Виҳк эй сӯрати мансӯрӣаи боғӣу сарой

ویحک ای صورت منصوریه باغی و سرای

ё биҳиштӣ ки ба дунёат фиристод худоӣ

یا بهشتی که به دنیات فرستاد خدای

Гар ба айна на биҳиштӣ на ҷаҳонӣ ки ҷаҳон

گر به عینه نه بهشتی نه جهانی که جهان

Умр коҳаст ва ту баракси ҷаҳони ъмрФзоӣ

عمر کاهست و تو برعکس جهان عمرفزای

Нилгуни биркаи анбари гули басади арақат

نیلگون برکهٔ عنبر گل بسد عرقت

Осмонӣаст ки дар ҷўФ замин дорад ҷой

آسمانیست که در جوف زمین دارد جای

Ҷӯйбори ту гуҳари санг шудаи дрёўор

جویبار تو گهر سنگ شده دریاوار

Шохсори ту садафи вор шудаи гавҳари зой

شاخسار تو صدف‌وار شده گوهر زای

Бардаи ризвони зи биҳишт аз паии пайвандгарӣ

برده رضوان ز بهشت از پی پیوندگری

Аз ту ҳар фазла ки андохта бустони пироӣ

از تو هر فضله که انداخته بستان پیرای

Бӯда наққоши қазо дар шаҷарати мутаворӣ

بوده نقاش قضا در شجرت متواری

Гашта фарроши сабо дар чаманати нопарвоӣ

گشته فراش صبا در چمنت ناپروای

Лаб гул гашта ба шодии висолати хандон

لب گل گشته به شادی وصالت خندان

Дили булбул шуда аз бими фироқати дрўоӣ

دل بلبل شده از بیم فراقت دروای

Шикани оби шимурҳои турои рақси ҳаво

شکن آب شمرهای ترا رقص هوا

Сояи барги дарахтони турои фар ҳамЭй

سایهٔ برگ درختان ترا فر همای

Дасти фарсӯдаи хазон ношудаи тӯбои кирдор

دست فرسوده خزان ناشده طوبی کردار

Навбаҳори ту дар ин гунбади гетии Фрсоӣ

نوبهار تو در این گنبد گیتی‌فرسای

Сояи қасри рафеъи ту нпимўдаҳи тамом

سایهٔ قصر رفیع تو نپیموده تمام

Ба зроъи шабу рӯзи анҷуми гетии паймоӣ

به ذراع شب و روز انجم گیتی پیمای

Гуфта бо ҷумлаи зуввори срир дар ту

گفته با جملهٔ زوار صریر در تو

Марҳабои брмгзри хоҷаи фурӯди ойу дарой

مرحبا برمگذر خواجه فرود آی و درآی

Ҳин ки омад ба дарат мавкиби маймуни вазир

هین که آمد به درت موکب میمون وزیر

Ҳарчӣ доне ва туоне з такаллуф бинмоӣ

هرچه دانی و توانی ز تکلف بنمای

Ба лаби ғунчаи гули даст ҳумоюнаш бабўс

به لب غنچهٔ گل دست همایونش ببوس

Ба сари зулфи сабои гирд рикобаш бизадой

به سر زلف صبا گرد رکابش بزدای

Миҷмари ғунчаи пар аз авд қморист бисӯз

مجمر غنچه پر از عود قماریست بسوز

Ҳовани лолаи пар аз анбар Сорост басоӣ

هاون لاله پر از عنبر ساراست بسای

Осифи малики сулаймони дувуми хаймаи бузад

آصف ملک سلیمان دوم خیمه بزد

Ҳин чу ҳудҳуди каллаии Бернау дарбанди қабоӣ

هین چو هدهد کلهی برنه و دربند قبای

Арғунуни пеши чаковак на агар булбул нест

ارغنون پیش چکاوک نه اگر بلبل نیست

