Бози ин чаҳ ҷавонӣ ва ҷамоласт ҷаҳон ро

باز این چه جوانی و جمالست جهان را

Венаи ҳол ки нави гашти заминроу замон ро

وین حال که نو گشت زمین را و زمان را

Миқдори шаб аз рӯзи фузун буд бадал шуд

مقدار شب از روز فزون بود بدل شد

Ноқиси ҳамаи инро шуд ва зояд ҳамаи он ро

ناقص همه این را شد و زاید همه آن را

Ҳам ҷмраҳ баровард фурӯи бардаи нафас ро

هم جمره برآورد فرو برده نفس را

Ҳам фохта бикшод фурӯбаста забон ро

هم فاخته بگشاد فروبسته زبان را

Дар боғи чамани зомини гули гашти зи булбул

در باغ چمن ضامن گل گشت ز بلبل

Он рӯз ки овоза фиканданд хазон ро

آن روز که آوازه فکندند خزان را

Акнӯн чаман боғ гирифтаст тақозо

اکنون چمن باغ گرفتست تقاضا

Ореи бадал хасм бигиранд змон ро

آری بدل خصم بگیرند ضمان را

Булбули зи навои ҳеҷ ҳаме кам назанад дам

بلبل ز نوا هیچ همی کم نزند دم

Зон ҳоли ҳаме кам нашавад сарви навон ро

زان حال همی کم نشود سرو نوان را

Оҳӯ ба сари сабзаи магари нофаи биндохт

آهو به سر سبزه مگر نافه بینداخت

Каз хоки чаман об бишуд анбару бон ро

کز خاک چمن آب بشد عنبر و بان را

Гар хом набастааст сабои ранги раёҳин

گر خام نبسته است صبا رنگ ریاحین

Аз гирд чаро ранг диҳад оби равон ро

از گرد چرا رنگ دهد آب روان را

Хуши хуши зи назари гашти ниҳон , рози дили абр

خوش خوش ز نظر گشت نهان، راز دل ابر

То хоки ҳаме арза диҳад рози ниҳон ро

تا خاک همی عرضه دهد راز نهان را

Ҳамчун самар бед кунад ному нишони гум

همچون ثمر بید کند نام و نشان گم

Дар соя ӯ рӯз кунун ному нишон ро

در سایهٔ او روز کنون نام و نشان را

Бодом ду мағзаст ки аз ханҷари алмос

بادام دو مغزست که از خنجر الماس

Нодода лабаши бӯсаи саропои Фсон ро

ناداده لبش بوسه سراپای فسان را

Жолаи сипари барфи бабрад аз китфи кӯҳ

ژاله سپر برف ببرد از کتف کوه

Чун рустами Нитсаон ба хам оварад камон ро

چون رستم نیسان به خم آورد کمان را

Ки байзаи кофур зиён карду гуҳари суд

که بیضهٔ کافور زیان کرد و گهر سود

Бинӣ ки чаҳ судаст марин мояи зиён ро

بینی که چه سودست مرین مایه زیان را

Аз ғояттарӣ ки ҳўорост аҷаб нест

از غایت تری که هواراست عجب نیست

Гар хосият абр диҳад табъи духон ро

گر خاصیت ابر دهد طبع دخان را

Гар ноижаҳ абр нашуд поки бурӣда

گر نایژهٔ ابر نشد پاک بریده

Чун ҳеҷ Аннан боз напечад сайлон ро

چون هیچ عنان باز نپیچد سیلان را

Вари абр на дар доягии Тифл шукуфа аст

ور ابر نه در دایگی طفل شکوفه است

Ёзони сӯии абр аз чаҳ кушодаст даҳон ро

یازان سوی ابر از چه گشادست دهان را

Вари лолаи навруста на афрӯхтаи шмъист

ور لالهٔ نورسته نه افروخته شمعیست

Равшани з чаҳ дорад ҳамаи атрофи макон ро

