Чу аз даврони ин нилии давоир
چو از دوران این نیلی دوایر
Замона дод таркиби аносир
زمانه داد ترکیب عناصر
Замин шуд чун сипеҳр аз баси бадоеъ
زمین شد چون سپهر از بس بدایع
Хазон шуд чун баҳор аз баси наводир
خزان شد چون بهار از بس نوادر
Дарахти муфлис аз ганҷи табиат
درخت مفلس از گنج طبیعت
Тавонгар шуд ба анвоъи ҷавоҳир
توانگر شد به انواع جواهر
Чунон шуд боғ каз назора ӯ
چنان شد باغ کز نظارهٔ او
Ҳаме хира бимонад чашми нозир
همی خیره بماند چشم ناظر
Знўри донаи нори кафида
زنور دانهٔ نار کفیده
Бибинад дар дили обии ҳамеи сар
ببیند در دل آبی همی سر
Ту гӯйии барги себу себи алвон
تو گویی برگ سیب و سیب الوان
Сипеҳраст ва бирав аҷроми зоҳр
سپهرست و برو اجرام زاهر
зи шакли барбат ва аз даста ӯ
ز شکل بربط و از دستهٔ او
Агар фикрат кунад марди мФкр
اگر فکرت کند مرد مفکر
Ҳамон ҳайат ки аз амрўду шохаш
همان هیات که از امرود و شاخش
Ба хотир андараст ояд ба хотир
به خاطر اندرست آید به خاطر
Агарна бурҷи савру шохи ангур
اگرنه برج ثور و شاخ انگور
Ду мавҷуданд аз як мояи содир
دو موجودند از یک مایه صادر
Чаро пас хӯшаи ангуру парвин
چرا پس خوشهٔ انگور و پروین
Яке сӯрати пазируфт аз мусаввир
یکی صورت پذیرفت از مصور
Вагарнаи шохҳоро ҷоми наргис
وگرنه شاخها را جام نرگس
Ба боғи андар шаробӣ дод мускир
به باغ اندر شرابی داد مسکر
Чаро чунон ки мисатони шабона
چرا چونان که مستان شبانه
Тавону срнгўнсорнду Фотр
توان و سرنگونسارند و فاتر
Чаманро шохи чандон зар фиристод
چمن را شاخ چندان زر فرستاد
зи доролзрби ваии пинҳону зоҳир
ز دارالضرب وی پنهان و ظاهر
Ки ҳар соъат чаман гуяд ки ҳар шох
که هر ساعت چمن گوید که هر شاخ
Каф хоҷааст бо ин бахшиш ва бар
کف خواجه است با این بخشش و بر
Заҳири дайни яздони бўолмноқб
ظهیر دین یزدان بوالمناقب
Насири миллати исломи Носир
نصیر ملت اسلام ناصر
Камоли фазл ва ӯ бо фазли комил
کمال فضل و او با فضل کامل
Вуфӯри илм ва ӯ бо илми вофир
وفور علم و او با علم وافر
Ба тақдими қазои райши мақдам
به تقدیم قضا رایش مقدم
Ба тақдири қадари ҳукмаши мудаббир
به تقدیر قدر حکمش مدبر
Буд дар пеши ҳлмши хоки оҷил
بود در پیش حلمش خاک عاجل
Буд дар ҷанби ҳукмаши барқи собир
بود در جنب حکمش برق صابر
Ба калакаш дар футувватро хзоин
به کلکش در فتوت را خزاین
Ба табъаш дар мурувватро захоир
به طبعش در مروت را ذخایر
Умӯри шаръро адлаши мураббӣ
امور شرع را عدلش مربی
Румузи ғайбро ҳлмши муфассир
رموز غیب را حلمش مفسر
Надорад ҳеҷ ҳосили ақли куллӣ
ندارد هیچ حاصل عقل کلی
Ки на дар зеҳн ӯ он ҳаст ҳозир
که نه در ذهن او آن هست حاضر
Хитобаш манеҳӣ омоли оқиб
خطابش منهی آمال عاقب
Итобаши доъии оҷоли қоҳир
عتابش داعی آجال قاهر
зи саҳмаши гӯиёи иқрори ҳшўст
ز سهمش گوئیا اقرار حشوست
Ба девонаши андаруни инкори мункир
به دیوانش اندرون انکار منکر
Диҳад пешаши гувоҳӣ дар мазолим
دهد پیشش گواهی در مظالم
Рагу пай бар фуҷури марди фоҷир
رگ و پی بر فجور مرد فاجر
Қазои тоўили саҳм ӯ надорад
قضا تاویل سهم او ندارد
Ҳариф хеш бишносад мқомр
حریف خویش بشناسد مقامر
Бар аз гардун тосъ кард мафруз
