эй мусулмонони фиғон аз даври чархи чанбарӣ
ای مسلمانان فغان از دور چرخ چنبری
Вази нифоқи тиру қасди моҳу сайри муштарӣ
وز نفاق تیر و قصد ماه و سیر مشتری
Кори оби нофеъи андари машраби ман отшист
کار آب نافع اندر مشرب من آتشیست
Шуғли хоки сокини андари саканаи ман сарсарӣ
شغل خاک ساکن اندر سکنهٔ من صرصری
Осмон дар киштӣ умрам кунад доими ду кор
آسمان در کشتی عمرم کند دایم دو کار
Вақти шодии бодбонӣ гоҳанда лангарӣ
وقت شادی بادبانی گاه انده لنگری
Гар бихандам ваон ба ҳар умрӣаст гуяд зҳрхнд
گر بخندم وان به هر عمریست گوید زهرخند
Вари бгрим ваон ҳама рӯзӣаст гуяд хӯн гарӣ
ور بگریم وان همه روزیست گوید خونگری
Бар сари ман мғФрӣ кардӣ калла ваон даргузашт
بر سر من مغفری کردی کله وان درگذشت
Бугзарад бар тилсонм низ даври мъҷрӣ
بگذرد بر طیلسانم نیز دور معجری
Рўзгоро чун зи анқо май нёмўзии сабот
روزگارا چون ز عنقا مینیاموزی ثبات
Чун заған то чанд , солии модагӣ солӣ нарай
چون زغن تا چند، سالی مادگی سالی نری
Ба биўсӣ аз ҷаҳони доне ки чун ояд маро
به بیوسی از جهان دانی که چون آید مرا
Ҳамчунон каз пори гини умед кардани кавсарӣ
همچنان کز پارگین امید کردن کوثری
Аз ситамҳои фалаки чндонкаҳи хоҳӣ ганҷ ҳаст
از ستمهای فلک چندانکه خواهی گنج هست
Восиқам зеро ки бо ман ҳам бад-ӣни гунбади дарӣ
واثقم زیرا که با من هم بدین گنبد دری
Гўиё то осмонро расми даврон омада аст
گوییا تا آسمان را رسم دوران آمده است
Дода Андии фитнаро қутбии балоро меҳварӣ
دادهاندی فتنه را قطبی بلا را محوری
Гар бигардонад ба паҳлуи ҳафт кишвари мари туро
گر بگرداند به پهلو هفت کشور مر ترا
Як дам аз меҳрат нагӯяд каз кадомин кишварӣ
یک دم از مهرت نگوید کز کدامین کشوری
Баъди мо кандар лагадкӯби ҳаводис чанд сол
بعد ما کاندر لگدکوب حوادث چند سال
Бахт шавамам ҳнҷрӣ кардасту давраши ханҷарӣ
بخت شومم حنجری کردست و دورش خنجری
Хайр хайрам кард соҳиби тӯҳмати андари ҳаҷви Балх
خیر خیرم کرد صاحب تهمت اندر هجو بلخ
То ҳаме гӯйанд кофар неъмат омад анварӣ
تا همی گویند کافر نعمت آمد انوری
Қуббаи исломро ҳаҷв эй мусулмонон ки гуфт
قبهٔ اسلام را هجو ای مسلمانان که گفت
Ҳоши ллаҳи биллоҳ ар гуяд ҷуҳуди хайбарӣ
حاش لله بالله ار گوید جهود خیبری
Осмон ар Тифл будӣ Балх кардӣ доигиш
آسمان ار طفل بودی بلخ کردی دایگیش
Макка донад кард маъмури ҷаҳонро модарӣ
مکه داند کرد معمور جهان را مادری
Ифтихори хонадони Мустафо дар Балх ва ман
افتخار خاندان مصطفی در بلخ و من
Карда ҳам салмонии андари хизматаши ҳам бўзрӣ
کرده هم سلمانی اندر خدمتش هم بوذری
Маҷди дайни бўтолби он олам ки гмраҳ шуд дарав
مجد دین بوطالب آن عالم که گمره شد درو
Ақли кул он карда аз беруни олами азҳрӣ
عقل کل آن کرده از بیرون عالم ازهری
Он низоми давлату дайни контзоми адл ӯ
آن نظام دولت و دین کانتظام عدل او
