Шабӣ гузоштаам дӯш дар ғами дилбар

شبی گذاشته‌ام دوش در غم دلبر

Бидон сифат ки на субҳаши падеди бад на саҳар

بدان صفت که نه صبحش پدید بد نه سحر

Чунон шабӣ ба дарозӣ ки гуфтӣ ҳрдм

چنان شبی به درازی که گفتی هردم

Сипеҳр боз назояд ҳамеи шабии дигар

سپهر باز نزاید همی شبی دیگر

Ҳавои сиёҳ ба кирдор қиргўн хуфтон

هوا سیاه به کردار قیرگون خفتان

Фалаки кабӯди намӯдори нилгуни мғФр

فلک کبود نمودار نیلگون مغفر

Чу ахгари ахгар ҳар ахтар аз фалаки рахшон

چو اخگر اخگر هر اختر از فلک رخشان

Вазон ҳар ахтар дар ҷони ман ду сад ахгар

وزان هر اختر در جان من دو صد اخگر

Рухам занда ҷони зарду ҷон бар ҷонон

رخم ز انده جان زرد و جان بر جانان

Лабами зотши дили хушку дил бар дилбар

لبم زآتش دل خشک و دل بر دلبر

зи орзӯии лаби шаккарин ӯ ҳамаи шаб

ز آرزوی لب شکرین او همه شب

Бидам зи оташи дили ҳамчуи андари оби шукр

بدم ز آتش دل همچو اندر آب شکر

Набӯд дар ҳамаи олам касе марои мӯнис

نبود در همه عالم کسی مرا مونس

Набӯд дар ҳамаи гетӣ касе марои ғмхўор

نبود در همه گیتی کسی مرا غمخوار

Гуҳии зи гиряи ман пар Фзғ шудӣ гардун

گهی ز گریهٔ من پر فزغ شدی گردون

Гуҳии знолаҳи ман пар ҷазаъ шудӣ кишвар

گهی زنالهٔ من پر جزع شدی کشور

Рухами зи дидаи пар аз холҳои шингарфӣ

رخم ز دیده پر از خالهای شنگرفی

Бар аз тпнчаҳи пар аз шохҳои нилӯфар

بر از تپنچه پر از شاخهای نیلوفر

зи гирди тораки ман чашм улувваён шудаи кӯр

ز گرد تارک من چشم علویان شده کور

зи оҳи нолаи ман гӯши суфлоон шудаи кар

ز آه نالهٔ من گوش سفلیان شده کر

Фалак занда ҷон карда мари марои болин

فلک ز انده جان کرده مر مرا بالین

Ҷаҳони зи оташ дил карда мари марои бистар

جهان ز آتش دل کرده مر مرا بستر

Шаби дарози ду чашмами ҳамеи зи нӯки мижа

شب دراز دو چشمم همی ز نوک مژه

Ақиқи ноби чконидаҳ бар саҳифаи зар

عقیق ناب چکانیده بر صحیفهٔ زر

На бар фалаки зи тбошири субҳи ҳеҷ нишон

نه بر فلک ز تباشیر صبح هیچ نشان

На бар замини зи хурӯши хурӯси ҳеҷ асар

نه بر زمین ز خروش خروس هیچ اثر

Ба дасти ишваи ҳамаи шаби гирифтаи домани дил

به دست عشوه همه شب گرفته دامن دل

Ки офтоби ҳам акнӯн барояд аз ховар

که آفتاب هم اکنون برآید از خاور

Расм ба рӯзу шикоят аз ин фалаки бикунам

رسم به روز و شکایت از این فلک بکنم

Ба пеши он фалаки рифъату сипеҳри ҳунар

به پیش آن فلک رفعت و سپهر هنر

Низоми маликати султону садри дайни худоӣ

نظام ملکت سلطان و صدر دین خدای

Хдоигони вазирони вазири хуби сайр

خدایگان وزیران وزیر خوب سیر

Муҳамади онкии вазорати бадв низом гирифт

محمد آنکه وزارت بدو نظام گرفت

Чунонкии дайни Муҳамад ба доду адли умр

چنانکه دین محمد به داد و عدل عمر

Сипеҳри қадару замини ҳаламу офтоби лақо

سپهر قدر و زمین حلم و آفتاب لقا

Саҳоби ҷӯаду фалаки ҳиммату малики мухбир

سحاب جود و فلک همت و ملک مخبر

Ҷаҳони мусаххари аҳком ӯ ба нек ва ба бад

جهان مسخر احکام او به نیک و به بد

Фалаки мтобъи фармон ӯ ба хайр ва ба шар

فلک متابع فرمان او به خیر و به شر

Яке ба мадҳат ӯ рӯзу шаби кушодаи забон

یکی به مدحت او روز و شب گشاده زبان

Яке ба хизмат ӯ сол ва ма бибаста камар

یکی به خدمت او سال و مه ببسته کمر

Замони хеш ба тавфиқ ӯ супурдаи қазо

زمان خویش به توفیق او سپرده قضا

Аннани хеш ба тадбир ӯ супурдаи қадар

عنان خویش به تدبیر او سپرده قدر

На аз мувофиқат ӯ қазо битобад рӯй

نه از موافقت او قضا بتابد روی

На аз мтобът ӯ қадар бипечад сар

نه از متابعت او قدر بپیچد سر

Нъоли мураккаб ӯ дорад он баҳоу шараф

نعال مرکب او دارد آن بها و شرف

