Соҳиби рӯзгору садри замин
صاحب روزگار و صدر زمین
Нусрати кирдигори Носири дайн
نصرت کردگار ناصر دین
Тоҳрбни алмзФри онкии зафар
طاهربن المظفر آنکه ظفر
Ҳаст дар калаку хотамаши тазмин
هست در کلک و خاتمش تضمین
Онкӣ бе доғи тоъаташи тақдир
آنکه بیداغ طاعتش تقدیر
Ноед аз осмон ба ҳеҷ замин
ناید از آسمان به هیچ زمین
Вонкаҳ бе меҳри хозинаш дар хок
وانکه بیمهر خازنش در خاک
Наниҳад офтоби ҳеҷ дафин
ننهد آفتاب هیچ دفین
Қадарашро бар сипеҳр такя занад
قدرش را بر سپهر تکیه زند
Қоби қавсинро диҳад тазйин
قاب قوسین را دهد تزیین
Вари қалам дар ҷаҳон кашад қаҳраш
ور قلم در جهان کشد قهرش
Боризи кунро кунад трқин
بارز کون را کند ترقین
Рой ӯ чун дар интизом шавад
رای او چون در انتظام شود
Духтари наъшро кунад парвин
دختر نعش را کند پروین
Наҳй ӯ чун дар эътироз ояд
نهی او چون در اعتراض آید
Ҳдсонро қафо кунад зи ҷабин
حدثان را قفا کند ز جبین
Бишиканади имтидоди анъомаш
بشکند امتداد انعامش
Ба мавозини қист бар шоҳин
به موازین قسط بر شاهین
Осмон чун нигинаши пирӯзаи сет
آسمان چون نگینش پیروزهست
Даҳр аз он омадаш ба зери нигин
دهر از آن آمدش به زیر نگین
Гар Аннани фалак фурӯ гирад
گر عنان فلک فرو گیرد
Ба хати устуво дар уфтад чин
به خط استوا در افتد چین
Вари зимоми замона боз кашад
ور زمام زمانه باز کشد
Шабаш аз рӯзи бугсалад дар ҳайн
شبش از روز بگسلد در حین
Ҳар куҷои ҳалам ӯ гузорад пай
هر کجا حلم او گذارد پی
Пай кунад шълҳои оташи кин
پی کند شعلهای آتش کین
Ҳар куҷои амн ӯ кашад бора
هر کجا امن او کشد باره
Накушуд бори қуфлҳо зрФин
نکشد بار قفلها زرفین
Бос ӯ даст чун дароз кунад
باس او دست چون دراز کند
Даст ёбад тзрў бар шоҳин
دست یابد تذرو بر شاهین
эй турои ҳукм бар замину замон
ای ترا حکم بر زمین و زمان
Ваии турои амр бар шҳўру синӣн
وی ترا امر بر شهور و سنین
Аз ясори ту даҳри бардаи ясор
از یسار تو دهر برده یسار
Ба ямини ту чархи хӯрдаи ямин
به یمین تو چرخ خورده یمین
Бар дар кибриёии ту шабу рӯз
بر در کبریای تو شب و روز
Ашҳби рӯзу адҳами шаби зин
اشهب روز و ادهم شب زین
Нӯки калаки ту роздори қазо
نوک کلک تو رازدار قضا
Наваз занни ту раҳнамои яқин
نوز ظن تو رهنمای یقین
Тавқу доғи туро намоз баранд
طوق و داغ ترا نماز برند
Фалак аз гардану ҷаҳони зи сарин
فلک از گردن و جهان ز سرین
Осмонро забони калак ту дод
آسمان را زبان کلک تو داد
Дар мақодӣри корҳо талқин
در مقادیر کارها تلقین
Офтоб аз биҳишти базми ту барад
آفتاب از بهشت بزم تو برد
Сози сӯратгарони фарвардин
ساز صورتگران فروردین
Қудрати ту ба айна қадараст
قدرت تو به عینه قدرست
Худ хирадашон намекунад таъйин
خود خردشان نمیکند تعیین
