Ҷашни иди андарин ҳумоюни ҷой

جشن عید اندرین همایون جای

Ки биҳиштӣаст дар ҷаҳони худоӣ

که بهشتی است در جهان خدای

Фарруху хурраму ҳумоюни бод

فرخ و خرم و همایون باد

Бар худованди ин ҳумоюни ҷой

بر خداوند این همایون جای

Маҷди дайни бўолҳсн ки тайра кунад

مجد دین بوالحسن که طیره کند

Чарху хуршедро ба қадар ва ба рой

چرخ و خورشید را به قدر و به رای

Онкӣ бо адл ӯ наме гуяд

آنکه با عدل او نمی‌گوید

Сухани коҳи табъи коҳи рубой

سخن کاه طبع کاه ربای

Вонкаҳ бо фар ӯ наме фиканд

وانکه با فر او نمی‌فکند

Соя бар кори хеши фар ҳамЭй

سایه بر کار خویش فر همای

Қадар ӯро сипеҳри пои сипар

قدر او را سپهر پای سپر

Ҳзм ӯро замонаи дасти гзоӣ

حزم او را زمانه دست‌گزای

Пеши ҷоҳаши сари фалак дар пеш

پیش جاهش سر فلک در پیش

Пеши ҳлмши дили замини дрўоӣ

پیش حلمش دل زمین دروای

Карамаши ъФўбхшу узрпазир

کرمش عفوبخش و عذرپذیر

Қаламаши фитнаи банду қалъаи гушой

قلمش فتنه‌بند و قلعه‌گشای

Дар ҳавои исобати райш

در هوای اصابت رایش

Офтоби сипеҳр зарра намой

آفتاب سپهر ذره‌نمای

Дар каммияти сиёсати кинаш

در کمیت سیاست کینش

Пашшае зи интиқоми пели рубой

پشه‌ای ز انتقام پیل‌ربای

Раъдро абр гуфта пеши кафш

رعد را ابر گفته پیش کفش

Вақти ин лоф нест ҳарзаи муллоӣ

وقت این لاف نیست هرزه ملای

Мавҷро баҳр гуфта пеши дилаш

موج را بحر گفته پیش دلش

Рӯзи ин арз нест жожи мхоӣ

روز این عرض نیست ژاژ مخای

Зеҳн ӯ хомаи исти ғайб нигор

ذهن او خامه‌ایست غیب‌نگار

Калак ӯ нотқисти ваҳии сарой

کلک او ناطقیست وحی سرای

эй бар ашрофи даҳри фармони даҳ

ای بر اشراف دهر فرمان ده

Вай бар абнои асри борхдоӣ

وی بر ابنای عصر بارخدای

Зӯри азми ту осмони қудрат

زور عزم تو آسمان قدرت

Гули қаҳри ту офтоби андоӣ

گل قهر تو آفتاب‌اندای

Бо кафати ҳирсро фурӯи рафта

با کفت حرص را فرو رفته

Ҳар замонӣ ба ганҷи дигари пой

هر زمانی به گنج دیگر پای

Ҳамаи олами аёл ҷӯад тавонад

همه عالم عیال جود تواند

Вой агар ҷӯад ту набӯдӣ вой

وای اگر جود تو نبودی وای

Боси ту оташӣаст ҳодисаи сӯз

باس تو آتشی است حادثه‌سوز

Амни ту сиқлист фитна задой

امن تو صیقلیست فتنه‌زدای

Ҳарамӣ чун дар сарой ту нест

حرمی چون در سرای تو نیست

Эминиро дарин сипанҷи сарой

ایمنی را درین سپنج‌سرای

Низ табдили рӯз ва шаб набӯд

نیز تبدیل روز و شب نبود

Гар ту гӯйии замонаро ки бпоӣ

گر تو گویی زمانه را که بپای

Дай ба раҷъат шавад ба фардои боз

دی به رجعت شود به فردا باز

Гар ишорат кунӣ ки бози пас ой

گر اشارت کنی که باز پس آی

Гар хаёлат наомадӣ дар хоб

گر خیالت نیامدی در خواب

Кас надидят дар ҷаҳони ҳамтоӣ

کس ندیدیت در جهان همتای

Ақабат нест зонка ҳаст ақим

عقبت نیست زانکه هست عقیم

