Сипоси эзад кандар змони давлату ҷоҳ

سپاس ایزد کاندر ضمان دولت و جاه

Ба ком боз раседӣ ба садри маснаду гоҳ

به کام باز رسیدی به صدر مسند و گاه

Чаҳ донад онкӣ надидаст кандарин муддат

چه داند آنکه ندیدست کاندرین مدت

Чаҳ нолҳои ҳазин буд ва ҳолҳои табоҳ

چه نالهای حزین بود و حالهای تباه

зи фурқати ту дилӣ буду садҳазорони дард

ز فرقت تو دلی بود و صدهزاران درد

зи ғайбати ту дамӣ буду садҳазорони оҳ

ز غیبت تو دمی بود و صدهزاران آه

Дар интизори ту чашм авом гашта сипед

در انتظار تو چشم عوام گشته سپید

Вази ифтироқи ту рӯй хавос гашта сиёҳ

وز افتراق تو روی خواص گشته سیاه

Чу сад ҳазор хилоиқи зи баҳр омаданат

چو صد هزار خلایق ز بهر آمدنت

Ҳамаи ду гӯш ба дар бар , ҳамаи ду чашм ба роҳ

همه دو گوش به در بر، همه دو چشم به راه

зи шавқи хизмати ту бар забони хираду бузург

ز شوق خدمت تو بر زبان خرد و بزرگ

Сухани ҳамин ду ки воҳсртоаҳу вошўқоаҳ

سخن همین دو که واحسرتاه و واشوقاه

зи баҳри онкии зи тақдир огаҳӣ ёбанд

ز بهر آنکه ز تقدیر آگهی یابند

з ҳар дилӣ ба фалак бар ҳазор кори огоҳ

ز هر دلی به فلک بر هزار کار آگاه

Замонаи ҳамчуи туеро ба дасти бади афканд

زمانه همچو تویی را به دست بد افکند

Зиҳии замонаи дуни лои илоҳи алои аллоҳ

زهی زمانهٔ دون لا اله الا الله

Бзргўорои ёрӣ худоӣ дод туро

بزرگوارا یاری خدای داد ترا

На зайд дод ва на Амр ва на мол дод ва на ҷоҳ

نه زید داد و نه عمرو و نه مال داد و نه جاه

Чу корҳои ту доими худои соз буд

چو کارهای تو دایم خدای ساز بود

зи зайди ҳеҷ мсози вази Амр ҳеҷ махоҳ

ز زید هیچ مساز وز عمرو هیچ مخواه

Ба изтирори дарин вартаи аўФтод ва бараст

به اضطرار درین ورطه اوفتاد و برست

Яке агарчӣ якеро набӯд ҳеҷ гуноҳ

یکی اگرچه یکی را نبود هیچ گناه

Ба илми тест ки чандини ҳазор нафаси нафис

به علم تست که چندین هزار نفس نفیس

Чаҳ зан чаҳ мард чаҳ перу ҷавон чаҳ шоҳ ва чаҳ доа

چه زن چه مرد چه پیر و جوان چه شاه و چه داه

зи хӯн кушта чунонаст равад Марв ҳануз

ز خون کشته چنانست رود مرو هنوز

Ки дар гузор бимонанд моҳёни зи шиноа

که در گذار بمانند ماهیان ز شناه

Ба дштҳоши зи баси куштаи баъди чандини сол

به دشتهاش ز بس کشته بعد چندین سال

Аҷаби мадор ки аз хӯн буд намой гиёҳ

عجب مدار که از خون بود نمای گیاه

Туро ки дил ба қазоӣ худоӣ дод ризо

ترا که دل به قضای خدای داد رضا

Худои ъз ва ҷл дошт зон қазоати нигоҳ

خدای عز و جل داشت زان قضات نگاه

Балӣ бисӯзад чашми қазои з рӯй ризо

بلی بسوزد چشم قضا ز روی رضا

Аз он ба айн ризо мекунад сӯии ту нигоҳ

از آن به عین رضا می‌کند سوی تو نگاه

Туе ки пушту паноҳӣ ба халқи халқӣ ро

تویی که پشت و پناهی به خلق خلقی را

Худои лоҷарамати ёр буду пушту паноҳ

خدای لاجرمت یار بود و پشت و پناه

Халос дод сипеҳрати ?герат сипоҳ набӯд

خلاص داد سپهرت گرت سپاه نبود

Ба ҳар тариқ ки бошад сипеҳр ба ки сипоҳ

به هر طریق که باشد سپهر به که سپاه

Аё бибаста ҷаҳони пеши хизмати ту камар

ایا ببسته جهان پیش خدمت تو کمر

Ва ё ниҳодаи фалаки пеши хизмати ту кулоҳ

و یا نهاده فلک پیش خدمت تو کلاه

Куҷо ки неи смри расми тест дар ақвол

کجا که نی سمر رسم تست در اقوال

Куҷо ки неи шукри шукри тест дар афвоҳ

کجا که نی شکر شکر تست در افواه

Ҳаво ба қӯти ҳалами ту кӯҳ бардорад