Дар дил ағсон кунад боди саборо раҳбарӣ
در دل اغصان کند باد صبا را رهبری
Онкии нобӣнои модарзод агар ҳозир шавад
آنکه نابینای مادرزاد اگر حاضر شود
Дар ҷабини олам ороиш бибинад меҳтарӣ
در جبین عالم آرایش ببیند مهتری
Дар паноҳи садаи ҷоҳи раияти парвариш
در پناه سدهٔ جاه رعیتپرورش
Бар уқоби осмон фармон диҳад Кебеки дарӣ
بر عقاب آسمان فرمان دهد کبک دری
Ҳам набувват дар насаби ҳам подшоҳӣ дар ҳасб
هم نبوت در نسب هم پادشاهی در حسب
Кӯи сулаймон то дар ангушташ кунад ангуштарӣ
کو سلیمان تا در انگشتش کند انگشتری
Маснади қозии алқзоаҳи шарқу ғарби афрошта
مسند قاضی القضاة شرق و غرب افراشته
Онкӣ ҳаст аз маснадаши аббосиёнро бартарӣ
آنکه هست از مسندش عباسیان را برتری
Онкии пеши калаку нутқаши он ду саҳар онгаҳ ҳалол
آنکه پیش کلک و نطقش آن دو سحر آنگه حلال
Сад чу ман ҳастанд чун гӯсолаи пеши сомрӣ
صد چو من هستند چون گوساله پیش سامری
Обу оташро агар дар маҷлисаш ҳозир кунанд
آب و آتش را اگر در مجلسش حاضر کنند
Аз миён ҳар ду бардорад шиквааши доварӣ
از میان هر دو بردارد شکوهش داوری
Кӯи ҳмидолдин агар хоҳӣ ки вақте дар ду лафз
کو حمیدالدین اگر خواهی که وقتی در دو لفظ
Мутлақан ҳарч он ҳамидаст аз сифатҳо бшмрӣ
مطلقا هرچ آن حمیدست از صفتها بشمری
Дар замон ӯ ҳунар нашигифт агар қимат гирифт
در زمان او هنر نشگفت اگر قیمت گرفت
Гавҳараст ореи ҳунар ӯ подшоҳи гавҳарӣ
گوهرست آری هنر او پادشاه گوهری
Хоҷаи миллати сафии аддӣни умр дар садри шаръ
خواجهٔ ملت صفیالدین عمر در صدر شرع
Онкӣ набӯд девро бо соя ӯ қодирӣ
آنکه نبود دیو را با سایهٔ او قادری
Муфтии машриқи эмоми мағриби онк аз ртбтш
مفتی مشرق امام مغرب آنک از رتبتش
Арши зебади минбараш кӯтоҳ кардӣ минбарӣ
عرش زیبد منبرش کوتاه کردی منبری
Ҳукми дайн ҳар соъат аз фатвоӣ ӯ фарбеҳ тараст
حکم دین هر ساعت از فتوای او فربهترست
Дидае фарбеҳ кунӣ чун калак ӯ аз лоғарӣ
دیدهای فربه کنی چون کلک او از لاغری
Эҳтисоби тақво ӯ дид ногуҳ каз кусуф
احتساب تقوی او دید ناگه کز کسوف
Офтоби андари ҳиҷоб ма шуд аз бе чодар
آفتاب اندر حجاب مه شد از بیچادری
Аз Рахш ҳар рӯзи фол муштарӣ гирад ҷаҳон
از رخش هر روز فال مشتری گیرد جهان
Кист он кӯ нест фоли муштариро муштарӣ
کیست آنکو نیست فال مشتری را مشتری
Зулфиқори нутқи тоҷи аддӣни шариъатро ба даст
ذوالفقار نطق تاجالدین شریعت را به دست
Он ба маънии туамон бо зулфиқори ҳайдарӣ
آن به معنی توامان با ذوالفقار حیدری
Булбули бустони дайн каз ваҷди маҷлисҳои ӯ
بلبل بستان دین کز وجد مجلسهای او
Субҳро чун гули табиати гашти пероҳани дарӣ
صبح را چون گل طبیعت گشت پیراهن دری
Тавба кардандӣ агар дрёФтндии маҷлисаш
توبه کردندی اگر دریافتندی مجلسش
Ҳам ма аз нмомӣ ва ҳам Зуҳра аз хунёгарӣ
هم مه از نمامی و هم زهره از خنیاگری
Ман намедонам ки ин ҷинс аз суханро ном чист
من نمیدانم که این جنس از سخن را نام چیست
