Хезед ки ҳангоми сабӯҳ дигар омад

خیزید که هنگام صبوح دگر آمد

Шаб рафту зи машриқи илми субҳи баромад

شب رفت و ز مشرق علم صبح برآمد

Наздики хурӯс аз паии бедории мисатон

نزدیک خروس از پی بیداری مستان

Дерӣаст ки пайғоми насим саҳар омад

دیریست که پیغام نسیم سحر آمد

Хуршед май андари уфуқи ҷоми накӯтар

خورشید می اندر افق جام نکوتر

Чун лашкари хуршед ба офоқ даромад

چون لشکر خورشید به آفاق درآمد

Аз май ҳашарӣ ба ки дрорнд ба маҷлис

از می حشری به که درآرند به مجلس

Зондишаҳ чу бар хоби хуморӣ ҳашар омад

زاندیشه چو بر خواب خماری حشر آمد

Оғоз наед аз пай май бехабарӣ ро

آغاز نهید از پی می بی‌خبری را

Каз модари гетии ҳамаи кас бехабар омад

کز مادر گیتی همه کس بی‌خبر آمد

Бар дил нафасӣанда гетӣ ба сар оред

بر دل نفسی انده گیتی به سر آرید

Гиред ки гетии ҳама яксар ба сар омад

گیرید که گیتی همه یکسر به سر آمد

Бар бўку магари умр гиромӣ магузоред

بر بوک و مگر عمر گرامی مگذارید

Худ меҳнати мо ҷумлаи зи бўк ва магар омад

خود محنت ما جمله ز بوک و مگر آمد

эй соқии ма рӯй дарандозу марои даҳ

ای ساقی مه روی درانداز و مرا ده

Зон май ки рузаши модару лаҳваш писар омад

زان می که رزش مادر و لهوش پسر آمد

Бар ман машкан беш ки ман тавбаи шикастам

بر من مشکن بیش که من توبه شکستم

Зон даст ки сад қулзуми азуи як шимур омад

زان دست که صد قلزم ازو یک شمر آمد

Аз дасти гуҳари густари дастури шаҳаншоҳ

از دست گهر گستر دستور شهنشاه

Дастӣ на , муҳӣтӣ ки нўолш гуҳар омад

دستی نه، محیطی که نوالش گهر آمد

Дастури ҷалоли алўзро каз вузаро ӯст

دستور جلال‌الوزرا کز وزرا اوست

Он шох ки дар боғи ҷалолат ба баромад

آن شاخ که در باغ جلالت به برآمد

Садрӣ китару хушки ҷаҳони фонӣу боқӣ

صدری که تر و خشک جهان فانی و باقی

Бар гӯша хон карамаш моҳзр омад

بر گوشهٔ خوان کرمش ماحضر آمد

Ҷуз бар дар ӯ қисмат рӯзӣ накунад бахт

جز بر در او قسمت روزی نکند بخت

Оре Чехияанд чун дар ризқ башар омад

آری چکند چون در رزق بشر آمد

Ҳаргиз чу фалаки роҳ саодат накунад гум

هرگز چو فلک راه سعادت نکند گم

Онро ки фалаки сӯй дараш роҳбар омад

آن را که فلک سوی درش راهبر آمد

Бенеъмат ӯ бехи бақои хушк лаб афтод

بی‌نعمت او بیخ بقا خشک لب افتاد

Бо ҳиммат ӯ шохи сахо борвар омад

با همت او شاخ سخا بارور آمد

Аз ҳиммат ӯ шакли ҷаҳонии бкшиднд

از همت او شکل جهانی بکشیدند

Дар нисбат ӯ кули ҷаҳон мухтасар омад

در نسبت او کل جهان مختصر آمد

эй шоҳи нишоне ки зи адли ту ҷаҳон ро

ای شاه نشانی که ز عدل تو جهان را

Дар васф наёяд ки чаҳ бахтӣ ба даромад

در وصف نیاید که چه بختی به درآمد

Адли ту ҳмоиист ки чун сояи бгстрд

عدل تو هماییست که چون سایه بگسترد

Хосияти хуршед дар он бехатар омад

خاصیت خورشید در آن بی‌خطر آمد

Номи ту басии тарбияти ном умр дод

نام تو بسی تربیت نام عمر داد

Зон рӯй ки адли ту чу адл умр омад

