Ман ки ин сафаи ҳумоюнам
من که این صفهٔ همایونم
Дояи хоку Тифли гардунам
دایهٔ خاک و طفل گردونم
Дар ниҳод аз фалаки намӯдорам
در نهاد از فلک نمودارم
Дар улувва аз замонаи берунам
در علو از زمانه بیرونم
Аз шарафи посбони кҳсорм
از شرف پاسبان کهسارم
Вази шарафи подшоҳи ҳомӯнам
وز شرف پادشاه هامونم
На зи саъии ҷамоли маҳрӯмам
نه ز سعی جمال محرومم
На ба қӯти камоли мағбунам
نه به قوت کمال مغبونم
Дар қиёмат ба сад забони ҳамаи шукр
در قیامت به صد زبان همه شکر
Пои марди Садиди ҳмдўнм
پای مرد سدید حمدونم
Онкӣ он дорад аз замонаи манам
آنکه آن دارد از زمانه منم
Ки ба қомати алиф ба хами нўнм
که به قامت الف به خم نونم
Бо чунин фару зебу ҳасану ҷамол
با چنین فر و زیب و حسن و جمال
Ки чу Лайлӣ басӣаст маҷнӯнам
که چو لیلی بسی است مجنونم
Чаҳ шавадгар бузургворӣ шуд
چه شود گر بزرگواری شد
Зоири садаи ҳумоюнам
زایر سدهٔ همایونم
То биФзўди гирди доман ӯ
تا بیفزود گرد دامن او
Об рӯй ҷамоли маймунам
آب روی جمال میمونم
Мухлиси аддӣн ки ному зотш ро
مخلصالدین که نام و ذاتش را
Ҳути гардуну ҳути зўолнўнм
حوت گردون و حوت ذوالنونم
Онкӣ бо дасти гўҳроФшонш
آنکه با دست گوهرافشانش
Қисмати ризқро чу қонӯнам
قسمت رزق را چو قانونم
Бо дил ӯ ъдил дарёбам
با دل او عدیل دریابم
Бо каф ӯ назири Ҷайҳунам
با کف او نظیر جیحونم
Онкии зи иқбол ӯ ҳар ойӣна
آنکه ز اقبال او هر آیینه
Садаф чанд дар макнунам
صدف چند در مکنونم
Аз яке кони ҳасани ахлоқам
از یکی کان حسن اخلاقم
Ваз дигар баҳри нутқи мавзунам
وز دگر بحر نطق موزونم
Дар чу ман каси камони қасди макаш
در چو من کس کمان قصد مکش
Каз ту дар интиқоми афзӯнам
کز تو در انتقام افزونم
Ганҷи қорун ба кас даҳум надаҳум
گنج قارون به کس دهم ندهم
То нашуд ҷои ҳабси қорунам
تا نشد جای حبس قارونم
Даъвӣӣ мекунам ки дар бурҳон
دعویی میکنم که در برهان
Нашавад зард рӯй гулгунам
نشود زرد روی گلگونم
Худ хилоф аз миёна бардорем
خود خلاف از میانه برداریم
Ту на гиреҳгӣ ва ман на шъмўнм
تو نه گرگی و من نه شعمونم
То ки гуяд туро ки мардӯдӣ
تا که گوید ترا که مردودی
То ки гуяд маро ки мътўнм
تا که گوید مرا که معطونم
Бо ман ин дӯсти ин чаҳ булъаҷабӣ аст
با من این دوست این چه بوالعجبی است
Ошнои шӯ на нокаси дунам
آشنا شو نه ناکس دونم
Ман чунон бӯдаам ки акнӯнӣ
من چنان بودهام که اکنونی
Ту чунон бӯдае ки акнӯнам
تو چنان بودهای که اکنونم
Гар бар ин моя ихтисор кунӣ
گر بر این مایه اختصار کنی
Ҳам ту бинӣ ки дар вафо чунам
هم تو بینی که در وفا چونم
Варна май дон ки ба рӯзи фано
ورنه میدان که به روز فنا
Мӯътакиф бар дар шабихунам
معتکف بر در شبیخونم
Як замони сокинат раҳо накунам
یک زمان ساکنت رها نکنم
То зи суккони рубъи маскӯнам
تا ز سکان ربع مسکونم
ё зи ғайрат ҳадар кунам хӯнат
یا ز غیرت هدر کنم خونت
ё ба тӯфон талаф шавад хӯнам
یا به طوفان تلف شود خونم