Зиҳии з рӯй бузургии хулосаи ?дане

زهی ز روی بزرگی خلاصهٔ دنیی

Улувва қадари ту бурҳони осмони даъвӣ

علو قدر تو برهان آسمان دعوی

Ба иҳтимоми ту доими иморати олам

به اهتمام تو دایم عمارت عالم

зи илтифоти ту хориҷи адовати ?дане

ز التفات تو خارج عداوت دنیی

Туе ки муфтии калаки ту дар шариъати малик

تویی که مفتی کلک تو در شریعت ملک

Ба амр ва наҳй умӯр ҷаҳон диҳад фатво

به امر و نهی امور جهان دهد فتوی

Туе ки манеҳӣ рои ту бе всилти ваҳй

تویی که منهی رای تو بی‌وسیلت وحی

зи гарму сарди ниҳон қазо кунад анҳӣ

ز گرم و سرد نهان قضا کند انهی

Сипеҳр гуфт ба ҷоҳ аз замонаи афзӯнӣ

سپهر گفت به جاه از زمانه افزونی

Ба садҳазори забони ҳам замона гуфт оре

به صدهزار زبان هم زمانه گفت آری

Чу кони ъриқ буд гавҳараш нафис ояд

چو کان عریق بود گوهرش نفیس آید

Шиносади онкӣ тааммул кунад дар ин маънӣ

شناسد آنکه تامل کند در این معنی

Кадоми гавҳару кони ъриқтар ки буд

کدام گوهر و کان عریق‌تر که بود

Гуҳари Муҳамади масъӯду кони алии яҳё

گهر محمد مسعود و کان علی یحیی