Омад ба саломат бар ман тарки ман аз роҳ

آمد به سلامت بر من ترک من از راه

Пардохта аз ҷангу бросўдаҳи зи бадхоҳ

پرداخته از جنگ و برآسوده ز بدخواه

Чун сарви сеӣ қомату шоистатар аз сарв

چون سرو سهی قامت و شایسته‌تر از سرو

Чун моҳи ду ҳафтаи рух ва боистатар аз моҳ

چون ماه دو هفته رخ و بایسته‌تر از ماه

Сарваст агар гӯй занад сарв ба майдон

سروست اگر گوی زند سرو به میدان

Моҳаст агар чанг занад моҳ ба харгоҳ

ماهست اگر چنگ زند ماه به خرگاه

То вақти саҳаргаҳи ман ва ӯ дар шаби дӯшин

تا وقت سحرگه من و او در شب دوشین

Бемашғала ва бе ғалабаи як дилу яктоа

بی‌مشغله و بی‌غلبه یک دل و یکتاه

Дар суҳбат ӯ ба ки буи дар шабу шабгир

در صحبت او به که بوی در شب و شبگیر

Бо сӯрат ӯ ба ки хурӣ май гуҳу бегоҳ

با صورت او به که خوری می گه و بیگاه

Ман бода ҳаме хӯрдам ва ӯ чанг ҳаме зад

من باده همی خوردم و او چنگ همی زد

Ман шеър ҳаме хондам ӯ сохт ҳамеи роҳ

من شعر همی خواندم او ساخت همی راه

То рӯз ҳаме гуфт ки чун буд ба як рӯз

تا روز همی گفت که چون بود به یک روز

Фатҳи малики одили абўолФтҳи маликшоҳ

فتح ملک عادل ابوالفتح ملکشاه

Қайсараши ҳаме боҷ фиристад ба хазина

قیصرش همی باج فرستد به خزینه

Фағфури ҳамеи ҳамли Фрстдш ба даргоҳ

فغفور همی حمل فرستدش به درگاه

Абноءи заминро ба ҷуз ӯ нест худованд

ابناء زمین را به جز او نیست خداوند

Шоҳони ҷаҳонро ба ҷуз ӯ нест шҳшноаҳ

شاهان جهان را به جز او نیست شهشناه

Аз тоъат ӯ ҳаст ҳамаи мартабату қадар

از طاعت او هست همه مرتبت و قدر

Вази талъат ӯ ҳаст ҳамаи манфиату гоҳ

وز طلعت او هست همه منفعت و گاه

Роҷеъ нашавад меҳри дурахшон шуда бар чарх

راجع نشود مهر درخشان شده بر چرخ

Нуқсон накунад нуқраи софӣ шуда дар гоҳ

نقصان نکند نقرهٔ صافی شده در گاه

Он кас ки ҳаме кард ба гетии талаби малик

آن‌کس که همی کرد به گیتی طلب ملک

Вомад ба масофи андар чун шери дижи огоҳ

وامد به مصاف اندر چون شیر دژ آگاه

Огоҳ шуд аз поигаҳи хеши валикин

آگاه شد از پایگه خویش ولیکن

Дар банди шаҳаншоҳи бад онгаҳ ки шуд огоҳ

در بند شهنشاه بد آنگه که شد آگاه

Бардаи зи сараши афсар ва барҳам зада лашкар

برده ز سرش افسر و برهم زده لشکر

Барканда саропардау ғорат шудаи бунгоҳ

برکنده سراپرده و غارت شده بنگاه

Бо панҷ писари бастаи мар ӯроу сипоҳаш

با پنج پسر بسته مر او را و سپاهش

Чун кӯҳ ба ҷанги омада ва пас шуда чун коҳ

چون کوه به جنگ آمده و پس شده چون کاه

Пеши ҳамаи шани меҳнат ва назд ҳамаи шан ъам

پیش همه‌شان محنت و نزد همه‌شان عم

Ҷуфти ҳамаи шани ҳасрат ва гуфт ҳамаи шани оҳ

جفت همه‌شان حسرت و گفت همه‌شان آه

Чун кард тамаъ дар мулкии маликату тахташ

چون کرد طمع در ملکی ملکت و تختش

Ҳамдид зи банди оҳан ваҳм дид зи тани чоҳ

همدید ز بند آهن وهم دید ز تن چاه

Бегонаи нкўхўоаҳ ба аз хеши бидонадяш

بیگانه نکوخواه به از خویش بداندیش

Зин рӯй сухан кард ҳаме бояд кӯтоҳ

زین روی سخن کرد همی باید کوتاه

эй чун падару ҷад , ту сипаҳдору ҷаҳонгир

ای چون پدر و جد، تو سپهدار و جهانگیر

Вай чун падару ҷад , ту вале дору адуи коҳ

وی چون پدر و جد، تو ولی‌دار و عدو کاه

Чандон ки аду буд бибастӣ ба яке рӯз

چندان که عدو بود ببستی به یکی روز

Чандон ки ҷаҳонӣаст кушодӣ ба яке моҳ

چندان که جهانیست گشادی به یکی ماه

То боз шикорӣ нашавад сайди шикорӣ

تا باز شکاری نشود صید شکاری

То шер диловар нашавад сухраи рӯбоҳ

تا شیر دلاور نشود سخرهٔ روباه

Дар банди ту зингўнаҳи бмоноди бидонадяш

در بند تو زینگونه بماناد بداندیش

Аз банди бидонадяши ту озоди нкўхўоаҳ

از بند بداندیش تو آزاد نکوخواه

Ту пушти мулӯки аҷаму пушти ту эзад

تو پشت ملوک عجم و پشت تو ایزد

Ту ёри худованди ҳақу ёри ту аллоҳ

تو یار خداوند حق و یار تو الله