Неи набувват ме тавонам гуфтанаши неи соҳирӣ
نی نبوت میتوانم گفتنش نی ساحری
Соқёни лаҳҷа ӯ чун шароб андар диҳанд
ساقیان لهجهٔ او چون شراب اندر دهند
Ҳуш гуяд гӯшро ҳин соғарӣ кун соғарӣ
هوش گوید گوش را هین ساغری کن ساغری
Бозуии бурҳони зи тақрири низом аддӣн қавӣаст
بازوی برهان ز تقریر نظامالدین قویست
Онкӣ аз таъзим кардӣ Ҷабраилаши чокарӣ
آنکه از تعظیم کردی جبرئیلش چاکری
Онкӣ бар асрори шаръи андари замони воқифи шӯй
آنکه بر اسرار شرع اندر زمان واقف شوی
Аз варақҳои замираши як варақгар бенгарӣ
از ورقهای ضمیرش یک ورق گر بنگری
Номадии авроқи атбоқи фалаки ҳаргизи тамом
نامدی اوراق اطباق فلک هرگز تمام
Гар замир ӯ накардӣ илми дайнро дафтарӣ
گر ضمیر او نکردی علم دین را دفتری
Ворисони анбиё инак чунин бошанд кӯаст
وارثان انبیا اینک چنین باشند کوست
Илму тақво бе ниҳояти пас тавозуъ бар сиррӣ
علم و تقوی بینهایت پس تواضع بر سری
Дар саноӣ ӯ агар оҷиз шавам маъзӯри дор
در ثنای او اگر عاجز شوم معذور دار
То куҷо бошад тавон донист ҳади шоирӣ
تا کجا باشد توان دانست حد شاعری
Лошаи мо кӣ расад онҷо ки Рахш ӯ кашанд
لاشهٔ ما کی رسد آنجا که رخش او کشند
Корвонӣ кӣ расад ҳаргиз ба гирди лашкарӣ
کاروانی کی رسد هرگز به گرد لشکری
Бо чунин суккон кигар аз қадарашон ақдӣ кунанд
با چنین سکان که گر از قدرشان عقدی کنند
Фориғ ояд чархи аъзам аз чаҳ аз бе зеварӣ
فارغ آید چرخ اعظم از چه از بیزیوری
Ҳаҷв гӯям Балхро ҳайҳот ёрб зинҳор
هجو گویم بلخ را هیهات یارب زینهار
Худ тавон гуфтан ки зангораст зари ҷаъфарӣ
خود توان گفتن که زنگارست زر جعفری
Биллоҳ ар бар ман тавон бастан ба мсмори қазо
بالله ار بر من توان بستن به مسمار قضا
Ҷинси ин бдсиртӣ ё навъи ин бадгавҳарӣ
جنس این بدسیرتی یا نوع این بدگوهری
Хотами ҳуҷҷат дар ангушти сулаймони сухан
خاتم حجت در انگشت سلیمان سخن
Ифтиро кардани бадви даргирад аз деву парӣ
افترا کردن بدو درگیرد از دیو و پری
Бози дони охири каломи ман зи мнҳўли ҳасуд
باز دان آخر کلام من ز منحول حسود
Фарқ кун нақши илоҳиро зи нақши озрӣ
فرق کن نقش الهی را ز نقش آزری
Айши ман зини ифтиро талхӣ гирифт ва ту ҳануз
عیش من زین افترا تلخی گرفت و تو هنوز
Чрбк ӯ ҳамчунон чун ҷони ширин май хурӣ
چربک او همچنان چون جان شیرین میخوری
Мардро чун ммтлӣ шуд аз ҳасад кор ифтирост
مرد را چون ممتلی شد از حسد کار افتراست
Бади мизоҷонро қӣ уфтад дар маҷолис аз парӣ
بد مزاجان را قی افتد در مجالس از پری
Чун мар ӯро возеъи хар нома гирад риши гов
چون مر او را واضع خر نامه گیرد ریش گاو
Гов ӯ дар хирман ман бошад аз куни харӣ
گاو او در خرمن من باشد از کون خری
Он намегӯям ки дар тай забон новарда ам
آن نمیگویم که در طی زبان ناوردهام
Он ҳиҷои кон назд ман бобӣ буд аз кофарӣ
آن هجا کان نزد من بابی بود از کافری
Гар ба хотири бгзронидстми андари умри хеш
