Ду идаст моро з рӯй ду маънӣ

دو عیدست ما را ز روی دو معنی

Ҳам аз рӯй дайн ва ҳам аз рӯй ?дане

هم از روی دین و هم از روی دنیی

Ҳумоюни яке иди ташрифи султон

همایون یکی عید تشریف سلطان

Муборак дигар иди қурбону азҳӣ

مبارک دگر عید قربان و اضحی

Ба сад иди чунин фалаки боди зомин

به صد عید چونین فلک باد ضامن

Худованди моро зи эзади таъолӣ

خداوند ما را ز ایزد تعالی

Амири аҷали фахри дайни бўолмФохр

امیر اجل فخر دین بوالمفاخر

Амӣрӣ ба сӯрати амӣрӣ ба маънӣ

امیری به صورت امیری به معنی

Ба пеши кафи род ӯ фақру фоқа

به پیش کف راد او فقر و فاقه

Чу пеши зумуррад буд чашми афъӣ

چو پیش زمرد بود چشم افعی

Нтобад бар он офтоби ҳаводис

نتابد بر آن آفتاب حوادث

Ки дар сояи адл ӯ сохт моўӣ

که در سایهٔ عدل او ساخت ماوی

Аё дасти ту вориси дасти ҳотам

ایا دست تو وارث دست حاتم

Ва ё калаки ту нойиби чӯби Мӯсо

و یا کلک تو نایب چوب موسی

Кунад чарх бар эҳтироми ту маҳзар

کند چرخ بر احترام تو محضر

Диҳад даҳр бар эҳтишоми ту фатво

دهد دهر بر احتشام تو فتوی

зи амни тўдри пой фитнааст бандӣ

ز امن تودر پای فتنه است بندی

зи адли ту бар даст зулмаст ҳнӣ

ز عدل تو بر دست ظلمست حنی

Шавад бар хати ъзи ҷоҳи ту зомин

شود بر خط عز جاه تو ضامن

Кашад бар хати ризқи ҷӯади ту аҷрӣ

کشد بر خط رزق جود تو اجری

зи адлат заминаст чунон ки гӯйӣ

ز عدلت زمین است چونان که گویی

Фурӯд омад аз осмони бози исо

فرود آمد از آسمان باز عیسی

Диҳад ҳзмти андари вғои амну селоат

دهد حزمت اندر وغا امن و سلوت

Диҳад азмати андари балои ману селоӣ

دهد عزمت اندر بلا من و سلوی

Срири қаламҳои ту нафх сувараст

صریر قلمهای تو نفخ صورست

Ки ояд азуи лозими аҳёءи мўтӣ

که آید ازو لازم احیاء موتی

Ба лаб ҳаст хомӯши взўи ақл гуё

به لب هست خاموش وزو عقل گویا

Ба тан ҳаст лоғари взўи малики Фрбӣ

به تن هست لاغر وزو ملک فربی

Наад кишти қадари турои моҳи хирман

نهد کشت قدر ترا ماه خرمن

Буд оби теғи турои рӯҳи муҷрӣ

بود آب تیغ ترا روح مجری

зи оби ҳисомат ба сардии бибандад

ز آب حسامت به سردی ببندد

Мизоҷи аду чун ба гармии здФлӣ

مزاج عدو چون به گرمی زدفلی

Ба сабзӣу талхӣ чун кснӣаст алҳақ

به سبزی و تلخی چون کسنی است الحق

Аҷаб нест он хосияти зоби кснӣ

عجب نیست آن خاصیت زاب کسنی

Дили ҳосид аз боди акси синонат

دل حاسد از باد عکس سنانت

Чунонаст чун тавргоҳи таҷаллӣ

چنانست چون طورگاه تجلی

Чу ту ҳукм кардӣ қазо ҳам наёрад

چو تو حکم کردی قضا هم نیارد

Ки гуяд чунин маслиҳат ҳаст ӣоне

که گوید چنین مصلحت هست یانی

Ашороти ту ҳкмҳоӣисти қотеъ

اشارات تو حکمهائیست قاطع

Чаҳ аз рӯй фармон чаҳ аз рӯй тақво

چه از روی فرمان چه از روی تقوی

Ба ташрифу анъом агар баркашидат

به تشریف و انعام اگر برکشیدت

Чаҳ султони аъзам чаҳ дастури аъло

چه سلطان اعظم چه دستور اعلی

Ба ташрифи он ҷуз тўкс нест дархур

به تشریف آن جز توکس نیست درخور

Ба анъоми ин ҷузи ту кас нест аввалӣ

به انعام این جز تو کس نیست اولی

Чу ман банда дар васфи анъому шукрат

چو من بنده در وصف انعام و شکرت

Кунам насрии оғоз ё шеърии аншӣ

کنم نثری آغاز یا شعری انشی

Расад дар санои ту насрам ба насра

رسد در ثنای تو نثرم به نثره

Кашад дар мдиҳи ту шеърам ба шеърӣ

کشد در مدیح تو شعرم به شعری

Арӯсон табъам кунанд аз тафохур

عروسان طبعم کنند از تفاخر

зи неъмати ту рифъати зи мадҳи ту фахрӣ

ز نعمت تو رفعت ز مدح تو فخری

Чу иншо кунам мдҳтии гӯйии аҳсант

چو انشا کنم مدحتی گویی احسنت

Чу пайдо кунам ҳоҷатии гӯйии оре

چو پیدا کنم حاجتی گویی آری

Дрорити мдғми ду сад гӯнаи эҳсон

درآریت مدغم دو صد گونه احسان

Дар аҳсанти мзмри дусади гӯнаи ҳасанӣ

در احسنت مضمر دوصد گونه حسنی

Раво нест дар ақли ҷузи мадҳати ту

روا نیست در عقل جز مدحت تو

Чу мадҳати ҳаме боядам кард борӣ

چو مدحت همی بایدم کرد باری

Ало то ки даврони чархи мудаввар

الا تا که دوران چرخ مدور

Кунад бар ҷаҳони саъд чун наҳси ?умла

کند بر جهان سعد چون نحس املی

Ҳамаи саъду наҳси фалаки бод чунон

همه سعد و نحس فلک باد چونان

Ки бошад зи даврони чархати тмнӣ

که باشد ز دوران چرخت تمنی

Ба қудрати мубоҳоти аҷроми гардун

به قدرت مباهات اجرام گردون

Ба қасрати таваллои айвони касрӣ

به قصرت تولای ایوان کسری