эй тарк мебиор ки идаст ва баҳманаст

ای ترک می بیار که عیدست و بهمنست

Ғоиб машав на навбати бозӣ ва барзанаст

غایب مشو نه نوبت بازی و برزنست

Айём хаз ва харгаҳ гармасту зини сабаб

ایام خز و خرگه گرمست و زین سبب

Харгоҳи осмони ҳама дар хаз адкнст

خرگاه آسمان همه در خز ادکنست

Холии мадори хирмани оташи зи дӯди авд

خالی مدار خرمن آتش ز دود عود

То дар чамани зи байза кофур хирманаст

تا در چمن ز بیضهٔ کافور خرمنست

Он аҳд нест онкии зи алвони гули чаман

آن عهد نیست آنکه ز الوان گل چمن

Гуфтӣ ки коргоҳи ҳарири млўнст

گفتی که کارگاه حریر ملونست

Султони дай ба лашкари сарсари ҷаҳони бикунад

سلطان دی به لشکر صرصر جهان بکند

Бинӣ ки ҷаври лашкари дай чун ҷаҳон кунаст

بینی که جور لشکر دی چون جهان کنست

Дар хФиаҳ гарна азм хурӯҷаст боғ ро

در خفیه گرنه عزم خروجست باغ را

Чун обгирҳо ҳамаи пари теғ ва ҷавшанаст

چون آبگیرها همه پر تیغ و جوشنست

Нафаси наботӣ ар ба ъзби хона боз шуд

نفس نباتی ار به عزب‌خانه باز شد

Айбаш макун ки модар бустон сатарванаст

عیبش مکن که مادر بستان سترونست

Боди сабо ки Фҳли бенот набот буд

باد صبا که فحل بنات نبات بود

Мардум гиёҳ шуд ки на мардаст ва на занаст

مردم گیاه شد که نه مردست و نه زنست

Аз ҷӯш нашав деги намо то фурӯ нишаст

از جوش نشو دیگ نما تا فرو نشست

Аз дӯди тира бар сари гетии нҳнбнст

از دود تیره بر سر گیتی نهنبنست

Дар боғи биркаи рақс тмўҷ наме кунад

در باغ برکه رقص تموج نمی‌کند

Бечораи биркаро чаҳ дил рақс карданаст

بیچاره برکه را چه دل رقص کردنست

Каз дасти дай чу душмани дастури мдтист

کز دست دی چو دشمن دستور مدتیست

Каз пой то ба сари ҳама дарбанд оҳанаст

کز پای تا به سر همه دربند آهنست

Садрӣ ки доим аз паии тафвизи касби малик

صدری که دایم از پی تفویض کسب ملک

Хок дараш мулӯки ҷаҳонро нишеманаст

خاک درش ملوک جهان را نشیمنست

Он подшои нишон ки зи тамкин калак ӯст

آن پادشا نشان که ز تمکین کلک اوست

Ҳар подшо ки бар сар мулкӣ мумкинаст

هر پادشا که بر سر ملکی ممکنست

Он каз наҳифи туфи сумуми сиёсаташ

آن کز نهیب تف سموم سیاستش

Хӯн дар урӯқи фитнаи зи хушкии чўрўинст

خون در عروق فتنه ز خشکی چوروینست

Ҳар оятӣ ки омада дар шан кибриёст

هر آیتی که آمده در شان کبریاست

Андари миёни носиаҳ ӯ мубинаст

اندر میان ناصیهٔ او مبینست

Он қубба қадар ӯст ки бар авҷи сақф ӯ

آن قبه قدر اوست که بر اوج سقف او

Хуршеди анкабут зўоёء равзанаст

خورشید عنکبوت زوایاء روزنست

Ваон қалъа ҷоҳ ӯст ки гӯйии сипеҳру меҳр

وان قلعه جاه اوست که گویی سپهر و مهر

Дар манҷаниқи бурҷаш санг фалоханаст

در منجنیق برجش سنگ فلاخنست

Ҷабри рикоби амру Аннани нФоз ӯ

جبر رکاب امر و عنان نفاذ او

Зон дом ки дар риёзат гардун тавсанаст

زان دام که در ریاضت گردون توسنست

Хуршеди сарфикандау маи хештани шинос

خورشید سرفکنده و مه خویشتن شناس

Миррӣхи нарми гардан ва кайвон фурӯтанаст

مریخ نرم گردن و کیوان فروتنست

Онҷо ки кару фари шабихун қаҳр ӯст

آنجا که کر و فر شبیخون قهر اوست

Нусрати силаҳи дору нигаҳбони мкмнст

نصرت سلاح‌دار و نگهبان مکمنست

Калакаш чаҳ қойиласт ки соҳиби қирони нутқ

کلکش چه قایلست که صاحب‌قران نطق

Яъне ки нафаси нотиқа дар ҷунбиши алкнст

یعنی که نفس ناطقه در جنبش الکنست

Савти срири мӯъҷизаш аз рӯй хосият

صوت صریر معجزش از روی خاصیت

Дар қӯти хаёли чунон сӯрат афканаст

در قوت خیال چنان صورت افکنست

Кокнўни мизоҷи ҷазри асм дар мҳоўрот

کاکنون مزاج جذر اصم در محاورات

Даҳ гӯш ва даҳ забон чу бунафшааст ва сӯсанаст

ده گوش و ده زبان چو بنفشه است و سوسنست

эй соҳибӣ ки назми ҷаҳонро бисоти ту

ای صاحبی که نظم جهان را بساط تو

Чун офтобу рӯзи ҷаҳонро муайянаст