روشن ز چه دارد همه اطراف مکان را

Не рмҳ баҳораст ки дар маърака кардаст

نی رمح بهارست که در معرکه کردست

Аз хӯни дили душмани шаҳи лаъли синон ро

از خون دل دشمن شه لعل سنان را

Пирӯзи шаҳи одили Мансури муаззам

پیروز شه عادل منصور معظم

Каз адл банно кард дигарбораи ҷаҳон ро

کز عدل بنا کرد دگرباره جهان را

Он шоҳи сабки ҳамла ки дар каффаи ҷўдш

آن شاه سبک حمله که در کفهٔ جودش

Бевазн кунад рағбат ӯ ҳамли гарон ро

بی‌وزن کند رغبت او حمل گران را

Шоҳӣ ки чу карданд қирони билку дасташ

شاهی که چو کردند قران بیلک و دستش

Албата камони хами надиҳади ҳукми қирон ро

البته کمان خم ندهد حکم قران را

Теғаш ба фалак боз диҳад толеъи бад ро

تیغش به فلک باز دهد طالع بد را

Ҳукмаш ба амали бози баради омили ҷон ро

حکمش به عمل باز برد عامل جان را

Гар бора кашад роъӣ ҳзмш набӯд роҳ

گر باره کشد راعی حزمش نبود راه

Ҷузи хориҷ ӯ низ нузули ҳдсон ро

جز خارج او نیز نزول حدثان را

Вар пурҳ занад лашкар азмаш набӯд так

ور پره زند لشکر عزمش نبود تک

Ҷузи дохил ӯ низ радифи саратон ро

جز داخل او نیز ردیف سرطان را

Гар савр чу ақраб нашудӣ ноқис ва бе чашм

گر ثور چو عقرب نشدی ناقص و بی‌چشم

Дар қабзаи шамшери нишондии дброн ро

در قبضهٔ شمشیر نشاندی دبران را

эй малики сетоне ки ба ҷузи малики сипорӣ

ای ملک‌ستانی که به جز ملک‌سپاری

Бо ту надиҳади фоидаи як малики ситон ро

با تو ندهد فایده یک ملک‌ستان را

Дар нисбати шоҳии ту ҳамчун шаҳи шатранҷ

در نسبت شاهی تو همچون شه شطرنج

Номаст ва дигар ҳеҷ на баҳмону фалон ро

نامست و دگر هیچ نه بهمان و فلان را

Ту қурси сипеҳрӣ ва бихонад ба ҳамин ном

تو قرص سپهری و بخواند به همین نام

Хбози гуҳи ҷилвагарӣ ҳяти нон ро

خباز گه جلوه‌گری هیت نان را

Ҷузи арсаи базми гҳрогини ту гардун

جز عرصهٔ بزم گهرآگین تو گردون

Ҳам хӯша куҷо ёфт раҳи коҳкшон ро

هم خوشه کجا یافت ره کاهکشان را

Ҷузи тишнагии ханҷари хунхори ту гетӣ

جز تشنگی خنجر خونخوار تو گیتی

Ҳам коса куҷо дид фанои аташон ро

هم کاسه کجا دید فنای عطشان را

Онро ки таби ларзаи ҳарб ту бигирад

آن را که تب لرزهٔ حرب تو بگیرد

Исо натунд бар тан ӯ тори тавон ро

عیسی نتند بر تن او تار توان را

Гар абри сари теғи ту бар кӯҳи баборад

گر ابر سر تیغ تو بر کوه ببارد

Обистанӣ нор диҳад модари кон ро

آبستنی نار دهد مادر کان را

Дар хӯни дили лаъл ки фосид нашавад ҳеҷ

در خون دل لعل که فاسد نشود هیچ

Қаҳри ту гиреҳи вори бибандади хафақон ро

قهر تو گره‌وار ببندد خفقان را

Аз носиаҳи коҳи рибо гарчи табиист

از ناصیهٔ کاه‌ربا گرچه طبیعیست

Саъии ту фурӯ шавед ранги ирқон ро

سعی تو فرو شوید رنگ یرقان را

