Ифтихори замону фахри замин

افتخار زمان و فخر زمین

БўолмФохри амири фахриддин

بوالمفاخر امیر فخرالدین

Онкӣ дар даст ӯ сахои мзмр

آنکه در دست او سخا مضمر

Вонкаҳ дар калак ӯ ҳунари тазмин

وانکه در کلک او هنر تضمین

Осмонӣаст офтобаши рой

آسمانیست آفتابش رای

Офтобӣаст осмонаши зин

آفتابیست آسمانش زین

Он блндохтрӣ ки пеш дараш

آن بلنداختری که پیش درش

Хок бӯсанд ахтарон ба ҷабин

خاک‌بوسند اختران به جبین

Гуфта ақлаш ба кардҳо аҳсант

گفته عقلش به کردها احسنت

Карда ҳарфаш ба гуфтаҳо таҳсин

کرده حرفش به گفته‌ها تحسین

Он дабираст каз қалами бФзўд

آن دبیرست کز قلم بفزود

Дафтари тири чархро тазйин

دفتر تیر چرخ را تزیین

Ваон ҷаводаст каз сахо бишикаст

وان جوادست کز سخا بشکست

Ба тарозуии ҳирс бар шоҳин

به ترازوی حرص‌بر شاهین

Дар завоёии давлат аз ҳзмш

در زوایای دولت از حزمش

Ҳснҳои сохт рӯзгори ҳсин

حصنها ساخت روزگار حصین

Дар маволеди олам аз ҷўдш

در موالید عالم از جودش

Моиҳо кард офтоби аҷин

مایها کرد آفتاب عجین

Гар Аннани фалак фурӯ гирад

گر عنان فلک فرو گیرد

Дар работ кавокиб уфтад чин

در رباط کواکب افتد چین

Вари зимоми замона боз кашад

ور زمام زمانه باز کشد

Шабаш аз рӯзи бугсалад дар ҳайн

شبش از روز بگسلد در حین

Ҳркҷои сояи афканд аз ҳалам

هرکجا سایه افکند از حلم

Рахт бардорад аз табиати кин

رخت بردارد از طبیعت کین

Ҳркҷо бора баркашад аз амн

هرکجا باره برکشد از امن

Қуфл безор гардад аз зрФин

قفل بیزار گردد از زرفین

Адл ӯ даст агар дароз кунад

عدل او دست اگر دراز کند

Даст ёбад тзўр бар шоҳин

دست یابد تذور بر شاهین

Саҳмаш ар меҳр бар ҳавос наад

سهمش ار مهر بر حواس نهد

Нақш бо меҳр гул фиристад тин

نقش با مهر گل فرستد طین

эй турои ҳукм бар замину замон

ای ترا حکم بر زمین و زمان

Ваии турои амр бар шҳўру синӣн

وی ترا امر بر شهور و سنین

зи ясори ту даҳри бардаи ясор

ز یسار تو دهر برده یسار

Ба ямини ту ҷӯади хӯрдаи ямин

به یمین تو جود خورده یمین

Нӯки калаки ту роздори қазо

نوک کلک تو رازدار قضا

Нури занни ту раҳнамои яқин

نور ظن تو رهنمای یقین

Тавқу доғи туро намоз баранд

طوق و داغ ترا نماز برند

Фалак аз гардану ҷаҳони зи сарин

فلک از گردن و جهان ز سرین

Гар зи рои ту қӯтӣ ёбад

گر ز رای تو قوتی یابد

Офтоб дигар шавад парвин

آفتاب دگر شود پروین

Вари зи қадари ту тарбият бинад

ور ز قدر تو تربیت بیند

Хок сар баркашад ба алӣин

خاک سر برکشد به علیین

Осмонро забони калак ту дод

آسمان را زبان کلک تو داد

Дар мақодӣри корҳо талқин

در مقادیر کارها تلقین

Офтоб аз биҳишти базми ту барад

آفتاب از بهشت بزم تو برد

Сози сӯратгарони фарвардин

ساز صورتگران فروردین