هوا به قوت حلم تو کوه بردارد

Чунон ки қӯт биҷодаҳ барнадорад коҳ

چنان که قوت بیجاده برندارد کاه

На ба зи қаҳри ту як қаҳрамони шаръи расӯл

نه به ز قهر تو یک قهرمان شرع رسول

На ба зи поси ту як посбони дайни илоҳ

نه به ز پاس تو یک پاسبان دین اله

зи шабаҳ ва мисли баъӣдӣ аз он наёрӣ дид

ز شبه و مثل بعیدی از آن نیاری دید

Биҷуз дар оинаи амсолу ҷуз дар оби ашбоаҳ

بجز در آینه امثال و جز در آب اشباه

Сҳри тавқи муроди туро наад гардан

سهر طوق مراد ترا نهد گردن

Ба табъ беиҷбор ва ба тўъ бе икроҳ

به طبع بی‌اجبار و به طوع بی‌اکراه

Ба Авни рой ту бардорад офтоби фалак

به عون رای تو بردارد آفتاب فلک

Агар бихоҳад якбораи расми сояи чоҳ

اگر بخواهد یکباره رسم سایهٔ چاه

Ҳикоятӣаст зқдри ту авҷи гунбади чарх

حکایتی است زقدر تو اوج گنبد چرخ

Тшбҳист ба хон ту шакли хирмани моҳ

تشبهیست به خوان تو شکل خرمن ماه

Дроздстии ҷавдат ба ғоятӣ барисед

درازدستی جودت به غایتی برسید

Ки дасти озу забон ниёз шуд кӯтоҳ

که دست آز و زبان نیاز شد کوتاه

Агар зи ҳотами тоӣӣ мисл зананд ба вуҷӯд

اگر ز حاتم طائی مثل زنند به وجود

Ки нон чанд бидодӣ ба расм бегуҳу гоҳ

که نان چند بدادی به رسم بی‌گه و گاه

Туе ки ҷон ба хатар додӣ аз ҳамияти дайн

تویی که جان به خطر دادی از حمیت دین

Зиҳӣ чу ҳотами тоӣии ғуломи ту панҷоҳ

زهی چو حاتم طائی غلام تو پنجاه

На ҳотами онкӣ чу ҳотами ҳазор банда ӯст

نه حاتم آنکه چو حاتم هزار بندهٔ اوست

Ба бандагонат нависанд абдау фидоа

به بندگانت نویسند عبده و فداه

Ҳадиси қудрати ту бар сахоу қӯт ӯ

حدیث قدرت تو بر سخا و قوت او

Ҳадис ҳамла шерасту ҳилаи рӯбоҳ

حدیث حملهٔ شیرست و حیلهٔ روباه

Аё ниҳода ба азми дурусту толеъи саъд

ایا نهاده به عزم درست و طالع سعد

Ба сӯии қуббаи ислом рӯйу ҳазрати шоҳ

به سوی قبهٔ اسلام روی و حضرت شاه

зи азми Балх ту шуд айши мо мусҳафи Балх

ز عزم بلخ تو شد عیش ما مصحف بلخ

Зиҳӣ азимат анда физой шодии коҳ

زهی عزیمت انده‌فزای شادی کاه

Нъўзболлаҳ аз он дам ки ин ва он гӯйанд

نعوذبالله از آن دم که این و آن گویند

Ки хоҷа зад ба сари роҳи хаймау харгоҳ

که خواجه زد به سر راه خیمه و خرگاه

Ҳануз доғи ароҷифи Марв бар длҳост

هنوز داغ اراجیف مرو بر دلهاست

Гумони Балхи кро буду занни лашкаргоҳ

گمان بلخ کرا بود و ظن لشکرگاه

Марои мақоми сарахс аз барои хизмати тест

مرا مقام سرخس از برای خدمت تست

Бар ин ҳадис ки гуфтам худоӣ ҳаст гувоҳ

بر این حدیث که گفتم خدای هست گواه

Чу хизмати ту ки мақсӯдам ӯст ҳосил нест

چو خدمت تو که مقصودم اوست حاصل نیست

Маро якеаст ншобўру Балху Марву ҳроаҳ

مرا یکیست نشابور و بلخ و مرو و هراه

Ҳамеша то ки набошад масири асб чу рух

همیشه تا که نباشد مسیر اسب چو رخ

Чунон куҷо набӯд рафтани пиёда чу шоҳ

چنان کجا نبود رفتن پیاده چو شاه

Ба пели ҳодисаи шаҳи моти боди умри адуат

به پیل حادثه شه مات باد عمر عدوت

Ба бозии фалакӣ аз ърои боди афроа

به بازی فلکی از عرای باد افراه

Фитодаи сояи қудрат бар осмон ва ба тўъ

فتاده سایهٔ قدرت بر آسمان و به طوع

Чу сояи барда замин бӯаст ахтарон ба ҳбоаҳ

چو سایه برده زمین بوست اختران به حباه

Мабод ва худ набӯд то шабонгоҳи абад

مباد و خود نبود تا شبانگاه ابد

Шаби ҳасуди турои ҳеҷ бомдоди пагоҳ

شب حسود ترا هیچ بامداد پگاه