эй ҷаҳони хотами ҷони бахши турои зери нигин

ای جهان خاتم جان‌بخش ترا زیر نگین

Осмонро зи ҷамоли ту назари сӯии замин

آسمان را ز جمال تو نظر سوی زمین

Тайра аз турраи хушбӯии ту аттори хутан

طیره از طرهٔ خوشبوی تو عطار ختن

Хаҷал аз оризи некӯии ту суратгари чин

خجل از عارض نیکوی تو صورتگر چین

Ҳасан рӯй ту намоянда тараст аз тоўс

حسن روی تو نماینده‌ترست از طاوس

Чанги ишқи ту рабоянда тараст аз шоҳин

چنگ عشق تو رباینده‌ترست از شاهین

Ақл дар кӯии ту эъроз намӯд аз фирдавс

عقل در کوی تو اعراض نمود از فردوس

Табъ бо рӯй ту безор шуд аз ҳўролъин

طبع با روی تو بیزار شد از حورالعین

Дил баронаст ки танҳо бикашади бори фироқ

دل برآنست که تنها بکشد بار فراق

Ту бар ин бош ки танҳо бикашӣ бори сарин

تو بر این باش که تنها بکشی بار سرین

Ҳаваси бори сарин ту биФзўди маро

هوس بار سرین تو بیفزود مرا

Ки туро ҳаст ҳамаи бори сарин бори сарин

که ترا هست همه بار سرین بار سرین

Сухани ман зи пас пушт манеҳ аз паии онк

سخن من ز پس پشت منه از پی آنک

Рӯй он нест ки бе рӯй ту бошам чандин

روی آن نیست که بی‌روی تو باشم چندین

Маскан дард шуд аз ҳиҷри ту мискини дили ман

مسکن درد شد از هجر تو مسکین دل من

Маскани дарди ҳамон ба ки набошад мискин

مسکن درد همان به که نباشد مسکین

Онкӣ гуфтат ки маро бар сар оташ бинишон

آنکه گفتت که مرا بر سر آتش بنشان

Гӯ дигар ҷои шӯ ва бехабар аз ман биншин

گو دگر جای شو و بی‌خبر از من بنشین

Аз қарини ту ҳамеи рашк барам гарчи маро

از قرین تو همی رشک برم گرچه مرا

Кард бо ъзи абади лутфи худованди қарин

کرد با عز ابد لطف خداوند قرین

Соҳиби оламу одили ғарази илм ва улувва

صاحب عالم و عادل غرض علم و علو

Садри кунин ҷалоли алўзрои мҷдолдин

صدر کونین جلال الوزرا مجدالدین

Онкӣ дар малики муродаши з адам кард вуҷӯд

آنکه در ملک مرادش ز عدم کرد وجود

Вонкаҳ дар ақли замираши зи гумони сохт яқин

وانکه در عقل ضمیرش ز گمان ساخت یقین

Ақлҳоро ҳунараш дод балоғати таълим

عقلها را هنرش داد بلاغت تعلیم

Теғҳоро қаламаш кард шуҷоати талқин

تیغها را قلمش کرد شجاعت تلقین

Маликон ёфта аз тоъат ӯ маснаду гоҳ

ملکان یافته از طاعت او مسند و گاه

Хусравон дошта аз давлат ӯ тоҷу нигин

خسروان داشته از دولت او تاج و نگین

Рой ӯ дода фалакро хабари суду зиён

رای او داده فلک را خبر سود و زیان

Ваҳм ӯ гуфта ҷаҳонро сухани ғс ва самин

وهم او گفته جهان را سخن غث و سمین

Шод бош эй кафи ту мояи сад абри мтир

شاد باش ای کف تو مایهٔ صد ابر مطیر

Дайри зӣ эй дар ту ҷилваи гуҳи чархи барин

دیر زی ای در تو جلوه‌گه چرخ برین

Ҳақи гузорони ҳавои ту қулӯбанду рқоб

حق‌گزاران هوای تو قلوب‌اند و رقاب

Кордорони ризои ту шҳўрнду синӣн

کارداران رضای تو شهورند و سنین

Пар кунад нақди сахои ту заминро доман

پر کند نقد سخای تو زمین را دامن

Бишиканади бори атои ту фалакро шоҳин

بشکند بار عطای تو فلک را شاهین

Бар умеди мадади ризқ ба сӯй дар ту

بر امید مدد رزق به سوی در تو