Зоти ту айни ақли гашти чунон

ذات تو عین عقل گشت چنان

Ки хирадашон намекунад таъйин

که خردشان نمی‌کند تعیین

Натавонад ки гуяд онки он

نتواند که گوید آنک آن

Натавонад ки гуяд инак ин

نتواند که گوید اینک این

Чун ту гирданд ҳосдонт агар

چون تو گردند حاسدانت اگر

Шер роят шавад чу шери ърин

شیر رایت شود چو شیر عرین

Ба ҳсдкӣ шавад заъифи қавӣ

به حسدکی شود ضعیف قوی

Ба варам кӣ шавад назор самин

به ورم کی شود نزار سمین

Ёрб он Нақшбанд мисрӣ чист

یارب آن نقشبند مصری چیست

Ки буд бо аномли ту қарин

که بود با انامل تو قرین

Ҳаст бедор ва беқарор ва азуаст

هست بیدار و بی‌قرار و ازوست

Фитнаро хобу маликро таскин

فتنه را خواب و ملک را تسکین

Ҳаст урён ва дар срирши ақл

هست عریان و در صریرش عقل

Ганҷҳо дорад аз улӯми дафин

گنجها دارد از علوم دفین

На шаҳобаст ва бификанад ҳар рӯз

نه شهابست و بفکند هر روز

Сайраш аз чархи малики деви лъин

سیرش از چرخ ملک دیو لعین

Нест ғаввос ва баркашад ҳрдм

نیست غواص و برکشد هردم

Нӯкаш аз баҳри ғайб дар смин

نوکش از بحر غیب در ثمین

эй турои тарафи чархи тарафи стом

ای ترا طرف چرخ طرف ستام

Ваии турои меҳри чархи меҳри нигин

وی ترا مهر چرخ مهر نگین

Дошт андешаи корд аз паии мадҳ

داشت اندیشه کارد از پی مدح

Дар мдиҳи ту шеърҳои матин

در مدیح تو شعرهای متین

Вондри абёт ӯ маъонии бикр

واندر ابیات او معانی بکر

Чун хату зулфи ту хушу ширин

چون‌خط و زلف تو خوش و شیرین

Чун чунон дид рӯзгори хасис

چون چنان دید روزگار خسیس

Ки Марвро ъзимтисти чунин

که مرو را عزیمتیست چنین

Аз ҳасад дар дилаш кашид камон

از حسد در دلش کشید کمان

Вази ҷафо бар таниши кушоди камӣн

وز جفا بر تنش گشاد کمین

То тан аз ҳодисоти гашти заъиф

تا تن از حادثات گشت ضعیف

То дил аз нойибот монад ҳазин

تا دل از نایبات ماند حزین

Вончнони сайр чун рухи шатранҷ

وانچنان سیر چون رخ شطرنج

Ба дилаш зад ба ҷунбиши фарзин

به دلش زد به جنبش فرزین

Охири ин рӯзгори ҷоФӣ ро

آخر این روزگار جافی را

Ки ба ҷоҳ ту дорад ин тамкин

که به جاه تو دارد این تمکین

Худ напурсӣ яке з рӯй итоб

خود نپرسی یکی ز روی عتاب

Ки чаҳ мехоҳад аз ман мискин

که چه می‌خواهد از من مسکین

То чу зини бистарам халос диҳад

تا چو زین بسترم خلاص دهد

Остон ту бошудам болин

آستان تو باشدم بالین

То заминро табиатаст ором

تا زمین را طبیعتست آرام

То замонро гузаштанаст ойин

تا زمان را گذشتنست آیین

Аз замонат ба хайри боди дуо

از زمانت به خیر باد دعا

Вази заминат ба меҳри боди омин

وز زمینت به مهر باد آمین

Оламати бандаи боду даҳри ғулом

عالمت بنده باد و دهر غلام

Эзадати ёри боду чархи муайян

ایزدت یار باد و چرخ معین