Ҳркро дар даври гардуни зикр мақсад ме равад

هرکرا در دور گردون ذکر مقصد می‌رود

ё сухан дар сари ин срҳ ммрд ме равад

یا سخن در سر این صرح ممرد می‌رود

ё ҳадиси он биҳиштии чеҳра каз бадви вуҷӯд

یا حدیث آن بهشتی چهره کز بدو وجود

Ҳамчуи хотунони дарин фирӯза марқад ме равад

همچو خاتونان درین فیروزه مرقد می‌رود

ё дар он ҳўрои насаби кӯдак шурӯӣ ме кунад

یا در آن حورا نسب کودک شروعی می‌کند

Каз тасаннӯъи гуҳи мухтати гоҳ амрад ме равад

کز تصنع گه مخطط گاه امرد می‌رود

ё ҳаме гуяд чаро дар кули инсон бар давом

یا همی گوید چرا در کل انسان بر دوام

Аз таҳарруки майлу таҳрик муҷаддад ме равад

از تحرک میل و تحریک مجدد می‌رود

Бар забони даври гардун дар ҷавоб ҳарки ҳаст

بر زبان دور گردون در جواب هرکه هست

Зикри даврони ълоءи аддӣн Муҳамад ме равад

ذکر دوران علاء الدین محمد می‌رود

Онкии пеши соя ӯ сояи хуршед ро

آنکه پیش سایهٔ او سایهٔ خورشید را

Дар нишастан гуфт вгўии садр ва маснад ме равад

در نشستن گفت‌وگوی صدر و مسند می‌رود

Вонкаҳи ҷуз дар мавкиб райш наронад офтоб

وانکه جز در موکب رایش نراند آفتاب

Рояташ бар чархи Мансур ва мед ме равад

رایتش بر چرخ منصور و مید می‌رود

Гарчи аз таъси на гардун ба дасти рӯзгор

گرچه از تاثیر نه گردون به دست روزگار

Сокинони хокро анъом беҳад ме равад

ساکنان خاک را انعام بی‌حد می‌رود

Ҳарчӣ рафтаст аз атийятҳои эшон токунӯн

هرچه رفتست از عطیتهای ایشان تاکنون

Ҳотаҳи аллоҳ зу ба як эҳсон муфрад ме равад

حاطه‌الله زو به یک احسان مفرد می‌رود

Ақли кули кӯ то бибинад нафаси хокии гавҳарӣ

عقل کل کو تا ببیند نفس خاکی گوهری

Каз ду олами гўҳроФшонон муҷаррад ме равад

کز دو عالم گوهرافشانان مجرد می‌رود

Табъаши истиқбол ҳоҷатҳо бидон суръат кунад

طبعش استقبال حاجتها بدان سرعت کند

Кандар он нисбати замони гӯйӣ муқайяд ме равад

کاندر آن نسبت زمان گویی مقید می‌رود

Дасти ӯро дар сахо ташбеҳ мекардам ба абр

دست اورا در سخا تشبیه می‌کردم به ابر

Ақл гуфт ин асли борӣ номмҳд ме равад

عقل گفت این اصل باری ناممهد می‌رود

Пеши даст ӯ ҳануз андари дабиристони ҷӯад

پیش دست او هنوز اندر دبیرستان جود

Бар забони раъд ӯ такрор абҷад ме равад

بر زبان رعد او تکرار ابجد می‌رود

Хоки поишро зи ғайрати осмон бар санг зад

خاک پایش را ز غیرت آسمان بر سنگ زد

То ба гоҳи чархи мавзун номъдд ме равад

تا به گاه چرخ موزون نامعدد می‌رود

Гуфт саррофи қазо эй шайх агар ноқиди манам

گفت صراف قضا ای شیخ اگر ناقد منم

Дар диёри мо тасарруфи фарқ фарқад ме равад

در دیار ما تصرف فرق فرقد می‌رود

Васф мекардам самандашро шабӣ бо осмон

وصف می‌کردم سمندش را شبی با آسمان

Гуфтам ин рафтори байни кони осмон қад ме равад

گفتم این رفتار بین کان آسمان قد می‌رود

Гуфт дай бар теғи кӯҳӣ буд пӯён гуфте

گفت دی بر تیغ کوهی بود پویان گفتیی

ОФтобстӣ ки сӯии баъд абъд ме равад

آفتابستی که سوی بعد ابعد می‌رود

Моҳ бишунид ин сухан осеб зад бо минтақа

ماه بشنید این سخن آسیب زد با منطقه

Гуфт оё то ҳадиси наъл ва мқўд ме равад

گفت آیا تا حدیث نعل و مقود می‌رود

эй ҷавони давлати худовандӣ ки сӯии хизматат

ای جوان دولت خداوندی که سوی خدمتت

Давлати ман сарвқади ёсамин хад ме равад

دولت من سروقد یاسمین خد می‌رود

Ҷонам аз як моҳаи пайванди ту айшӣ ёфтаст

جانم از یک ماهه پیوند تو عیشی یافتست

Каз камолаши таъна дар айш мухиллад ме равад

کز کمالش طعنه در عیش مخلد می‌رود

Хатм шуд бар гавҳари ту ҳамчуи мардии мардумӣ

ختم شد بر گوهر تو همچو مردی مردمی

Дар ту ин даъвӣ ба сад бурҳон макад ме равад

در تو این دعوی به صد برهان مکد می‌رود

Давр набӯд кини замон дар маҷлиси ҳукми қазо

دور نبود کین زمان در مجلس حکم قضا

Бар забони чарху ахтари лафз ашҳад ме равад

بر زبان چرخ و اختر لفظ اشهد می‌رود

Наъти ту кӣ гунҷад андари байт чанде мухтасар

نعت تو کی گنجد اندر بیت چندی مختصر

Ростӣ бояд сухан дар сад муҷаллад ме равад

راستی باید سخن در صد مجلد می‌رود

Чашми бади давр аз ту худ давраст каз баси боси ту

چشم بد دور از تو خود دورست کز بس باس تو

Фитна акнӯн ҳамчуи ёҷўҷ аз пас сад ме равад

فتنه اکنون همچو یاجوج از پس سد می‌رود

Доне аз баҳри ту бо чашми бади гардун чаҳ рафт

دانی از بهر تو با چشم بد گردون چه رفت

Ончии он бо чашми афъӣ аз зумуррад ме равад

آنچه آن با چشم افعی از زمرد می‌رود

То арӯси рӯзгори андари шабистони сипеҳр

تا عروس روزگار اندر شبستان سپهر

Дар ҳарири абиз ва дар шеър асвад ме равад

در حریر ابیض و در شعر اسود می‌رود

Вақфи бодо бар ҷамолу ҷоҳу умрати рӯзгор

وقف بادا بر جمال و جاه و عمرت روزگار

Зонка дар авқофи аҳком мбд ме равад

زانکه در اوقاف احکام مبد می‌رود

Ҳоҷиби борати сипаҳи дорӣ ки дар майдони чарх

حاجب بارت سپه‌داری که در میدان چرخ

Ҳзмро пайваста бо теғ маанд ме равад

حزم را پیوسته با تیغ مهند می‌رود

Соқии базмати самани соқӣ ки бар қасри сипеҳр

ساقی بزمت سمن ساقی که بر قصر سپهر

Лаҳвро ҳамвора бо сарф маврид ме равад

لهو را همواره با صرف مورد می‌رود