گر به خاطر بگذرانیدستم اندر عمر خویش
Ёбем чунон ки гурги Юсуф аз тӯҳмати барӣ
یابیم چونان که گرگ یوسف از تهمت بری
Ҷовдони безорам аз зотӣ ки безории азу
جاودان بیزارم از ذاتی که بیزاری ازو
Ҳаст дар бозори дайни саррофи ҷонро бе зарӣ
هست در بازار دین صراف جان را بیزری
Он тавоноӣу доноӣ ки дар атвори ғайб
آن توانایی و دانایی که در اطوار غیب
Доми бадбахтии ниҳоду донаи неки ахтарӣ
دام بدبختی نهاد و دانهٔ نیکاختری
Онкии таъсии сабои сунъ ӯро омадаст
آنکه تاثیر صبای صنع او را آمدست
Гул фишон ахтарон бар гунбади нилӯфарӣ
گلفشان اختران بر گنبد نیلوفری
Онкии хори аждаҳои дандони ақраби неш ро
آنکه خار اژدها دندان عقرب نیش را
Шаҳнагӣ додаст бар иқтоъи гулбарги трӣ
شحنگی دادست بر اقطاع گلبرگ طری
То ба зулфи сояи шаби хокро тазйини надод
تا به زلف سایهٔ شب خاک را تزیین نداد
Рӯз бар гӯш шафақ наниҳод зулфи анбарӣ
روز بر گوش شفق ننهاد زلف عنبری
Боз шуд чун қудраташи гесуии шабро шона кард
باز شد چون قدرتش گیسوی شب را شانه کرد
Дар хами абрӯии гардуни дидҳои ъбҳрӣ
در خم ابروی گردون دیدهای عبهری
Базми сунъашро знилўФр чу гардуни авди сӯхт
بزم صنعش را زنیلوفر چو گردون عود سوخت
Офтоб ва об кард ин оташии он миҷмарӣ
آفتاب و آب کرد این آتشی آن مجمری
Онкии андар коргоҳ кун факони ибдоъ ӯ
آنکه اندر کارگاه کن فکان ابداع او
Бе асоси моя эй аз мояҳои унсурӣ
بیاساس مایهای از مایه های عنصری
Дод як олами биҳиштии рӯзи азрақи пӯш ро
داد یک عالم بهشتی روز ازرقپوش را
Хуштарин рангии мунаввари беҳтарини шаклӣ гарӣ
خوشترین رنگی منور بهترین شکلیگری
Вонкаҳи Авнаш бар тани моҳӣ ва бар фарқи хурӯс
وآنکه عونش بر تن ماهی و بر فرق خروس
Перҳанро ҷавшанӣ доду калларо мғФрӣ
پیرهن را جوشنی داد و کله را مغفری
Онкӣ гар олой ӯро ганҷ будӣ дар адад
آنکه گر آلای او را گنج بودی در عدد
Нестии ҷазри асмро ғабни гунаҳгӣу карӣ
نیستی جذر اصم را غبن گنگی و کری
Онкӣ бар лавҳи забонҳо хати аввал ном ӯст
آنکه بر لوح زبانها خط اول نام اوست
Ин ҳаме гуяд илоҳи он эзад ва он тангарӣ
این همی گوید اله آن ایزد و آن تنگری
Онкӣ аз маликаши хросӣ дида бошӣ беш на
آنکه از ملکش خراسی دیده باشی بیش نه
Гар рӯй бар боми ин сақфи бад-ӣни паҳноварӣ
گر روی بر بام این سقف بدین پهناوری
Онкӣ қаҳраш дод анҷумро шаётини афканӣ
آنکه قهرش داد انجم را شیاطین افکنی
Вонкаҳ лутфаш дод оташро самандари парварӣ
وانکه لطفش داد آتش را سمندر پروری
Онкӣ дар амъои Карамӣ аз луоб чанд барг
آنکه در امعای کرمی از لعاب چند برگ
Кор ӯ бошад ниҳодани коргоҳи шштрӣ
کار او باشد نهادن کارگاه ششتری
Онкӣ дар аҳшои занбӯрии камоли роФтш
آنکه در احشای زنبوری کمال رافتش
Нӯшро бо неш дод аз роҳи суҳбати собирӣ
نوش را با نیش داد از راه صحبت صابری
Онкӣ аз тҷўиФи нолии соқии эҳсон ӯ
آنکه از تجویف نالی ساقی احسان او