Ҳам ба аввали ҳаракат саҷда кунад ҷони ҷанин

هم به اول حرکت سجده کند جان جنین

Гар шавад арақи замини ммтлӣ аз ҳайбати ту

گر شود عرق زمین ممتلی از هیبت تو

Сари براردи зи мсомш чу арақи явми аддӣн

سر برآرد ز مسامش چو عرق یوم‌الدین

Дар диёрӣ ки буд ҳишмати ту молики унф

در دیاری که بود حشمت تو مالک عنف

Хокро ҳаст ба хӯни малики аламути аҷин

خاک را هست به خون ملک‌الموت عجین

Ахтари булъаҷаб аз меҳр ту ме нагузорад

اختر بوالعجب از مهر تو می‌نگذارد

Зер на ҳуққаи фирӯзаи яке муҳраи кин

زیر نه حقهٔ فیروزه یکی مهرهٔ کین

То сипар бификанад аз ханҷари қаҳри ту ҷаҳон

تا سپر بفکند از خنجر قهر تو جهان

Аз ҷигар об хӯрд нақши бадаш чун зубин

از جگر آب خورد نقش بدش چون زوبین

Гар шавад қудрати калаки ту мусаввир дар шер

گر شود قدرت کلک تو مصور در شیر

Ба назар об кунад Зуҳраи шерони ърин

به نظر آب کند زهرهٔ شیران عرین

Сӯрати давлати ту чун зи азали рояти сохт

صورت دولت تو چون ز ازل رایت ساخت

Кард тақдири абадро ба азал дар тазмин

کرد تقدیر ابد را به ازل در تضمین

Кибриёии ту чунон қобз арвоҳ шудаст

کبریای تو چنان قابض ارواح شدست

Ки вуҷӯдаши сифати кун ва маконаст макин

که وجودش صفت کون و مکان است مکین

Калаки ту чун сифати сайр ба эшон бинмуд

کلک تو چون صفت سیر به ایشان بنمود

Изтироби ду ҷаҳон моя гирифт аз таскин

اضطراب دو جهان مایه گرفت از تسکین

Дар олии ту он саҷда гуҳ муҳтарамаст

در عالی تو آن سجده‌گه محترمست

Ки рухи каъба буд аз ҳасад ӯ пари чин

که رخ کعبه بود از حسد او پر چین

Соҳбои шеъри ман аз мадҳи ту бФзўди баҳо

صاحبا شعر من از مدح تو بفزود بها

Ман ба тафсил чаҳ гӯям сухан ин аст бибин

من به تفصیل چه گویم سخن این است ببین

Номаи тарбияти ман ба ҳама навъ бихон

نامهٔ تربیت من به همه نوع بخوان

Ки буд тарбияти ман мадади шеъри матин

که بود تربیت من مدد شعر متین

Охир аз тарбиятии қимат ва миқдор гирифт

آخر از تربیتی قیمت و مقدار گرفت

Шеъри ҳисон ки ҳаме кард расӯлаши таҳсин

شعر حسان که همی کرد رسولش تحسین

То ҳамеи табъ буд аз лаби дилбар май хоҳ

تا همی طبع بود از لب دلبر می‌خواه

То ҳамеи дида буд аз рухи ҷонони гули чин

تا همی دیده بود از رخ جانان گل چین

Қади аъдои зи ънои хуфтаи ҳамеи дор чу лоам

قد اعدا ز عنا خفته همی دار چو لام

Дили ҳсод ба ғами рахнаи ҳамеи дор чу син

دل حساد به غم رخنه همی دار چو سین

Дар забонҳо сухани соли нав ва моҳ наваст

در زبانها سخن سال نو و ماه نوست

Ногузирони тарабро тараб ва бода гузин

ناگزیران طرب را طرب و باده گزین

То буд рояти мадҳат ба Аёдии Мансур

تا بود رایت مدحت به ایادی منصور

То буд ояти эъзоз ба иқболи мубин

تا بود آیت اعزاز به اقبال مبین

Давлатат дар ҳамаи аҳволи қавии боди қавӣ

دولتت در همه احوال قوی باد قوی

Эзадат дар ҳамаи офоқи муайяни боди муайян

ایزدت در همه آفاق معین باد معین

Бар ту маймуну мубораки сари солу маи нав

بر تو میمون و مبارک سر سال و مه نو

Лиззати айшат аз ону тараби табъат аз ин

لذت عیشت از آن و طرب طبعت از این