Даромад мавкиби иди ҳумоюн

درآمد موکب عید همایون

Ки бар соҳиби мубораки боду маймун

که بر صاحب مبارک باد و میمون

Сипеҳри маҷди мҷдолдин ки шоҳон

سپهر مجد مجدالدین که شاهان

зи маҷдаши маликро карданд қонӯн

ز مجدش ملک را کردند قانون

Адуи бандӣ ки калакаш дар дҳодаҳ

عدو بندی که کلکش در دهاده

Кунад гулро зи хӯни фитнаи гулгун

کند گل را ز خون فتنه گلگون

Бакоҳад вақти хашмаши умр дар марг

بکاهد وقت خشمش عمر در مرگ

Бғлтди гоҳи кинаши марг дар хӯн

بغلطد گاه کینش مرگ در خون

Азуи душман чу доро аз Сикандар

ازو دشمن چو دارا از سکندر

Азуи ҳосид чу заҳҳок аз Фаридун

ازو حاسد چو ضحاک از فریدون

Зиҳии ҷӯад аз ту дар қӯт чу Қоран

زهی جود از تو در قوت چو قارن

Зиҳии оз аз ту дар неъмат чу қорун

زهی آز از تو در نعمت چو قارون

Итобаш бар замини боради сўоъқ

عتابش بر زمین بارد صواعق

Наҳифаш бар забони оради шабихун

نهیبش بر زبان آرد شبیخون

Амирони ту ҷабборони гетӣ

امیران تو جباران گیتی

Мутӣъони ту бедорони гардун

مطیعان تو بیداران گردون

Замонаи тирау рои ту равшан

زمانه تیره و رای تو روشن

Хилоиқи ташнау дасти ту Ҷайҳун

خلایق تشنه و دست تو جیحون

Ғалатро сӯхти ҳикмат бар дар саҳв

غلط را سوخت حکمت بر در سهو

Чароро кишти амрат бар дар чун

چرا را کشت امرت بر در چون

Чаҳ олии ҳимматӣ ёрб ки ҳрдм

چه عالی همتی یارب که هردم

Яке дар офариниши бинии афзӯн

یکی در آفرینش بینی افزون

Надодии дил ба ?дане ва ба уқбо

ندادی دل به دنیی و به عقبی

Нбстии ваҳм дар воло ва дар дун

نبستی وهم در والا و در دون

Қазои тадбири давр чарх ме кард

قضا تدبیر دور چرخ می‌کرد

Ки бар зоти ту гашти иқболи мафтӯн

که بر ذات تو گشت اقبال مفتون

Қадари сози вуҷӯди даҳр ме сохт

قدر ساز وجود دهر می‌ساخت

Ки бар арш ту шуд иқболи мақрун

که بر عرش تو شد اقبال مقرون

Чу гирад оташи хашми ту боло

چو گیرد آتش خشم تو بالا

Наёбад аз ду олами ним конӯн

نیابد از دو عالم نیم کانون

Чу аз ту бигузарӣ наздики он қавм

چو از تو بگذری نزدیک آن قوم

Набинад каси магари мҳрўру мадфӯн

نبیند کس مگر محرور و مدفون

Чаҳ хезади охир аз қавмӣ ки ҳастанд

چه خیزد آخر از قومی که هستند

Ғуломи олатии мавлои алтўн

غلام آلتی مولای التون

Ба мардӣу мурувват кӣ расиданд

به مردی و مروت کی رسیدند

Дар ангушти ту ин як мушти марҳӯн

در انگشت تو این یک مشت مرهون

Дар он мавқиф ки аз мсрўъи пайкор

در آن موقف که از مصروع پیکار

Забони рмҳ гардон хонд афсун

زبان رمح گردان خواند افسون

Расонади оташи кӯшиши ҳарорат

رساند آتش کوشش حرارت

Ба айвони Масеҳу ҷяши зўолнўн

به ایوان مسیح و جیش ذوالنون

зи пушта пушта гашта нозирон ро

ز پشته پشته گشته ناظران را

Намояди кӯҳи кӯҳи атрофи ҳомӯн

نماید کوه کوه اطراف هامون

зи ашки бедилу хӯни диловар

ز اشک بیدل و خون دلاور

Ҳама майдон кунӣ Ҷайҳуну Сайҳун

همه میدان کنی جیحون و سیحون

Худовандо зи мадҳи тести ҳосил

خداوندا ز مدح تست حاصل

Рухи ранги марои ранги тбри хӯн

رخ رنگ مرا رنگ طبر خون

Шнидстм ки пеши тахти аъло

شنیدستم که پیش تخت اعلی

Бузургӣ хонд шеъри қофияи хӯн

بزرگی خواند شعر قافیه خون

На бар ваҷҳе ки бошад равнақ ӯ

نه بر وجهی که باشد رونق او

Дар охир кард зикри обу собӯн

در آخر کرد ذکر آب و صابون

Ҷаҳон донад ки маъзулии наёбад

جهان داند که معزولی نیابد

Рабиъи нутқро дар рубъи маскӯн

ربیع نطق را در ربع مسکون

Ҳануз аз истимоъ шеър некӯаст

هنوز از استماع شعر نیکوست

Хирадро гӯши дарҷ дар макнун

خرد را گوش درج در مکنون

Сазои ифтихори он шеър бошад

سزای افتخار آن شعر باشد

Ки афзӯн бошадаш ровии мавзун

که افزون باشدش راوی موزون

зи шеъри ботил ҳар каси забонам

ز شعر باطل هر کس زبانم

намегуфтааст ҳақӣ то ба акнӯн

نمی‌گفته است حقی تا به‌اکنون

Ҳамеша то ки ҳасан ва ишқ бошад

همیشه تا که حسن و عشق باشد

Мислҳо шоҳид аз Лайлӣу маҷнӯн

مثلها شاهد از لیلی و مجنون

Ҷаноби дӯстонати боди ҷинат

جناب دوستانت باد جنت

Таоми дшмнонти боди тоъӯн

طعام دشمنانت باد طاعون

Шабати фархундау рӯзати хуҷаста

شبت فرخنده و روزت خجسته

Хазонати хурраму аҳдати ҳумоюн

خزانت خرم و عهدت همایون