Натавонад ки гуяд онки он
نتواند که گوید آنک آن
Натавонад ки гуяд инак ин
نتواند که گوید اینک این
Чун ту соҳиб қирон набошад азонк
چون تو صاحبقران نباشد ازانک
Ҳама чизят ҳаст ҷуз ки қарин
همه چیزیت هست جز که قرین
Лоф нисбат занад ҳасуд валек
لاف نسبت زند حسود ولیک
Шер болаш нашуд чу шери ърин
شیر بالش نشد چو شیر عرین
Ба ҷасад кӣ шавад заъифи қавӣ
به جسد کی شود ضعیف قوی
Ба варам кӣ шавад назор самин
به ورم کی شود نزار سمین
Соҳбои бандаро дар ин яксол
صاحبا بنده را در این یکسال
Дар мдиҳи ту шърҳости матин
در مدیح تو شعرهاست متین
Вондри абёти он маъонии бикр
واندر ابیات آن معانی بکر
Чун хату зулфи ту хушу ширин
چون خط و زلف تو خوش و شیرین
Ҳарки ӯро всилтӣаст чунон
هرکه او را وسیلتی است چنان
На ҳамоно ки ҳолтисти чунин
نه همانا که حالتیست چنین
Гуҳи зи хоки таҳайюраши бистар
گه ز خاک تحیرش بستر
Гуҳи зи хишти тҳсрши болин
گه ز خشت تحسرش بالین
Суханаш чун диҳад натиҷа ки ҳаст
سخنش چون دهد نتیجه که هست
Суханаши бикру давлаташи анин
سخنش بکر و دولتش عنین
Ҳама аз рӯзгор бояд дид
همه از روزگار باید دید
Шодии шодмону ҳузни ҳазин
شادی شادمان و حزن حزین
Шоҳи мот ъно шудам ки накард
شاهمات عنا شدم که نکرد
Як пиёдаи анояташи фарзин
یک پیاده عنایتش فرزین
Чаҳ кунам гӯ кашида дори камон
چه کنم گو کشیده دار کمان
Чаҳ кунам гӯи кушодаи дори камӣн
چه کنم گو گشاده دار کمین
Охири ин рӯзгори ҷоФӣ ро
آخر این روزگار جافی را
Ки ба ҷоҳ ту дорад ин тамкин
که به جاه تو دارد این تمکین
Худ напурсӣ яке з рӯй итоб
خود نپرسی یکی ز روی عتاب
То чаҳ мехоҳад аз ман мискин
تا چه میخواهد از من مسکین
Фалаки тундро нагӯйӣ ҳон
فلک تند را نگویی هان
Давлат кунадро нагӯйӣ ҳин
دولت کند را نگویی هین
Вақт кӯчасту арсаи тангу маро
وقت کوچ است و عرصه تنگ و مرا
Дил ба тимори чархи роҳи раҳин
دل به تیمار چرخ راه رهین
Нест дар саканаи замона касе
نیست در سکنهٔ زمانه کسی
Козтроб маро диҳад таскин
کاضطراب مرا دهد تسکین
Ту кун эҳсон ки ҳаркии ҷузи ту буд
تو کن احسان که هرکه جز تو بود
Наниҳад пои зонсўии таҳсин
ننهد پای زانسوی تحسین
То заминро табиатаст ором
تا زمین را طبیعت است آرام
То замонро гузаштанаст ойин
تا زمان را گذشتن است آیین
Аз замонат ба хайри боди дуо
از زمانت به خیر باد دعا
Вази заминат ба табъи боди омин
وز زمینت به طبع باد آمین
Соҳати боргоҳи олии ту
ساحت بارگاه عالی تو
Бартар аз боргоҳи алӣин
برتر از بارگاه علیین
Яману исрӣ ки аз замон зояд
یمن و یسری که از زمان زاید
Доимат бар ясори боду ямин
دایمت بر یسار باد و یمین
Рӯзгори офарини шабу рӯзат
روزگار آفرین شب و روزت
Ҳофизу Носиру мғису муайян
حافظ و ناصر و مغیث و معین