Бо хок дар ту ошноӣ

با خاک در تو آشنایی

Хуштар зи ҳазор подшоиӣ

خوشتر ز هزار پادشایی

Дидаи рухи роз ма бибинад

دیده رخ راز مه ببیند

Бар оризи ту зи равшаноӣ

بر عارض تو ز روشنایی

Аз нуктаи тӯтии лаби ту

از نکتهٔ طوطی لب تو

Симурғ гузид порсое

سیمرغ گزید پارسایی

Ҷое ки злби ҳаёти бахше

جایی که زلب حیات بخشی

Исо буд аз дар гадоӣ

عیسی بود از در گدایی

Меҳри туу сина чу ман кас

مهر تو و سینهٔ چو من کس

Тоўсу сарои рӯстоӣ

طاوس و سرای روستایی

Дар хизмати ишқи тести мо ро

در خدمت عشق تست ما را

Дили ориятӣу ҷони баҳоӣ

دل عاریتی و جان بهایی

Барадии зи парӣу одамии ҳуш

بردی ز پری و آدمی هوش

Як роҳ бигӯӣ то кроиӣ

یک راه بگوی تا کرایی

Дар хонаи сабри фурқати ту

در خانهٔ صبر فرقت تو

Афканди ҳазор бе навое

افکند هزار بی‌نوایی

Дар даъвии ҳасани худ сухани гӯй

در دعوی حسن خود سخن‌گوی

То моҳ диҳад бар он гўоиӣ

تا ماه دهد بر آن گوایی

Аз кӯй чу офтоб аз кӯҳ

از کوی چو آفتاب از کوه

Дар хизмати тоҷи дайни броиӣ

در خدمت تاج دین برآیی

Суратгари ъзи паноҳи давлат

صورتگر عز پناه دولت

Мъбрдаҳи давлати ълоиӣ

معبرده دولت علایی

Он ҷони хирад ки мари хирад ро

آن جان خرد که مر خرد را

Бо тоъат ӯст ошноӣ

با طاعت اوست آشنایی

Дар нисбати он шараф тавон дид

در نسبت آن شرف توان دید

Чун фазли худоӣ дар худоӣ

چون فضل خدای در خدایی

На чарх гирифт ва ҳафт ахтар

نه چرخ گرفت و هفت اختر

Як фикрат ӯ ба тезпое

یک فکرت او به تیزپایی

эй дидаи нозири набувват

ای دیدهٔ ناظر نبوت

Дар зоти ту дидаи мстФоиӣ

در ذات تو دیده مصطفایی

Чун рӯй хилқати нхўондти ақл

چون روی خلقت نخواندت عقل

Шояд ки зи пушти мртзоиӣ

شاید که ز پشت مرتضایی

Худ ақли турои камоли ҳаргиз

خود عقل ترا کمال هرگز

Донад ки зи ҷоҳ то куҷое

داند که ز جاه تا کجایی

Пеш дар ту қабул карда

پیش در تو قبول کرده

Пешонии сидраи хоки пое

پیشانی سدره خاک پایی

Мурғи дил Ҷабраил гирад

مرغ دل جبرئیل گیرد

Дар мадҳати ту сухани сарое

در مدحت تو سخن سرایی

Авлоди бузурги мртзо ро

اولاد بزرگ مرتضا را

Ёрб чаҳ бузурги пешвое

یارب چه بزرگ پیشوایی

Кибри ту камасту кибриё беш

کبر تو کم است و کبریا بیش

Аз кибр нае зи кибриёе

از کبر نه‌ای ز کبریایی

Он рӯз ки умр дар ғами марг

آن روز که عمر در غم مرگ

Маъзул буд зи хуши лақое

معزول بود ز خوش لقایی

Нилӯфари теғи чашмҳо ро

نیلوفر تیغ چشمها را

Чун лола кунад ба кам Бақоӣ

چون لاله کند به کم بقایی

Аз нисбати феъл соя гирад

از نسبت فعل سایه گیرد

Дар садумати сувари савти ное

در صدمت صور صوت نایی

Аз соғари хавфи ташнаи ҷанг

از ساغر خوف تشنهٔ جنگ

Сероб шавад з бе раҷоӣ

سیراب شود ز بی‌رجایی

Ҷонҳои муборизони з танҳо

جانهای مبارزان ز تنها

Бенанди зи теғи ту ҷудоӣ

بینند ز تیغ تو جدایی

Ин хотири ман зи ғайбати ту

این خاطر من ز غیبت تو

Маҳрӯми зи подшои стоиӣ

محروم ز پادشا ستایی

Дил дар ғами хизмати ту як дам

دل در غم خدمت تو یک دم

Ноёфта аз ънои раҳоӣ

نایافته از عنا رهایی

То омад марги ҷони ғамгин

تا آمد مرگ جان غمگین

Гашта зи ҳавои ту ҳавоӣ

گشته ز هوای تو هوایی

Зинҳор маро магӯ ки рӯи рӯ

زنهار مرا مگو که رو رو

Ту дар хури шаҳру бӯрёе

تو در خور شهر و بوریایی

Дар ғайбати ту хушаст мо ро

در غیبت تو خوش است ما را

Он ба ки бад-ӣни тарафи ниёе

آن به که بدین طرف نیایی

Охир ба тариқи лутфи якбор

آخر به طریق لطف یکبار

Банавис ки хез чанд пое

بنویس که خیز چند پایی

Дар хизмати дигарон чаҳ кӯшӣ

در خدمت دیگران چه کوشی

Чун бандаи хонадони мое

چون بندهٔ خاندان مایی

Дар ҷустан карда гирди олам

در جستن کرده گرد عالم

Гарданда чу санги Асияе

گردنده چو سنگ آسیایی

Дар шукри ълоءи дайну давлат

در شکر علاء دین و دولت

Пайваста чаро шукри нхоиӣ

پیوسته چرا شکر نخایی

Аз ҳазрати мо ки рӯй кунаст

از حضرت ما که روی کونست

Даврии з чаҳ рӯй май намое

دوری ز چه روی می‌نمایی

То Фоӣдаҳ набот ёбанд

تا فائدهٔ نبات یابند

Ашколи заминӣу самое

اشکال زمینی و سمایی

Ҳукми ту гусастаи бод ёрб

حکم تو گسسته باد یارب

Ар иллат чунӣ ва чарое

ار علت چونی و چرایی