Аз назири ту чархи нодарраи зой

از نظیر تو چرخ نادره زای

эй самими кафат бахил накӯҳ

ای صمیم کفت بخیل نکوه

Ваии срири дилати дахили стоӣ

وی صریر دلت دخیل ستای

Неъмати олӯда беш нест ҷаҳон

نعمت آلوده بیش نیست جهان

Домани ҳимматати бадви молоӣ

دامن همتت بدو مالای

Занги полуда сар кӯйаст

زنگ پالودهٔ سر کویست

Имтиҳонаш куну фурӯи полоӣ

امتحانش کن و فرو پالای

Дасти Фрсўди ҷӯади ту шудаи гир

دست فرسود جود تو شده گیر

Тару хушки ҷаҳони ҷони Фрсоӣ

تر و خشک جهان جان‌فرسای

эй асарҳои ту сногстр

ای اثرهای تو ثناگستر

Ваии ҳунарҳои ту мдиҳи орой

وی هنرهای تو مدیح‌آرای

Гар ҳасудат басӣаст оҷиз нест

گر حسودت بسی است عاجز نیست

Аждаҳо аз ҷавоби мороФсоӣ

اژدها از جواب مارافسای

Чун буд давлати ту рӯзафзӯн

چون بود دولت تو روزافزون

Чаҳ зиён аз ҳасуди короФзоӣ

چه زیان از حسود کارافزای

Оби ҷоҳи ту равшанаст аз сар

آب جاه تو روشن است از سر

Хасмро гӯ ки бод май паймоӣ

خصم را گو که باد می‌پیمای

Гарчи дар ъшртнди муштии луам

گرچه در عشرتند مشتی لوم

Ваз чаҳ дар атласанд чанд гадоӣ

وز چه در اطلسند چند گدای

Чаҳ бузургӣ буд дар он на на анд

چه بزرگی بود در آن نه‌نه‌اند

Ҳам дар он ошёну моўии ҷой

هم در آن آشیان و ماوی جای

Булбулон низ дар самоъу сурӯд

بلبلان نیز در سماع و سرود

Ҳудҳудон низ бо кулоҳу қабоӣ

هدهدان نیز با کلاه و قبای

Падаронро надидаанд охир

پدران را ندیده‌اند آخر

Ин гдозодгони ёФаҳ дароӣ

این گدازادگان یافه درای

Вази паии корвони ҷоҳи шумо

وز پی کاروان جاه شما

Аз паии нону ҷомаи нопарвоӣ

از پی نان و جامه ناپروای

Он яке гуҳи нафири гирди нафар

آن یکی گه نفیر گرد نفر

Ваон дигар гуҳи рсили бонг дароӣ

وان دگر گه رسیل بانگ درای

Чаҳ шуд акнӯн ки дар луғатҳошон

چه شد اکنون که در لغتهاشان

Осмон шуд самоу моҳаши ой

آسمان شد سما و ماهش آی

Ба шаб ва рӯзашон сипор ки нест

به شب و روزشان سپار که نیست

Зини накӯтар ду пӯстин пироӣ

زین نکوتر دو پوستین پیرای

Ин яке шарзаи исти хираи шукр

این یکی شرزه‌ایست خیره شکر

Ваон дигар гурзаи исти ҳарзаи гароӣ

وان دگر گُرزه‌ایست هرزه‌گرای

Зин сипас бар сипеҳри гардани каш

زین سپس بر سپهر گردن‌کش

Пас аз ин бо замонаи пҳлўсоӣ

پس از این با زمانه پهلوسای

То зи гардиш фалак наёсоед

تا ز گردش فلک نیاساید

Дар Наими ҷаҳони ҳамеи осоӣ

در نعیم جهان همی آسای

Маҷлиси ъшртт ба ҳўи ёҳу

مجلس عشرتت به هو یاهو

Гиряи душманат ба ҳоёҳоӣ

گریهٔ دشمنت به هایاهای

Табли бадхоҳи ту ба зери гилӣм

طبل بدخواه تو به زیر گلیم

Вази надомати надими нола чу ноӣ

وز ندامت ندیم ناله چو نای

Ҳаст фармонат бар замонаи равон

هست فرمانت بر زمانه روان

Ҳарчӣ роят буд ҳамеи фармой

هرچه رایت بود همی فرمای