Ҷоми гуҳи хўзӣ наад бар дастҳо гуҳи аскарӣ
جام گه خوزی نهد بر دستها گه عسکری
Онкӣ чун бар офариниш сарфарозӣ кард ақл
آنکه چون بر آفرینش سرفرازی کرد عقل
Гуфт майро гӯшмолаши даҳ ба дасти мускирӣ
گفت می را گوشمالش ده به دست مسکری
Онкии тарки як адаб бар пешгоҳи ҳазраташ
آنکه ترک یک ادب بر پیشگاه حضرتش
Вақф кард Иблисро бар остони мудаббирӣ
وقف کرد ابلیس را بر آستان مدبری
Онкии одамро ъсии одами зи пои афканда буд
آنکه آدم را عصی آدم ز پا افکنده بود
Гарна аз сами аҷтбоаҳ Ӯш додӣ ёварӣ
گرنه از ثم اجتباه اوش دادی یاوری
Онкии қавми Нӯҳро аз тундбоди лотзр
آنکه قوم نوح را از تندباد لاتذر
Дрдўдм кард аз замини осеби қаҳраши аспр
دردودم کرد از زمین آسیب قهرش اسپری
Онкӣ чун хилвати сарои хлтш холӣ кунад
آنکه چون خلوت سرای خلتش خالی کند
Шуъла райҳонӣ кунад онҷо на ахгари ахгарӣ
شعله ریحانی کند آنجا نه اخگر اخگری
Онкии даштии ҷодуиро дар Асое гум кунад
آنکه دشتی جادویی را در عصایی گم کند
Як шубон аз малик ӯ бе тӯҳмати мстнкрӣ
یک شبان از ملک او بیتهمت مستنکری
Онкии нили модарӣ бар чеҳра Марям кашид
آنکه نیل مادری بر چهرهٔ مریم کشید
Ҳифз ӯ беонкӣ ботил шуд ҷамоли духтарӣ
حفظ او بیآنکه باطل شد جمال دختری
Онкӣ аз Меҳрӣ ки будӣ Мустафоро брктФ
آنکه از مهری که بودی مصطفی را برکتف
Меҳр кардаст аз пас аҳдаш дар пайғамбарӣ
مهر کردست از پس عهدش در پیغمبری
Онкӣ аз ?имаии ангушташи ду гесу банд кард
آنکه از ایمای انگشتش دو گیسو بند کرد
Аз чаҳ аз як оина бар сақфи чархи чанбарӣ
از چه از یک آینه بر سقف چرخ چنبری
Онкӣ бар дъўиш чун бурҳон қотеъ хостанд
آنکه بر دعویش چون برهان قاطع خواستند
Дар забон сусмор оварад ҳуҷҷати густарӣ
در زبان سوسمار آورد حجت گستری
Онкигар бар асби фикрати ҷовдон ҷавлон кунӣ
آنکه گر بر اسب فکرت جاودان جولان کنی
Аз нахустин остони ҳазраташи дрнгзрӣ
از نخستین آستان حضرتش درنگذری
Онкии ҳам дар ақл мамнӯъаст ва ҳам дар шаръи ширк
آنکه هم در عقل ممنوعست و هم در شرع شرک
Ҷуз ба зотшгар ба азми вқсди савгандии хурӣ
جز به ذاتش گر به عزم وقصد سوگندی خوری
Андарин савганд агар тоўил кардам кофарам
اندرین سوگند اگر تاویل کردم کافرم
Кофарӣ бошад ки дар чун ман касе ин занни барӣ
کافری باشد که در چون من کسی این ظن بری
Худ биё то каҷ нишинам рост гӯям як сухан
خود بیا تا کج نشینم راست گویم یک سخن
То варақ чун рости бунёни зини кжиҳои бистарӣ
تا ورق چون راست بنیان زین کژیها بستری
Чун маро дар Балхи ҳам аз астноъи аҳли Балх
چون مرا در بلخ هم از اصطناع اهل بلخ
Диқи мисрӣ чодар кардасту рӯмии бистарӣ
دق مصری چادری کردست و رومی بستری
Бар сари мулкии чунон фориғ набошад кас чу ман
بر سر ملکی چنان فارغ نباشد کس چو من
Ҳбзои мулкӣ ки бошад афсараш бе афсарӣ
حبذا ملکی که باشد افسرش بیافسری
Даии зи хоки ховарон чун зарраи маҷҳӯли омада