Дар бешаи гавазн аз паии доғ ту кунад пок

در بیشه گوزن از پی داغ تو کند پاک

Ҳам соли нахуст аз нқти биҳдаҳи рон ро

هم سال نخست از نقط بیهده‌ران را

Дар газ ба умеди қабул ту кунад хуш

در گاز به امید قبول تو کند خوش

Оҳани ?илами путк ва харошидани сон ро

آهن الم پتک و خراشیدن سان را

Инсоф ту мисрӣаст ки дар руста ӯ дев

انصاف تو مصریست که در رستهٔ او دیو

Назм аз ҷиҳат мӯҳтасибӣ дод дукон ро

نظم از جهت محتسبی داد دکان را

Адли ту чунон кард ки аз гурги амин тар

عدل تو چنان کرد که از گرگ امین‌تر

Дар ҳифзи рамаи ёр дигар нест шубон ро

در حفظ رمه یار دگر نیست شبان را

Ҷоҳ ту ҷаҳонӣаст ки суккони саводаш

جاه تو جهانیست که سکان سوادش

Дар асли луғат ном ндонанд карон ро

در اصل لغت نام ندانند کران را

Бар олами ҷоҳи ту кро рӯй гузар монад

بر عالم جاه تو کرا روی گذر ماند

Чун меҳри фурушад чаҳ яқинро чаҳ гумон ро

چون مهر فروشد چه یقین را چه گمان را

Рӯзӣ ки чун оташи ҳама дар оҳану пӯлод

روزی که چون آتش همه در آهن و پولاد

Бар бод нишинанд ҳзброни ҷавлон ро

بر باد نشینند هزبران جولان را

Аз фитна дар ин сӯии фалак ҷой набенанд

از فتنه در این سوی فلک جای نبینند

Пикорпрстон на амлро на амон ро

پیکارپرستان نه امل را نه امان را

Вази зилзилаи ҳамлаи чунон хок биҷунбад

وز زلزلهٔ حمله چنان خاک بجنبد

Каз ҳам нашносанд нигунроу синон ро

کز هم نشناسند نگون را و سنان را

Вази акси синону салби лаъли тродаҳ

وز عکس سنان و سلب لعل طراده

Майдони ҳаво таъна занад лолаи ситон ро

میدان هوا طعنه زند لاله‌ستان را

Сар ҷуфт кунад афъии қурбон ва чу он дид

سر جفت کند افعی قربان و چو آن دید

Пар боз кунад каркаси таркиши тайрон ро

پر باز کند کرکس ترکش طیران را

Гоҳе зи фиғон наъра кунад роҳи ҳавои гум

گاهی ز فغان نعره کند راه هوا گم

Гуҳи наъра ба лаби дршкнди пои фиғон ро

گه نعره به لب درشکند پای فغان را

Чашми зираи андари дили гардони бишуморад

چشم زره اندر دل گردان بشمارد

Бевосита дидани шарёни зарабон ро

بی‌واسطهٔ دیدن شریان ضربان را

Дар ҳеҷ рикобӣ накунад пои каси ором

در هیچ رکابی نکند پای کس آرام

Он лаҳза ки дастат ҳаракат дод Аннан ро

آن لحظه که دستت حرکت داد عنان را

Бар самти ғуборӣ ки зи ҷавлони ту хезад

بر سمت غباری که ز جولان تو خیزد

Чун бод хӯрд шери илми шери жён ро

چون باد خورد شیر علم شیر ژیان را

Ҳар лаҳза шавад рмҳи ту дар дасти ту силкӣ

هر لحظه شود رمح تو در دست تو سلکی

Аз бас ки бичинад чаҳ шуҷоъ ва чаҳ ҷбон ро

از بس که بچیند چه شجاع و چه جبان را

Шамшери ту хуоне наад аз баҳри даду дом

شمشیر تو خوانی نهد از بهر دد و دام

Каз косаи сари коса буд суфра ва хон ро

کز کاسهٔ سر کاسه بود سفره و خوان را

