эй аз рахт фиканда сипари моҳу офтоб

ای از رخت فکنده سپر ماه و آفتاب

Таъна зада ҷамоли ту бар моҳу офтоб

طعنه زده جمال تو بر ماه و آفتاب

Онҷо ки ростӣаст надоранд дар ҷамол

آنجا که راستیست ندارند در جمال

Пеши рухи ту ҳеҷ хатари моҳу офтоб

پیش رخ تو هیچ خطر ماه و آفتاب

Бандандгар диҳии ту иҷозат чу бандагон

بندند گر دهی تو اجازت چو بندگان

Дар хизмати рухи ту камари моҳу офтоб

در خدمت رخ تو کمر ماه و آفتاب

Аз мӯии ту рабӯдаи нишони машку ғолия

از موی تو ربوده نشان مشک و غالیه

Ваз рӯй ту гирифтаи асари моҳу офтоб

وز روی تو گرفته اثر ماه و آفتاب

Аз моҳу офтоб баӣ ту ки нестанд

از ماه و آفتاب بهی تو که نیستند

Бо ду ақиқи ҳамчуи шукри моҳу офтоб

با دو عقیق همچو شکر ماه و آفتاب

Дар сафи некӯон ба мақоми мафохират

در صف نیکوان به مقام مفاخرت

Хоҳанд аз рухи ту назари моҳу офтоб

خواهند از رخ تو نظر ماه و آفتاب

Бошанд бо ҷамоли ту ҳозир ба вақти лаҳв

باشند با جمال تو حاضر به وقت لهو

Дар базми шаҳриёри башари моҳу офтоб

در بزم شهریار بشر ماه و آفتاب

Хоқони камоли давлату дайни онкӣ бар фалак

خاقان کمال دولت و دین آنکه بر فلک

Аз саҳм ӯ кунанд ҳазари моҳу офтоб

از سهم او کنند حذر ماه و آفتاب

Маҳмӯди сафдарӣ ки зи лутфу зи унф ӯ

محمود صفدری که ز لطف و ز عنف او

Гиранд бори нафъу зарари моҳу офтоб

گیرند بار نفع و ضرر ماه و آفتاب

Бар хасм ӯ кашида синони чарху рӯзгор

بر خصم او کشیده سنان چرخ و روزگار

Дар пеш ӯ гирифтаи сипари моҳу офтоб

در پیش او گرفته سپر ماه و آفتاب

БФзўди ъзу давлат ӯ малику ҷоҳ ро

بفزود عز و دولت او ملک و جاه را

Чунон ки лавну таъми самари моҳу офтоб

چونان که لون و طعم ثمر ماه و آفتاب

Аз шахс ӯ нагашта ҷудои ҷоҳу муфаххарат

از شخص او نگشته جدا جاه و مفخرت

Вази ҳукм ӯ накарда гузари моҳу офтоб

وز حکم او نکرده گذر ماه و آفتاب

Бинмуда дар валеу адуу халқаши он асар

بنموده در ولی و عدو و خلقش آن اثر

Кандар қсб намӯда гуҳари моҳу офтоб

کاندر قصب نموده گهر ماه و آفتاب

Офоқро ҷамоли зи ҷоҳ ва ҷалол ӯст

آفاق را جمال ز جاه و جلال اوست

Ҷоҳ ва ҷамол ӯст магари моҳу офтоб

جاه و جمال اوست مگر ماه و آفتاب

Шоҳо ниҳанд агар ту ишорат кунӣ ба фахр

شاها نهند اگر تو اشارت کنی به فخر

Бар хоки боргоҳи ту сари моҳу офтоб

بر خاک بارگاه تو سر ماه و آفتاب

Ту моҳу офтобӣ агар дар ҷабалат анд

تو ماه و آفتابی اگر در جبلت‌اند

Маҳзи сахоу айни ҳунари моҳу офтоб

محض سخا و عین هنر ماه و آفتاب

Беазм ва бе лақои ту дар суръату зиё

بی‌عزم و بی‌لقای تو در سرعت و ضیاء

Наниҳода гом ва но зада бар моҳу офтоб

ننهاده گام و نا زده بر ماه و آفتاب

Андари зилоли мавкиби маймуни азми ту

اندر ظلال موکب میمون عزم تو

Доранд шуғлу пешаи сафари моҳу офтоб

دارند شغل و پیشه سفر ماه و آفتاب

Бар қамъи душманони ту ҳар лаҳза май кашанд

بر قمع دشمنان تو هر لحظه می‌کشند

Лашкар ба ҷойгоҳ дигар моҳу офтоб

لشکر به جایگاه دگر ماه و آفتاب

Аз кунҷи саъд ҳар шаб ва ҳар рӯз назд ту

از کنج سعد هر شب و هر روز نزد تو

Оранди тӯҳфаи фатҳу зафари моҳу офтоб

آرند تحفه فتح و ظفر ماه و آفتاب

То мондаанд сухраи фармони эзадӣ

تا مانده‌اند سخرهٔ فرمان ایزدی

Дар қабзаи қазоу қадари моҳу офтоб

در قبضهٔ قضا و قدر ماه و آفتاب

Бодои нигуни ливои бақои адуии ту

بادا نگون لوای بقای عدوی تو

Чунон ки дар миёни шимури моҳу офтоб

چونان که در میان شمر ماه و آفتاب

Аз рӯйу рои тести шабу рӯз бар фалак

از روی و رای تست شب و روز بر فلک

Дидаи баҳо ва ёфта фари моҳу офтоб

دیده بها و یافته فر ماه و آفتاب

Аз торами сипеҳр ба чашми мносҳт

از طارم سپهر به چشم مناصحت

Дар давлат ту карда назари моҳу офтоб

در دولت تو کرده نظر ماه و آفتاب