Ҳарчӣ зобу оташу хок ва ҳавоӣ оламаст
هرچه زاب و آتش و خاک و هوای عالمست
Ростӣ бояд туфайли об ва хок одамаст
راستی باید طفیل آب و خاک آدمست
Боз ҳар кандар давоми хайри куллӣ даст ӯ
باز هر کاندر دوام خیر کلی دست او
Бар банӣ одами қавитар беҳтарин оламаст
بر بنی آدم قویتر بهترین عالمست
Гар касе таъйин кунад кон кист варна бок нест
گر کسی تعیین کند کان کیست ورنه باک نیست
Маънӣӣ дорад мубингар ба сӯрат мубҳамаст
معنیی دارد مبین گر به صورت مبهمست
Исои андари осмон ҳам донад ар хоҳӣ бипурс
عیسی اندر آسمان هم داند ار خواهی بپرس
Тот гуяд кин сухан дар сФўҳолдин Марямаст
تات گوید کاین سخن در صفوةالدین مریمست
Подшои сирати худовандӣ ки дар тадбири малик
پادشا سیرت خداوندی که در تدبیر ملک
Ҳарчӣ рой ӯст рой подшоҳ аъзамаст
هرچه رای اوست رای پادشاه اعظمست
Онкӣ дар ангушти тадбири сулаймони дувум
آنکه در انگشت تدبیر سلیمان دوم
Машваратҳои савобашро хавос хотамаст
مشورتهای صوابش را خواص خاتمست
эй аз он бартар ки дар тай забон ояд саноат
ای از آن برتر که در طی زبان آید ثنات
Тӯтии маънии манам винки забонами абкмст
طوطی معنی منم وینک زبانم ابکمست
Ҳарфро чун ҳалқа бар дар бастае пас эй аҷаб
حرف را چون حلقه بر در بستهای پس ای عجب
Ман чгўим чун луғатҳо аз ҳуруф мӯъҷамаст
من چگویم چون لغتها از حروف معجمست
Абҷади неъмати ту ҳосил зон дабиристон шавад
ابجد نعمت تو حاصل زان دبیرستان شود
Коўстодши илми алонсони мо лами иълмст
کاوستادش علم الانسان ما لم یعلمست
Гар ба хотир дар нагунҷад мадҳ ту нашигифт азонк
گر به خاطر در نگنجد مدح تو نشگفت ازآنک
Ҳарчӣ ақлаш дар тавонад ёфт аз қудрат камаст
هرچه عقلش در تواند یافت از قدرت کمست
Қудрати андеша бар қадари ту шаклӣ мушкиласт
قدرت اندیشه بر قدر تو شکلی مشکلست
Дидани хуршед бар хафоаш корӣ муаззамаст
دیدن خورشید بر خفاش کاری معظمست
Маснади қадари ту тан дар ҳизи имкони надод
مسند قدر تو تن در حیز امکان نداد
Зон таассуфи осмони андар либос мотамаст
زان تاسف آسمان اندر لباس ماتمست
Хостам гуфт осмонии рифъатат , гуфто магӯ
خواستم گفت آسمانی رفعتت، گفتا مگو
Космон аз ҷумлаи иқтоъи мо як торамаст
کاسمان از جملهٔ اقطاع ما یک طارمست
Ту дар он андозае аз кибриё кандар вуҷӯд
تو در آن اندازهای از کبریا کاندر وجود
Ҳеҷ касро даст бар натавон ниҳодан кӯ ҳамаст
هیچکس را دست بر نتوان نهادن کو همست
Бодро дар шореъи ҳикмат шитобӣ доимаст
باد را در شارع حکمت شتابی دایمست
Хокро аз фазлаи ҳлмт асосӣ муҳкамаст
خاک را از فضلهٔ حلمت اساسی محکمست
Эминӣ бо садаи ҷоҳат чу дмсозӣ гирифт
ایمنی با سدهٔ جاهت چو دمسازی گرفت
Фитнаро гуфтанд к-эймон тоза кун кохр дамаст
فتنه را گفتند کایمان تازه کن کاخر دمست
То дар анъоми ту бар офариниш боз шуд
تا در انعام تو بر آفرینش باز شد
Озро пайваста дар бо бениёзӣ дарҳамаст
آز را پیوسته در با بینیازی درهمست
Фатҳи боби дасти ту шклист каз таъси ӯ
فتح باب دست تو شکلیست کز تاثیر او
Дӯди оташро миён чу абри Нитсаон пар намаст
دود آتش را میان چو ابر نیسان پر نمست
Мавҷ шодӣ мезанад ҷони ҷаҳонӣ аз кафат
موج شادی میزند جان جهانی از کفت
Инат ғамгар кону дарёро аз он шодӣ ғамаст
اینت غم گر کان و دریا را از آن شادی غمست
Саъд Акбар кист кандар як ду гази Муқаннаъи туро
سعد اکبر کیست کاندر یک دو گز مقنع ترا
Он саодатҳои днёўӣу динии мдғмст
آن سعادتهای دنیاوی و دینی مدغمست
Каз варои бехи гардуни даҳ яке зон хосият
کز ورای بیخ گردون ده یکی زان خاصیت
Муштариро дар сад ва сӣ газ ъамома муаллимаст
مشتری را در صد و سی گز عمامه معلمست
То ки аз даврони доиму захми сақфи фалак
تا که از دوران دایم و زخم سقف فلک
Бо чароғи субҳи ашҳби дӯд шом адҳамаст
با چراغ صبح اشهب دود شام ادهمست
Оташи ҷӯади туро каз дӯд миннат фориғаст
آتش جود ترا کز دود منت فارغست
Он саодати боди ҳизмкш ки берун зин хамаст
آن سعادت باد هیزمکش که بیرون زین خمست
наменаёрам гуфт хуррами боди идат , гӯ чаро
مینیارم گفت خرم باد عیدت، گو چرا
Зонка худ иди ду гетӣ аз вуҷӯдат хуррамаст
زانکه خود عید دو گیتی از وجودت خرمست
Рояти ъзи ту бар боми бақо то дар гузар
رایت عز تو بر بام بقا تا در گذر
Турраи шаби найзаи фавҷи замонро пар чамаст
طرهٔ شب نیزهٔ فوج زمان را پر چمست