Қорун кунад андари ду нафаси теғи ҷиҳодат

قارون کند اندر دو نفس تیغ جهادت

Як тайифаи мироси хур ва марсия хон ро

یک طایفه میراث خور و مرثیه‌خوان را

Ту дар кнФи ҳифзи худоӣу ҷаҳонӣ

تو در کنف حفظ خدایی و جهانی

Туъма шудагони ҳавсилаи ҳавлу ҳўон ро

طعمه شدگان حوصلهٔ هول و هوان را

То бор дигар боз ҷавон гардад ҳар сол

تا بار دگر باز جوان گردد هر سال

Гетӣ ва ба тадриҷ кунад пери ҷавон ро

گیتی و به تدریج کند پیر جوان را

Гетии ҳама дар домани ин малики ҷавони бод

گیتی همه در دامن این ملک جوان باد

То ҳаср кунад доман ҳар чизи миён ро

تا حصر کند دامن هر چیز میان را

Боқӣ ба давомӣ ки дар оҳоди синӣнаш

باقی به دوامی که در آحاد سنینش

Соъот шуморанд алўФи даврон ро

ساعات شمارند الوف دوران را

Қоим ба вазирӣ ки зи осори вуҷӯдаш

قایم به وزیری که ز آثار وجودش

Мақсӯди аёни гашти вуҷӯди ҳайвон ро

مقصود عیان گشت وجود حیوان را

Садрӣ ки ба ҷузи фатвои муфтии нФозш

صدری که به جز فتوی مفتی نفاذش

Дар малик муайян накунад ояту шан ро

در ملک معین نکند آیت و شان را

Дар ҳоли ризои рӯҳи физояндаи бадан ро

در حال رضا روح فزاینده بدن را

Дар вақти схти пои гушояндаи равон ро

در وقت سخط پای گشاینده روان را

Он хоҷа ки баси дайр на тадбири савобаш

آن خواجه که بس دیر نه تدبیر صوابش

Дар бандагӣ шоҳ кашад қайсару хон ро

در بندگی شاه کشد قیصر و خان را

Дастури ҷалоли аддӣн каз даргаи ъолиш

دستور جلال‌الدین کز درگه عالیش

Инсоф расонанд мари инсофи расон ро

انصاف رسانند مر انصاف‌رسان را

Онҷо ки забони қаламаш дар сухан ояд

آنجا که زبان قلمش در سخن آید

Бар муъҷизаи тафзил буд саҳари баён ро

بر معجزه تفضیل بود سحر بیان را

Вонҷо ки муҳӣти каф ӯ абри барангехт

وآنجا که محیط کف او ابر برانگیخت

Бар абр кашад ҳосили борони бенон ро

بر ابر کشد حاصل باران بنان را

Аз сирату сони рашки мулӯк ва малик омад

از سیرت و سان رشک ملوک و ملک آمد

Ҳосил натавон кард чунин сирату сон ро

حاصل نتوان کرد چنین سیرت و سان را

Аз мартабаи донист дар он мартабаи оре

از مرتبه‌دانیست در آن مرتبه آری

Яздони надиҳади мартабаи ҷузи мартабаи дон ро

یزدان ندهد مرتبه جز مرتبه‌دان را

То ҳеҷ гумон кам накунад рӯзи яқин ро

تا هیچ گمان کم نکند روز یقین را

То ҳеҷ хабари хами надиҳади пушти аён ро

تا هیچ خبر خم ندهد پشت عیان را

Он поигаҳу тахти киёнӣу шаҳии бод

آن پایگه و تخت کیانی و شهی باد

Ваон ҳар ду ду мақсад шудаи шоҳону каён ро

وان هر دو دو مقصد شده شاهان و کیان را

Шаҳи ногзронст чу ҷон дар бадани малик

شه ناگزرانست چو جان در بدن ملک

Ёрб ту нигаҳдори мари ин ногзрон ро

یارب تو نگهدار مر این ناگزران را