Моҳзри фохтаро гӯ ки ншидии бсроӣ

ماحضر فاخته را گو که نشیدی بسرای

То чўгли дрнФтди ҷом ба мастии зи кафат

تا چوگل درنفتد جام به مستی ز کفت

Ҳамчу не бош миёни баста ва чун сарви бпоӣ

همچو نی باش میان‌بسته و چون سرو بپای

Қамареро зи паии булбули хуши нағмаи давон

قمریی را ز پی بلبل خوش نغمه دوان

То биёянд ва бисозанд баҳами барбат ва ноӣ

تا بیایند و بسازند بهم بربط و نای

Маҷлиси хоҷаи дунёст таваққуф насазад

مجلس خواجهٔ دنیاست توقف نسزد

Хез ва тақсир макун узр манеҳ беш мапоӣ

خیز و تقصیر مکن عذر منه بیش مپای

Хоҷаи кули ҷаҳони онкӣ худояш кардаст

خواجهٔ کل جهان آنکه خدایش کردست

Ҷовдон бар сари аҳрори ҷаҳони борхдоӣ

جاودان بر سر احرار جهان بارخدای

Он фалаки ҷоҳи малики мартаба каз бадви вуҷӯд

آن فلک جاه ملک مرتبه کز بدو وجود

Фалакаши пой сипар шуд маликаши дасти гароӣ

فلکش پای سپر شد ملکش دست‌گرای

Онкӣ дар хосияти инсофаш агар хавз кунад

آنکه در خاصیت انصافش اگر خوض کند

Сухан коҳ нагӯяд абадан коҳи рубой

سخن کاه نگوید ابدا کاه‌ربای

Вонкаҳ дар носиаҳ рӯз набинад тақдир

وانکه در ناصیهٔ روز نبیند تقدیر

Аз куҷои зи оинаи рои мамолики орой

از کجا ز آینهٔ رای ممالک آرای

эй замон бе адади муддати ту даври қсир

ای زمان بی‌عدد مدت تو دور قصیر

Ваии ҷаҳон бе мадади ъдти ту дасти гзоӣ

وی جهان بی‌مدد عدت تو دست‌گزای

Офтобӣ агар ӯ чун ту шавад зояд нур

آفتابی اگر او چون تو شود زاید نور

Осмонӣ агар ӯ чун ту буд собити рой

آسمانی اگر او چون تو بود ثابت‌رای

ЪФўбхшӣ набӯд чун карамати узрпазир

عفوبخشی نبود چون کرمت عذرپذیر

Фитна бандӣ набӯд чун қаламати қалъаи гушой

فتنه‌بندی نبود چون قلمت قلعه‌گشای

Гар чу хуршед шавад хасми ту гӯи шӯ ки шавад

گر چو خورشید شود خصم تو گو شو که شود

Дасти қаҳрат ба гули ҳодисаи хўршидондоӣ

دست قهرت به گل حادثه خورشیداندای

Вари برارد ба мисли мор ба афсуни зи замин

ور برآرد به مثل مار به افسون ز زمین

Аждаҳои фалакиро чаҳ ғам аз мороФсоӣ

اژدهای فلکی را چه غم از مارافسای

То ҷаҳонро набӯд аз ҳаракати осоиш

تا جهان را نبود از حرکت آسایش

Дар ҷаҳони сокини вази андӯҳи ҷаҳон май осоӣ

در جهان ساکن وز اندوه جهان می‌آسای

Маҷлиси лаҳви ту пари машғалау ҳўи ёҳу

مجلس لهو تو پر مشغله و هو یاهو

Хонаи хасми ту пари валвала ваҳо ё ҳои

خانهٔ خصم تو پر ولوله و ها یا های

Ҳаст фармонати равон бар ҳамаи атрофи ҷаҳон

هست فرمانت روان بر همه اطراف جهان

Дар ҷаҳон ҳарчӣ муроди ту буд май фармой

در جهان هرچه مراد تو بود می‌فرمای