Маст шабона будам афтода бе хабар

مست شبانه بودم افتاده بی‌خبر

Дай дар всоқи хеш ки дилбар бикуфт дар

دی در وثاق خویش که دلبر بکوفت در

Чун истикоку қръи ҳаво аз тариқи савт

چون اصطکاک و قرع هوا از طریق صوت

Дод аз раҳи смохи димоғи марои хабар

داد از ره صماخ دماغ مرا خبر

Бар одатӣ ки бошад гуфтам ки кист ин

بر عادتی که باشد گفتم که کیست این

Гуфт онкӣ нест дар ғаму шодяти азуи гузар

گفت آنکه نیست در غم و شادیت ازو گذر

Ҷустами чунон зи ҷой ки ҷонам хабар надошт

جستم چنان ز جای که جانم خبر نداشت

Кони дам ба пой май рӯм аз ишқ ё ба сар

کان دم به پای می روم از عشق یا به سر

Дар боз кард ва даст бабўсед ва дар кашид

در باز کرد و دست ببوسید و در کشید

Тангаш чу хирмани гулу танги шукри бабр

تنگش چو خرمن گل و تنگ شکر ببر

Алқсаҳ андар омад ва бинишаст ва ҳар сухан

القصه اندر آمد و بنشست و هر سخن

Гуфт ва шунид азандау шодӣу хайру шар

گفت و شنید از انده و شادی و خیر و شر

Пас дар маломат омад кин чист ме кунӣ

پس در ملامت آمد کین چیست می‌کنی

Яздонат ба кунод ки кардаст худ бтар

یزدانت به کناد که کردست خود بتر

ё дар хумори мондае аз субҳ то ба шом

یا در خمار مانده‌ای از صبح تا به شام

ё дар шароби хуфтае аз шом то саҳар

یا در شراب خفته‌ای از شام تا سحر

Ту сар ба ноӣу нӯши фурӯи бардае ва ман

تو سر به نای و نوش فرو برده‌ای و من

Хомӯшу сарфиканда ки ҳин бўку ҳони магар

خاموش و سرفکنده که هین بوک و هان مگر

Дил гарм кардае зи туфи ишқи ман ба суст

دل گرم کرده‌ای ز تف عشق من به سست

Сардӣ макун ки гарм кунӣ ҳамчуи дили ҷигар

سردی مکن که گرم کنی همچو دل جگر

Бории зи бода хӯрдану ъушрат чу чора нест

باری ز باده خوردن و عشرت چو چاره نیست

Дар хизмати бисоти худованди хоҷаи хур

در خدمت بساط خداوند خواجه خور

Садри замонаи Носири дайни тоҳир онкӣ ҳаст

صدر زمانه ناصر دین طاهر آنکه هست

Дар шани малики оятӣ аз нусрату зафар

در شان ملک آیتی از نصرت و ظفر

То ҳазратӣ бибинӣ бар чарх карда фахр

تا حضرتی ببینی بر چرخ کرده فخر

То маҷлисӣ биёбӣ аз хулди бардаи фар

تا مجلسی بیابی از خلد برده فر

Барбаста пеши хизмати асбони ртбтш

بربسته پیش خدمت اسبان رتبتش

Ризвони миёни кавсару таснӣмро камар

رضوان میان کوثر و تسنیم را کمر

Гуфтам ки поимрду всилт ки бошудам

گفتم که پایمرد و وسیلت که باشدم

Гуфто ки беҳтар аз карам ӯ касе дигар

گفتا که بهتر از کرم او کسی دگر

Фардо ки нофи ҳафтау рӯзи се шанбе аст

فردا که ناف هفته و روز سه‌شنبه است

Рӯзӣ ки ҳаст аз шаб қадре хуҷаста тар

روزی که هست از شب قدری خجسته‌تر

Рӯзии чунон ки гӯйии феҳристи ъшртст

روزی چنان که گویی فهرست عشرتست

Як ҳошия ба ховару дигар ба бохтар

یک حاشیه به خاور و دیگر به باختر

Осор ӯ чу ъдти айём бар қарор

آثار او چو عدت ایام بر قرار

Ва авқот ӯ чу сӯрати афлок бар гузар

و اوقات او چو صورت افلاک بر گذر

Бе ҳеҷ шаки нишот сабӯҳӣ кунад ба гоҳ

بی هیچ شک نشاط صبوحی کند به‌گاه

Доне чаҳ кун ва гарчи ту донеи худ ин қадар

دانی چه کن و گرچه تو دانی خود این قدر

Корӣ дигар надорӣ биншину хидматӣ

کاری دگر نداری بنشین و خدمتی

Тартиб кун ҳам имшабу фардо ба гуҳи бабр

ترتیب کن هم امشب و فردا به گه ببر

Дӯши ончунон ки аз раги андеша хӯн чакид

دوش آنچنان که از رگ اندیشه خون چکید

Назмии чунон ки доне рафтаст мухтасар

نظمی چنان که دانی رفتست مختصر

Гар заҳматат набошад аз он то адо кунам

گر زحمتت نباشد از آن تا ادا کنم

Оҳиста ҳамчунин ба ҳамин сӯрати парда дар

آهسته همچنین به همین صورت پرده‌در