چون آفتاب و روز جهان را معینست

Дар шаръи малики ояти фармони тесту бас

در شرع ملک آیت فرمان تست و بس

Насӣ ки бетакаллуф бурҳон мубарҳанаст

نصی که بی‌تکلف برهان مبرهنست

Дар нисбати мамолики ҷоҳи ту малики кун

در نسبت ممالک جاه تو ملک کون

На кох ва ҳафт машъала ва чор гулханаст

نه کاخ و هفت مشعله و چار گلخنست

Дар остини даҳр чаҳ ғс ва самин ниҳод

در آستین دهر چه غث و سمین نهاد

Дасти қазо ки он на туро гирд доманаст

دست قضا که آن نه ترا گرد دامنست

Аз ҷўФи чарх пар нашавад дасти ҳимматат

از جوف چرخ پر نشود دست همتت

Симурғи ҳиммати ту на чу мурғон арзанаст

سیمرغ همت تو نه چو مرغان ارزنست

Он абри дасти тест ки хошоки сайл ӯ

آن ابر دست تست که خاشاک سیل او

Таърихи аҳди озар ва Нитсаон ва баҳманаст

تاریخ عهد آذر و نیسان و بهمنست

Бардошти расми мавкиби борону кӯси раъд

برداشت رسم موکب باران و کوس رعد

Венаи мухтасари намӯна кунун ашк ва шеванаст

وین مختصر نمونه کنون اشک و شیونست

Тангаст бар ту саканаи гетии зи куброот

تنگست بر تو سکنهٔ گیتی ز کبریات

Дар ҷанби кбрёءи ту ин худ чаҳ масканаст

در جنب کبریاء تو این خود چه مسکنست

Венаи турфатар ки ҳаст бар аъдоат низ танг

وین طرفه‌تر که هست بر اعدات نیز تنگ

Пас чоҳ Юсуфаст агар чоҳ бежанаст

پس چاه یوسف است اگر چاه بیژنست

Худ дар ҷаҳон ки бо ту ду сар шуд чу ресмон

خود در جهان که با تو دو سر شد چو ریسمان

Кокнўни ҳамаи ҷаҳон на бирав чашм сӯзанаст

کاکنون همه جهان نه برو چشم سوزنست

ТрФи аду турш нашавад зонка бахт ӯ

ترف عدو ترش نشود زانکه بخت او

Говӣаст неки шери валикини лгдзнст

گاویست نیک شیر ولیکن لگدزنست

Душмани гурезгоҳи фано зон ба даст кард

دشمن گریزگاه فنا زان به دست کرد

Коинҷо бидида буд ки бо ҷонаш душманаст

کاینجا بدیده بود که با جانش دشمنست

Садрои маро ба қӯти ҷоҳи ту хотрист

صدرا مرا به قوت جاه تو خاطریست

Кандар изои фикрат ӯ барқ кавданаст

کاندر ازای فکرت او برق کودنست

Вонҷо ки дар маъонии мадҳати бкоўмш

وانجا که در معانی مدحت بکاومش

Гӯйии ҷҳозхонаҳи дарё ва маъданаст

گویی جهازخانهٔ دریا و معدنست

Гӯйанд мардумон ки бадаш ҳаст ва нек ҳаст

گویند مردمان که بدش هست و نیک هست

Оре на сангу чӯби ҳамаи лаълу чнднст

آری نه سنگ و چوب همه لعل و چندنست

Дар бӯстон гуфта ман гарчи ҷои ҷой

در بوستان گفتهٔ من گرچه جای جای

Бо сарву ёсамини Маслан сайру роснст

با سرو و یاسمین مثلا سیر و راسنست

Дар ҳизи замонаи шутур грбҳо басӣаст

در حیز زمانه شتر گربها بسیست

Гетӣ на як табиату гардун на як фанаст

گیتی نه یک طبیعت و گردون نه یک فنست

Бо ин ҳама чу бенгарӣ аз шиўҳои шеър

با این همه چو بنگری از شیوهای شعر

Акнӯн ба иттифоқи баин шева манаст

اکنون به اتفاق بهین شیوهٔ منست

Борӣ марост шеъри ман , аз ҳар сифат ки ҳаст

باری مراست شعر من، از هر صفت که هست

Гар номртбст вагар номдўнст

گر نامرتبست و گر نامدونست

Кас донам аз акобри гардани кашони назм

کس دانم از اکابر گردن‌کشان نظم

Кўрои сариҳи хӯни ду девон ба гарданаст

کورا صریح خون دو دیوان به گردنست

Ноҷилваи гоҳ ориз рӯзасту зулфи шаб

ناجلوه‌گاه عارض روزست و زلف شب

Ин тираи гул ки лозими ин сабз гулшанаст

این تیره گل که لازم این سبز گلشنست

Даври замонаи лозими аҳди ту боди азонк

دور زمانه لازم عهد تو باد ازآنک

Азтсти рӯзи ҳарки дар ин аҳд равшанаст

ازتست روز هرکه در این عهد روشنست

Венаи обгинаи хонаи гардун ки рӯзу шаб

وین آبگینه خانهٔ گردون که روز و شب

Аз шълҳои оташ алвон музайянаст

از شعلهای آتش الوان مزینست

Бодои чароғвора фарроши ҷоҳи ту

بادا چراغ‌وارهٔ فراش جاه تو

То ҳеҷ дар фатила хуршед равғанаст

تا هیچ در فتیلهٔ خورشید روغنست