Агар дар ҳиз гетӣ камоласт

اگر در حیز گیتی کمالست

зи осори камол аддӣн холаст

ز آثار کمال‌الدین خالست

Ҷаҳони Муҳамадати Маҳмӯди садрӣ

جهان محمدت محمود صدری

Ки бар маснади ҷаҳонӣ аз риҷоласт

که بر مسند جهانی از رجالست

Камолӣ ёфт олам зу ки бо ӯ

کمالی یافت عالم زو که با او

Ҷузи андари баҳру кон нуқсон маҳоласт

جز اندر بحر و کان نقصان محالست

зи бими бахшиши мтўорённд

ز بیم بخشش متواریانند

Ки доим бо ту аз эшон висоласт

که دایم با تو از ایشان وصالست

Яке дар ҳуққа қаър баҳораст

یکی در حقهٔ قعر بحارست

Яке дар сраҳ ҷўФ ҷиболаст

یکی در صرهٔ جوف جبالست

Ба аҳд ӯ ки додеми боди аҳдаш

به عهد او که دادیم باد عهدش

Каминаи сирват омол моласт

کمینه ثروت آمال مالست

Тамаъ кӣ гурба дар анбони фурушад

طمع کی گربه در انبان فروشد

Ки бухли имрӯз бо саг дар ҷуволаст

که بخل امروز با سگ در جوالست

Чунон расми савол аз даҳри бардошт

چنان رسم سؤال از دهر برداشت

Ки пиндории забон ҳирс лоласт

که پنداری زبان حرص لالست

Сол ар мекунад ӯ мекунад бас

سال ار می‌کند او می‌کند بس

Саволии кони ҳам аз баҳр саволаст

سؤالی کان هم از بهر سؤالست

Нахонам калак ӯро на?ил аз ин пас

نخوانم کلک او را نال از این پس

Ки дарёии нўолсти он на нааласт

که دریای نوالست آن نه نالست

Мисоли чарху хоки боргоҳаш

مثال چرخ و خاک بارگاهش

Ҳадиси ташна ва об зулоласт

حدیث تشنه و آب زلالست

Чу гардунаст қадараш на ки онҷо

چو گردونست قدرش نه که آنجا

Нҳоёт ҷанубаст ва шимоласт

نهایات جنوبست و شمالست

Биҳамдиллоҳ на зон ҷинсаст қадараш

بحمدالله نه زان جنس است قدرش

Ки дар зотши ниҳоятро маҷоласт

که در ذاتش نهایت را مجالست

Чу хуршедаст райш на ки ӯ ро

چو خورشید است رایش نه که او را

Халалҳои кусуфаст ва ваболаст

خللهای کسوفست و وبالست

Мъозоллаҳ на зон навъаст райш

معاذالله نه زان نوعست رایش

Ки ӯро дар асар тағйир ҳоласт

که او را در اثر تغییر حالست

Худовандо бигӯ лаббайк ҳарчанд

خداوندا بگو لبیک هرچند

Ки бар халқон худовандӣ ваболаст

که بر خلقان خداوندی وبالست

Ту онӣ каз паии фармони ҷзмт

تو آنی کز پی فرمان جزمت

Миёни чархро ҷавзои дўолст

میان چرخ را جوزا دوالست

Киришмаи ҳиммати тести онкии доим

کرشمهٔ همت تست آنکه دایم

зи гетии алтФотшро малоласт

ز گیتی التفاتش را ملالست

Ман ар гӯям сано варна ту доне

من ار گویم ثنا ورنه تو دانی

Саборо камтарин доъӣ ниҳоласт

صبا را کمترین داعی نهالست

з некӯ гуфт ҳолаш бениёз аст

ز نیکو گفت حالش بی‌نیاز است

Касеро космони некӯи сголст

کسی را کاسمان نیکو سگالست

Улувва садаи мадҳи ту он нест

علو سدهٔ مدح تو آن نیست

Ки бо он Фкртиро пар ва боласт

که با آن فکرتی را پر و بالست

Касе чун дар сухан гунҷад ки мадҳаш

کسی چون در سخن گنجد که مدحش

На дар андозаи ваҳм ва хаёласт

نه در اندازهٔ وهم و خیالست

Худ идроки ту бар хотир ҳаромаст

خود ادراک تو بر خاطر حرامست

Гирифтам шеъри ман саҳар ҳалоласт

گرفتم شعر من سحر حلالست

Камолат чун тани андари нутқи надиҳад

کمالت چون تن‌اندر نطق ندهد

Чаҳ ҷои ҳарфу савту қил ва қоласт

چه جای حرف و صوت و قیل و قالست

Турои гардун суфол ояд зи ртбт

ترا گردون سفال آید ز رتبت

Агар чанд андар ақсоӣ камоласт

اگر چند اندر اقصای کمالست

Маро аз табъи сангин ончӣ зояд

مرا از طبع سنگین آنچه زاید

Садои истикок он суфоласт

صدای اصطکاک آن سفالست

Пас он беҳтар ки хомӯшӣ гузинам

پس آن بهتر که خاموشی گزینم

Ки ӣнҷо аз ман ин хайри алхсолст

که اینجا از من این خیر الخصالست

Ало то солу маро дар гузаштан

الا تا سال و مه را در گذشتن

Бади ахтар дар қиёс нек фоласт

بد اختر در قیاس نیک فالست

Бдохтри хасму никўФоли бодӣ

بداختر خصم و نیکوفال بادی

Ҳамеи токўни даври моҳ ва соласт

همی تاکون دور ماه و سالست

Ҳилолиро ки бар гардуни нисбат

هلالی را که بر گردون نسبت

зи ту умеди сад ҷоҳ ва ҷалоласт

ز تو امید صد جاه و جلالست

зи даврон дар тзоиди боди нураш

ز دوران در تزاید باد نورش

Ало то бар фалаки бадар ва ҳилоласт

الا تا بر فلک بدر و هلالست