زان روی که عدل تو چو عدل عمر آمد

Сармояи дарё на ба бозуии дилат буд

سرمایهٔ دریا نه به بازوی دلت بود

Зин рӯй дФинши зи карон бар ҳазар омад

زین روی دفینش ز کران بر حذر آمد

Кон дар назари рои ту номади зи ҳақирӣ

کان در نظر رای تو نامد ز حقیری

Он чист ки он рои туро дар назар омад

آن چیست که آن رای ترا در نظر آمد

Бе дасти ту касро ба Муродӣ нарасад даст

بی‌دست تو کس را به مرادی نرسد دست

Бӯсидани дасти ту аз он муътабар омад

بوسیدن دست تو از آن معتبر آمد

Дар шани ниёзи ояти эҳсону Аёдят

در شان نیاز آیت احسان و ایادیت

Чун перҳани Юсуфу чашм падар омад

چون پیرهن یوسف و چشم پدر آمد

Бар ту қадӣмӣаст чунон каз раҳи тақдир

بر تو قدیمیست چنان کز ره تقدیر

Назд ҳама дар кавкабаи хоб ва хур омад

نزد همه در کوکبهٔ خواب و خور آمد

Азми ту чаҳ ъзмист ки бе миннати тадбир

عزم تو چه عزمیست که بی‌منت تدبیر

Дар ҳарчӣ бакӯшед насибаш зафар омад

در هرچه بکوشید نصیبش ظفر آمد

Олам ки з на барад ба ҳиялат каллаӣ кард

عالم که ز نه برد به حیلت کلهی کرد

Тарки каллаи қадари туро остар омад

ترک کله قدر ترا آستر آمد

Гардун ки паии ваҳми муҳандиси нспрдш

گردون که پی وهم مهندس نسپردش

Омад шуд таъйиди турои пай сипар омад

آمد شد تایید ترا پی سپر آمد

Аввали қадами қадари ту буд онкӣ чу бардошт

اول قدم قدر تو بود آنکه چو برداشت

Олами ҳама зер омаду қудрат зибр омад

عالم همه زیر آمد و قدرت زبر آمد

Соҳиб ки ба сайри қаламаши теғ сукӯн ёфт

صاحب که به سیر قلمش تیغ سکون یافت

Ҳотам ки зи дасти карамаши кон ба сар омад

حاتم که ز دست کرمش کان به سر آمد

Авсофи ту дар нисбати овозаи эшон

اوصاف تو در نسبت آوازهٔ ایشان

Васфи нафаси исоу овоз хар омад

وصف نفس عیسی و آواز خر آمد

Дар амри ту имкони тағайюри ннҳФтнд

در امر تو امکان تغیر ننهفتند

Гӯйӣ ки мисолии зи қазо ва қадар омад

گویی که مثالی ز قضا و قدر آمد

Дар кини ту умед саломат наниҳоданд

در کین تو امید سلامت ننهادند

Гӯйӣ ки нишонеи зи съир ва сқр омад

گویی که نشانی ز سعیر و سقر آمد

Душмани камари кини ту аз бим ту барбаст

دشمن کمر کین تو از بیم تو بربست

Неро зи паии ҳамлаи сарсар камар омад

نی را ز پی حملهٔ صرصر کمر آمد

Аз оташи боси ту магар дӯд надидаст

از آتش باس تو مگر دود ندیدست

Каз содаи диляши орзӯии шӯр ва шар омад

کز ساده‌دلیش آرزوی شور و شر آمد

Боси ту шҳобист ки дар коми шаётин

باس تو شهابیست که در کام شیاطین

Бо ҳрқтши оташ чу шароб кидир омад

با حرقتش آتش چو شراب کدر آمد

Хатами ту чаҳ парвона шавад соъиқае ро

خطم تو چه پروانه شود صاعقه‌ای را

Конро зи фалаки дӯду зи ахтар шарар омад

کان را ز فلک دود و ز اختر شرر آمد

Ту сокинӣу хасми ту ҷунбон ва чунин ба

تو ساکنی و خصم تو جنبان و چنین به

Зеро ки сукӯни ҳаляти кул сайр омад

زیرا که سکون حلیت کل سیر آمد

Анқо ки зи нозуки муншии ҷой нигаҳ дошт

