشد زین هر دو مسکین انتقام

Соҳбои садро худовандо чаҳ хонам дар надот

صاحبا صدرا خداوندا چه خوانم در ندات

Каз улувва поя васфат менагунҷад дар калом

کز علو پایه وصفت می‌نگنجد در کلام

наменаёрам аз раҳи фикрат расӣдан дар ту вой

می‌نیارم از ره فکرت رسیدن در تو وای

Чун тавон бар осмони охир шудан аз роҳи бом

چون توان بر آسمان آخر شدن از راه بام

Хусрави соҳиби қирони тӯтӣ ки аз инсофи ту

خسرو صاحب‌قران طوطی که از انصاف تو

Бозро тиҳу ҳаво хоҳасту шоҳинро ҳаммом

باز را تیهو هوا خواهست و شاهین را حمام

Малик ӯро ҳаст роят чун Сикандарро Хизр

ملک او را هست رایت چون سکندر را خضر

Теғ ӯро ҳаст калакат чун млкшаҳро низом

تیغ او را هست کلکت چون ملکشه را نظام

Ҳркҷо бо теғ чунон шуд чунин калакии қарин

هرکجا با تیغ چونان شد چنین کلکی قرین

Чарх дар фармони барии биллоҳ агар хоед лагом

چرخ در فرمان بری بالله اگر خاید لگام

Ҳркҷои теғии чунон калаки чунинро шуд муайян

هرکجا تیغی چنان کلک چنین را شد معین

Фитнаи ҷӯ дар хўобгаҳи ҳқо агар созад мақом

فتنه‌جو در خوابگه حقا اگر سازد مقام

Теғ ӯ калаки туро ҳар соъатӣ гуяд бибин

تیغ او کلک ترا هر ساعتی گوید ببین

Кори ман кишвари кушодани кори ту додани низом

کار من کشور گشادن کار تو دادن نظام

Он ҳашам каз ихтиёри осмон берун шуданд

آن حشم کز اختیار آسمان بیرون شدند

Додаанд акнӯн ба дасти ихтиёри ту зимом

داده‌اند اکنون به دست اختیار تو زمام

Ваон касони кобнои шоҳонишон ғуломӣ карда анд

وان کسان کابنای شاهانشان غلامی کرده‌اند

Гаштаанд акнӯн ба самъу тоъатат яксар ғулом

گشته‌اند اکنون به سمع و طاعتت یکسر غلام

Онкӣ зар шуд дар мсоми кони зи бим ӯ арақ

آنکه زر شد در مسام کان ز بیم او عرق

намеравад розаш кунун пешати арақи вор аз мсом

می‌رود رازش کنون پیشت عرق‌وار از مسام

Вонкаҳ нишнидӣ паёми оятӣ дар шани адл

وانکه نشنیدی پیام آیتی در شان عدل

Май барад акнӯн зи адлати сӯии мазлӯмони паём

می‌برد اکنون ز عدلت سوی مظلومان پیام

То на басгар ту буи дар хизмати ин подшоҳ

تا نه بس گر تو بوی در خدمت این پادشاه

Ман ҳамеи байнам ки зояд туамони ҷоҳати мудом

من همی بینم که زاید توامان جاهت مدام

Сиккаро лаб гашта аз шодии номаши хандаи нок

سکه را لب گشته از شادی نامش خنده‌ناک

Хутбаро рух гашта аз таъсии зикраши лаъли фом

خطبه را رخ گشته از تاثیر ذکرش لعل‌فام

Маликро рои тугар афзӯн кунад нашигифт азонк

ملک را رای تو گر افزون کند نشگفت ازآنک

Сайд кам ноед чу мстзҳр буд аз донаи дом

صید کم ناید چو مستظهر بود از دانه دام

Олимӣ маъмур хоҳад шуд зи адли ту чунонк

عالمی معمور خواهد شد ز عدل تو چنانک

Авни ту берун наад рахти харобӣ аз мудом

عون تو بیرون نهد رخت خرابی از مدام

Соҳбои ман бандаро бе хизмати маймуни ту

صاحبا من بنده را بی‌خدمت میمون تو

Ҳеҷ шаб ҳомил нашуд ало ба субҳии ҳамчуи шом

هیچ شب حامل نشد الا به صبحی همچو شام

Гарчи анъоми ту ом омад адои шукри он

گرچه انعام تو عام آمد ادای شکر آن

Хоссаи андари змти ман банда дорад ҳукми вом

خاصه اندر ذمت من بنده دارد حکم وام

Зонка бар ман ҳамчуи рӯзии доим ва бесобиқа аст

زانکه بر من همچو روزی دایم و بی‌سابقه است

Хирад бошад ин чунин анъоми вонгаҳ бар давом

خرد باشد این چنین انعام وانگه بر دوام

Гарчи сӯсани даҳ забони гирдам чу булбули сад луғат

گرچه سوسن ده‌زبان گردم چو بلبل صد لغت

Ҳам наёрам кард то бошам ба шукри он қиём

هم نیارم کرد تا باشم به شکر آن قیام

Аз фалак бо ин ҳамаи гирд дар ҳумоюни хизматат

از فلک با این همه گرد در همایون خدمتت

Муддатӣ бошам табиӣ чун дигар ёрон ба ком

مدتی باشم طبیعی چون دگر یاران به کام

Гарна аз оби сухан пайдо кунам саҳари ҳалол

گرنه از آب سخن پیدا کنم سحر حلال

Дар мдиҳт бар танами боди ҷаҳони бодои ҳаром

در مدیحت بر تنم باد جهان بادا حرام

эй ҳуруфи офаринишро камоли ту алиф

ای حروف آفرینش را کمال تو الف

Вонгҳш аз лоҷуварди сармадӣ бар чеҳраи лоам

وانگهش از لاجورد سرمدی بر چهره لام

эй аз он бартар ки дар тай забон ояд саноат

ای از آن برتر که در طی زبان آید ثنات

Ҳарчӣ мадҳаст андарин мисроъ гуфтам вассалом

هرچه مدحست اندرین مصراع گفتم والسلام

То набошад чораи ҳаргизи баъдро аз иттисол

تا نباشد چاره هرگز بعد را از اتصال

То набошад чораи ҳаргизи ҷисмро аз анқсом

تا نباشد چاره هرگز جسم را از انقسام

Мнқсми хотири мабодии ҳаргиз аз гардуни дун

منقسم خاطر مبادی هرگز از گردون دون

Муттасили иқболи бодии доим аз аҷроми ром

متصل اقبال بادی دایم از اجرام رام

Аз биҳиштати боди соқии вази рҳиқти бод май

از بهشتت باد ساقی وز رحیقت باد می

Аз сипеҳрати боди маҷлиси вази ҳилолати боди ҷом

از سپهرت باد مجلس وز هلالت باد جام

Аз ақолими нФози ту таваққуфро хурӯҷ

از اقالیم نفاذ تو توقف را خروج

Дар гулистони бақои ту табоҳиро зи ком

در گلستان بقای تو تباهی را ز کام

Аз вуҷӯдати ҷовдони саъд улувва пояндаи зот

از وجودت جاودان سعد علو پاینده ذات

Яъне аз ҳастят масъӯду алии пояндаи ном

یعنی از هستیت مسعود و علی پاینده نام