Офарини бод бар чу ту махдум

آفرین باد بر چو تو مخدوم

эй нкўсирти хуҷастаи русум

ای نکوسیرت خجسته رسوم

эй басӯрат фурӯди даври фалак

ای بصورت فرود دور فلک

Ваии бмънии варои сайри нуҷум

وی بمعنی ورای سیر نجوم

Дахли мадҳи ту аз хавосу авом

دخل مدح تو از خواص و عوام

Харҷи ҷӯади ту бар хусӯсу умум

خرج جود تو بر خصوص و عموم

Халқи нодида дар ҷабалати ту

خلق نادیده در جبلت تو

Ҳеҷ сират ки он буд мазмум

هیچ سیرت که آن بود مذموم

Рости устоди кори он девон

راست استاد کار آن دیوان

Ки диҳанд офтобро марсум

که دهند آفتاب را مرسوم

Ҳимматати пушти дасти здкон ро

همتت پشت دست زدکان را

Зар шуд аз меҳри хотамати махтум

زر شد از مهر خاتمت مختوم

Гар набӯдӣ зи ишқи нақши нигинат

گر نبودی ز عشق نقش نگینت

зи ангабин кӣ канора кардӣ мум

ز انگبین کی کناره کردی موم

То қадам дар вуҷӯд наниҳодӣ

تا قدم در وجود ننهادی

Маънӣ мкрмт нашуд мафҳум

معنی مکرمت نشد مفهوم

эй аҷаби лои илоҳи алои аллоҳ

ای عجب لا اله الا الله

Ин чаҳ хосиятаст ва ин чаҳ қудум

این چه خاصیت است و این چه قدوم

Поки бардоштӣ ба қӯти ҷӯад

پاک برداشتی به قوت جود

Аз ҷаҳони расми рӯзии мақсум

از جهان رسم روزی مقسوم

Дасти Фрсўди ҷӯади ту шудаи гир

دست فرسود جود تو شده گیر

Ҳшўи гардуни дуну олами луам

حشو گردون دون و عالم لوم

Пеши дасту дилат чиҳил соласт

پیش دست و دلت چهل سالست

Кобру дарё мъотбанду млўм

کابر و دریا معاتب‌اند و ملوم

Ту шиносии дақиқҳои сахо

تو شناسی دقیقهای سخا

Завқ донад латифҳои тъўм

ذوق داند لطیفهای طعوم

Бахшишати гоҳи нестӣ пешӣ аст

بخششت گاه نیستی پیشی است

Сифр пешӣ диҳад балӣ ба рқўм

صفر پیشی دهد بلی به رقوم

эй сипеҳрати зи бандагони мутӣъ

ای سپهرت ز بندگان مطیع

Ваии ҷаҳонати зи ходимони хадум

وی جهانت ز خادمان خدوم

Гар ҳасудат басӣаст бокӣ нест

گر حسودت بسی است باکی نیست

Ҳамлаи бози байну ҳилаи бум

حملهٔ باز بین و حیلهٔ بوم

Хасмро дар азоءи қудрати ту

خصم را در ازاء قدرت تو

Шак макун ҳарфҳо буд мавҳум

شک مکن حرفها بود موهوم

Лек чунон ки дафъи буии пиёз

لیک چونان که دفع بوی پیاز

Дар мувозоти қаҳри боди сумум

در موازات قهر باد سموم

Омадам бо ҳадиси хеш ва мабод

آمدم با حدیث خویش و مباد

Каз ҳазорат яке шавад маълум

کز هزارت یکی شود معلوم

Ба худоӣ ки қоимаст ба зот

به خدایی که قایمست به ذات

На чу мо балки қоимии қиўм

نه چو ما بلکه قایمی قیوم

Ки маро дар фироқи хизмати ту

که مرا در فراق خدمت تو

Ҷони зи ғам мзлмасту тани мазлӯм

جان ز غم مظلم است و تن مظلوم

Бози марҳӯм рӯзгор шудам

باز مرحوم روزگار شدم

То ки аз хизматат шудам маҳрӯм

تا که از خدمتت شدم محروم

Ҳарки маҳрӯм шуд зи хизмати ту

هرکه محروم شد ز خدمت تو

Рӯзгораш чунин кунад марҳӯм

روزگارش چنین کند مرحوم

Зулм кардам зи ҷаҳл бар тани хеш

ظلم کردم ز جهل بر تن خویش

Падарами ҳам ҷҳўл буду злўм

پدرم هم جهول بود و ظلوم

эй дариғо ки ҷуз сухан бинмоанд

ای دریغا که جز سخن بنماند

Зон ҳамаи корҳо яке манзум

زان همه کارها یکی منظوم

Ҳин ки маълумам аз ҷаҳон ҷонӣаст

هین که معلومم از جهان جانیست

Ваон чу маълуми суфиён шуда шавам

وان چو معلوم صوفیان شده شوم

Бози хари зини ғамам чаҳ ме гӯям

باز خر زین غمم چه می‌گویم

Ҳоши ллсомъин чаҳ ғам ки ғмўм

حاش للسامعین چه غم که غموم

Гарчи дар фавҷи бандагонати ним

گرچه در فوج بندگانت نیم

Ҷузи бад-ӣни бандагии ним мавсӯм

جز بدین بندگی نیم موسوم

Фарқ инаст каз хуросонам

فرق این است کز خراسانم

Борӣ аз ҳинд будамӣ вази рӯм

باری از هند بودمی وز روم

То буд дар қаринаи пштопшт

تا بود در قرینه پشتاپشت

Бо қазои фалаки қазои сдўм

با قضای فلک قضای سدوم

Ҷонати бод аз қазои бади маҳфӯз

جانت باد از قضای بد محفوظ

Маҷлисат аз қарини бади маъсӯм

مجلست از قرین بد معصوم

Гули ъзи ту бар дарахти бақо

گل عز تو بر درخت بقا

Рӯзу шаби тозау фанои мзкўм

روز و شب تازه و فنا مزکوم

Шохи умри ту дар баҳори вуҷӯд

شاخ عمر تو در بهار وجود

Солу маи сабзу меҳргони маъдӯм

سال و مه سبز و مهرگان معدوم