بر از گردون تاسع کرد مفروض
зи қадар ӯ хиради гардуни ъошр
ز قدر او خرد گردون عاشر
Қадари тақдири қадар ӯ надонад
قدر تقدیر قدر او نداند
Муқаддар кӣ буд ҳаргизи муқаддар
مقدر کی بود هرگز مقدر
Аё ороми хокат дар навоҳӣ
ایا آرام خاکت در نواهی
Ва ё таъҷили бодат дар овомир
و یا تعجیل بادت در اوامر
Баён аз васфи анъоми ту оҷиз
بیان از وصف انعام تو عاجز
Забон аз шукри икроми ту қосир
زبان از شکر اکرام تو قاصر
Раҳи даргоҳи ту гӯйӣ мҷраҳ аст
ره درگاه تو گویی مجره است
зи сими соилти вази зари зоир
ز سیم سایلت وز زر زایر
Гар аз ҷӯади ту гетӣ дона созад
گر از جود تو گیتی دانه سازد
Ба дом ӯ даройад насар тоир
به دام او درآید نسر طایر
Вар аз лутфи ту тани мояи пазирад
ور از لطف تو تن مایه پذیرد
Чу рӯҳаши дрнёбди ҳиси боср
چو روحش درنیابد حس باصر
Наёрад чун ту гардуни мудаввар
نیارد چون تو گردون مدور
Назояд чун ту айёми мусофир
نزاید چون تو ایام مسافر
Ба фармони бурдани андари шаръи маъмур
به فرمان بردن اندر شرع مامور
Ба фармон додани андари ҳукми омир
به فرمان دادن اندر حکم آمر
Иморат ёфт аз адлати замона
عمارت یافت از عدلت زمانه
Замона ҳаст маъмур ва ту омир
زمانه هست معمور و تو عامر
Фурӯ хӯрд оби адлати оташи зулм
فرو خورد آب عدلت آتش ظلم
Чунон чун мори Мӯсои саҳари соҳир
چنان چون مار موسی سحر ساحر
Агар масъӯди Носир тарбият дод
اگر مسعود ناصر تربیت داد
Ъёзиро ба хлътҳои фахри
عیاضی را به خلعتهای فاخر
Маро он дод ҷоҳат кон надодаст
مرا آن داد جاهت کان ندادست
Ъёзиро ду сад масъӯди Носир
عیاضی را دو صد مسعود ناصر
Вагар чанд андарин муддат надидаст
وگر چند اندرین مدت ندیدست
Касам дар хизматати алои банодир
کسم در خدمتت الا بنادر
Ба ёди он ҳуқуқи мкрмотт
به یاد آن حقوق مکرماتت
Забонҳо дорам аз халқи ту шокир
زبانها دارم از خلق تو شاکر
Вагар умрам бар он мқсўр дорам
وگر عمرم بر آن مقصور دارم
Ба охир ҳам намирам ҷузи муқассир
به آخر هم نمیرم جز مقصر
Ба шеъри онрои муқобил кӣ тавон кард
به شعر آنرا مقابل کی توان کرد
Валикини шеъри некӯтар зи шоир
ولیکن شعر نیکوتر ز شاعر
Чу хомӯшӣ буд куфрони неъмат
چو خاموشی بود کفران نعمت
Дар ин маънӣ чаҳ хомӯш ва чаҳ кофар
در این معنی چه خاموش و چه کافر
Ҳамеша то буд арқони муассир
همیشه تا بود ارکان مؤثر
Ҳамеша то бўдгрдўни муассир
همیشه تا بودگردون مؤثر
Чу арқонати мабодои ҳеҷ нуқсон
چو ارکانت مبادا هیچ نقصان
Чу гардунати мабодои ҳеҷ охир
چو گردونت مبادا هیچ آخر
зи чархати боди умрӣ дар тзоид
ز چرخت باد عمری در تزاید
зи бахтати боди азмӣ бар тавотур
ز بختت باد عزمی بر تواتر
Бар аҳкоми қазои ҳукми ту қозӣ
بر احکام قضا حکم تو قاضی
Бар асрори қадари илми ту қодир
بر اسرار قدر علم تو قادر
Саодати ҳмншинт дар маҷолис
سعادت همنشینت در مجالس
Ҳидояти ҳам ҳарифат бар манобир
هدایت هم حریفت بر منابر
Туро дар шаръи амреи боди ҷорӣ
ترا در شرع امری باد جاری
Маро дар шеъри табъии боди моҳир
مرا در شعر طبعی باد ماهر
Чу идӣ бугзарад то иди дигар
چو عیدی بگذرد تا عید دیگر
Ба иди дигарат ҳар шаби мубашшир
به عید دیگرت هر شب مبشر