دی ز خاک خاوران چون ذره مجهول آمده
Гашта имрӯзи андрў чун офтоби ховарӣ
گشته امروز اندرو چون آفتاب خاوری
Бо чунонҳо ин чунинҳо зояд аз хотири маро
با چنانها این چنینها زاید از خاطر مرا
эй аҷаб аз об хушкӣ ояд аз оташ тарӣ
ای عجب از آب خشکی آید از آتش تری
Ин ҳама бигзор охири оқилам дар нафаси хеш
این همه بگذار آخر عاقلم در نفس خویش
Кодмиро ақл ҳаст аз мумкиноти аксарӣ
کادمی را عقل هست از ممکنات اکثری
Пас чаҳ гӯйӣ ҳаҷв гӯям хиттае рокз дараш
پس چه گویی هجو گویم خطهای راکز درش
Гар даройади деви бунаад аз буруни мустакбирӣ
گر درآید دیو بنهد از برون مستکبری
То ту фурсати ҷӯии гардии вази камӣни гоҳи ҳасад
تا تو فرصتجوی گردی وز کمینگاه حسد
Ғуссаи даҳ соларо борӣ ба саҳро оварӣ
غصهٔ ده ساله را باری به صحرا آوری
Ҳеҷ оқил ин кунад ҷузи онкии иксўи афканд
هیچ عاقل این کند جز آنکه یکسو افکند
Асли некӯи эътиқодӣ , расми некӯи маҳзарӣ
اصل نیکو اعتقادی، رسم نیکو محضری
Душманонро моя додан назд ман доне ки чист
دشمنان را مایه دادن نزد من دانی که چیست
Ҷамъ кардани мӯши даштӣ бо паланги барбарӣ
جمع کردن موش دشتی با پلنگ بربری
Мустақӣми аҳволи шӯ то хасм саргардон шавад
مستقیم احوال شو تا خصم سرگردان شود
Бас ки пургорӣ кунад ӯ чун ту кардӣ мстрӣ
بس که پرگاری کند او چون تو کردی مسطری
Ин дақоиқи ман чунон варзам ки аз бе фурсатӣ
این دقایق من چنان ورزم که از بیفرصتی
Сикта гирад ин ва онгар бўФросу бҳтрӣ
سکته گیرد این و آن گر بوفراس و بحتری
Аз уқобу пўстинш гар нагӯяд ба буд
از عقاب و پوستینش گر نگوید به بود
Гарчи дар дарё тавонад кард хрбти гозрӣ
گرچه در دریا تواند کرد خربط گازری
Чанд ранҷӣ каз қабулами тозаи шохӣ май дамад
چند رنجی کز قبولم تازه شاخی میدمد
Ҳркҷои пиндорӣ эй мискин ки бехӣ май барӣ
هرکجا پنداری ای مسکین که بیخی میبری
Рӯ ки аз ёҷўҷи бӯҳтони рахнаи ҳаргиз кӣ фитад
رو که از یاجوج بهتان رخنه هرگز کی فتد
Хосса дар садӣ ки таъйидаш кунад Искандарӣ
خاصه در سدی که تاییدش کند اسکندری
Як ҳикоят бишинавӣ ҳам аз забони шаҳри хеш
یک حکایت بشنوی هم از زبان شهر خویش
То дар ин андешаи бории роҳ ботил насипарӣ
تا در این اندیشه باری راه باطل نسپری
Дай касе дар нақс ман гуфт ӯ ғариби шаҳри мост
دی کسی در نقص من گفت او غریب شهر ماست
Балх гуфт ӣнҳам камол ӯст чанд ар мункирӣ
بلخ گفت اینهم کمال اوست چند ار منکری
ӯ ғариби андар ҷаҳон бошад чу аз ртбти маро
او غریب اندر جهان باشد چو از رتبت مرا
Осмон ҳар соъатӣ гуяд замини дайгарӣ
آسمان هر ساعتی گوید زمین دیگری
Хоки пои аҳли Балхам каз мақоми шаҳрашон
خاک پای اهل بلخم کز مقام شهرشان
Ҳаст бар ақрони хешами ҳам сиррии ҳам сарварӣ
هست بر اقران خویشم هم سری هم سروری
Ҳбзои таърихи ин иншо ки фармондиҳ ба Балх
حبذا تاریخ این انشا که فرمانده به بلخ
Рояти туғрули ткинӣ буду рои носирӣ
رایت طغرل تکینی بود و رای ناصری