Ғубори мавкиб ӯ дорад он маҳалу хатар

غبار موکب او دارد آن محل و خطر

Казин кунанд арӯсони хулдро ёра

کزین کنند عروسان خلد را یاره

Вазон кунанд бузургони маликро афсар

وزان کنند بزرگان ملک را افسر

Агар сумуми итобаш гузар кунад бар баҳр

اگر سموم عتابش گذر کند بر بحر

Вагар насими нўолш гузар кунад бар бар

وگر نسیم نوالش گذر کند بر بر

Шавад зи роҳати он хок ин бихӯр абир

شود ز راحت آن خاک این بخور عبیر

Шавад зи ҳайбати ин оби он бухори шарар

شود ز هیبت این آب آن بخار شرر

Агар ту баҳр сахо хоняш ҳаме чаҳ аҷаб

اگر تو بحر سخا خوانیش همی چه عجب

Ки лафз ӯ ҳама дар зояду кафши гавҳар

که لفظ او همه در زاید و کفش گوهر

Вагар сахои мусаввири надидае ҳаргиз

وگر سخای مصور ندیده‌ای هرگز

Гуҳи ато ба кафи род ӯ яке бингар

گه عطا به کف راد او یکی بنگر

зи симу зару гуҳари ҳамчу осмон бошад

ز سیم و زر و گهر همچو آسمان باشد

Ҳамеша соил ӯро замини роҳгзр

همیشه سایل او را زمین راهگذر

Аё ба тобишу бахшиши зи офтоби фузун

ایا به تابش و بخشش ز آفتاب فزون

Ва ё ба рифъату ҳиммати зи осмони бартар

و یا به رفعت و همت ز آسمان برتر

Туро сазад ки буд гоҳи тоъату фармон

ترا سزد که بود گاه طاعت و فرمان

Фалаки ғулому қазои бандау қадари чокар

فلک غلام و قضا بنده و قدر چاکر

Маро сазад ки буд гоҳи назми мадҳати ту

مرا سزد که بود گاه نظم مدحت تو

Баёзи рӯзу сиёҳаши шабу қалами меҳвар

بیاض روز و سیاهش شب و قلم محور

Ма аз ҷаҳон агар андари ҷаҳон касе бошад

مه از جهان اگر اندر جهان کسی باشد

Ту он касе ки азуи пешӣу бадви андар

تو آن کسی که ازو پیشی و بدو اندر

Агар ба ҳикмату бурҳон мисл шуд афлотӯн

اگر به حکمت و برهان مثل شد افلاطون

Вагар ба ҳишмату фармон смр шуд Искандар

وگر به حشمت و فرمان سمر شد اسکندر

зи тести ҳикмату бурҳони дарин замона мисл

ز تست حکمت و برهان درین زمانه مثل

Ба тести ҳишмату фармони дарин диёри смр

به تست حشمت و فرمان درین دیار سمر

Ту он касе ки туро мисли ноФариди эзад

تو آن کسی که ترا مثل نافرید ایزد

Ту он касе ки турои шабаҳи ноўриди ахтар

تو آن کسی که ترا شبه ناورید اختر

Сахо ба ном ту поед ҳаме чу ҷисм ба рӯҳ

سخا به نام تو پاید همی چو جسم به روح

Ҷаҳон ба фар ту нозад ҳаме чу шох ба бар

جهان به فر تو نازد همی چو شاخ به بر

Вуҷӯди ҷӯаду сахо бе кафи ту мумкин нест

وجود جود و سخا بی‌کف تو ممکن نیست

На мумкинаст арз дар вуҷӯд бе ҷавҳар

نه ممکن است عرض در وجود بی‌جوهر

Агар зи оташи хашми ту бадсиголи туро

اگر ز آتش خشم تو بدسگال ترا

Ба оби афви ту ҳоҷат буд аҷаби мшмр

به آب عفو تو حاجت بود عجب مشمر

Ту он касе ки агар бо фалак ба хашми шӯй

تو آن کسی که اگر با فلک به خشم شوی

Сумуми хашми ту насринашро бисӯзад пар

سموم خشم تو نسرینش را بسوزد پر

Чаҳ ғами хурӣ ки агар бадсиголи ту ба мисл

چه غم خوری که اگر بدسگال تو به مثل

Бар осмон шавад аз қадару манзалат чу қамар

بر آسمان شود از قدر و منزلت چو قمر

Ҳамон кунад ба адуи теғи ту ки бо маи чарх

همان کند به عدو تیغ تو که با مه چرخ

Ба як ишорат ангушт кард пайғамбар

به یک اشارت انگشت کرد پیغمبر

Ҳамеша то ки буд боду хоку оташу об

همیشه تا که بود باد و خاک و آتش و آب

Қавоми олами куну фасодро дар хур

قوام عالم کون و فساد را در خور

Бақоати бод чу хок ва чу боду оташу об

بقات باد چو خاک و چو باد و آتش و آب

Надими бахту қарини давлату муайяни довар

ندیم بخت و قرین دولت و معین داور

Ки қавлу рои савобати қавоми олам ро

که قول و رای صوابت قوام عالم را

Бааст аз обу зи хоку зи бод ва аз озар

بهست از آب و ز خاک و ز باد و از آذر