عنقا که ز نازک منشی جای نگه داشت

Ҳаргизи тарафи доманаш аз ор тар омад

هرگز طرف دامنش از عار تر آمد

Вази ҳарза рӯй сар чу ба ҳар ҷой фурӯ кард

وز هرزه‌روی سر چو به هر جای فرو کرد

Як соли зағани модау яксол нар омад

یک سال زغن ماده و یکسال نر آمد

эй малики сетоне ки зи даргоҳ ту бархест

ای ملک‌ستانی که ز درگاه تو برخاست

Ҳар мурғ ки дар арсаи мулкӣ ба пар омад

هر مرغ که در عرصهٔ ملکی به پر آمد

Ман банда каз ин пеш назд захми дуруштӣ

من بنده کز این پیش نزد زخم درشتی

Гардун ки на аҳволи ман ӯро сипар омад

گردون که نه احوال من او را سپر آمد

Дар муддати даҳ сол ки ин гӯшау сакана

در مدت ده سال که این گوشه و سکنه

Дар қуббаи исломи маро мустақар омад

در قبهٔ اسلام مرا مستقر آمد

Ҳар нуру Низомӣ ки даромад з дар ман

هر نور و نظامی که درآمد ز در من

Аз ҷӯад ту омад на зи ҷой дигар омад

از جود تو آمد نه ز جای دگر آمد

Гардун ҷигарам дод ки эҳсон на з дил кард

گردون جگرم داد که احسان نه ز دل کرد

Он ту зи дил буд аз он беҷигар омад

آن تو ز دل بود از آن بی‌جگر آمد

Садрои ту худованди қадӣмӣ на марои бас

صدرا تو خداوند قدیمی نه مرا بس

Онро ки ҳунарҳои ман ӯро смр омад

آنرا که هنرهای من او را سمر آمد

Ақрони марои зари зи тамаъ беш ту додӣ

اقران مرا زر ز طمع بیش تو دادی

Зон дар ту суханашони ҳама чун об зар омад

زان در تو سخنشان همه چون آب زر آمد

Аз хизмати фархундаи ту боз нагаштанд

از خدمت فرخندهٔ تو باز نگشتند

Ҳаргиз ки на ташрифи туашон бар асар омад

هرگز که نه تشریف توشان بر اثر آمد

Анъоми ту бар аҳли ҳунар гарчи ба ҳаддӣаст

انعام تو بر اهل هنر گرچه به حدیست

Каз шукри ту коми ҳамаи шани пар шукр омад

کز شکر تو کام همه‌شان پر شکر آمد

Назмӣ ки дар аҳвол ман омад ҳама вақте

نظمی که در احوال من آمد همه وقتی

Аз фазл ту омад на зи фазл ва ҳунар омад

از فضل تو آمد نه ز فضل و هنر آمد

Ҷонам ки дарави нақши ҳавоӣ ту гирифтаст

جانم که درو نقش هوای تو گرفتست

Пояндатар аз нақши ҳаҷар бар ҳаҷар омад

پاینده‌تر از نقش حجر بر حجر آمد

Иқболи зи тўқиъи ту нақшӣ бинмудаш

اقبال ز توقیع تو نقشی بنمودش

Ҳрлҳзаҳ ки бар ғурфаи самъ ва басар омад

هرلحظه که بر غرفهٔ سمع و بصر آمد

Аз ту нгзирд ки ту дар қолаби олам

از تو نگزیرد که تو در قالب عالم

Ҷонӣ ва яқинаст ки ҷон ногзр омад

جانی و یقین است که جان ناگزر آمد

То дар мисли оранд ки андари сафари умр

تا در مثل آرند که اندر سفر عمر

Ҷони мураккабу дами зоду ҷаҳон раҳгузар омад

جان مرکب و دم‌زاد و جهان رهگذر آمد

Як дами зи ҷаҳони ҷони ту ҷузи шоди мабодо

یک دم ز جهان جان تو جز شاد مبادا

Каз як ?назарети барги чунин сад сафар омад

کز یک نظرت برگ چنین صد سفر آمد

Мақсӯди ҷаҳони коми ту бодо ки барояд

مقصود جهان کام تو بادا که برآید

Зон каз ту баромади ҳамаи комӣ ки баромад

زان کز تو برآمد همه کامی که برآمد