Дӯш аз дирам даромад сармаст ва бе қарор
دوش از درم درآمد سرمست و بیقرار
Ҳамчун маи ду ҳафта ва ҳар ҳафт карда ёр
همچون مه دو هفته و هر هفت کرده یار
Бо зулфи тобдори диловези пари шикан
با زلف تابدار دلاویز پر شکن
Бо чашми ним хоби ҷаҳони сӯзи пурхумор
با چشم نیمخواب جهانسوز پرخمار
Ҷустами зи ҷойу пеши давид ва салом кард
جستم ز جای و پیش دوید و سلام کرد
Воўрдмш чу танги шукри танг дар канор
واوردمش چو تنگ شکر تنگ در کنار
Гуфт аз каҷоти пурсам ва худ кӣ расида Эй
گفت از کجات پرسم و خود کی رسیدهای
Чунӣ бмондгӣу чгўнсти ҳолу кор
چونی بماندگی و چگونست حال و کار
Гуфтам ки ҳолам аз ғами ту баси табоҳ буд
گفتم که حالم از غم تو بس تباه بود
Лекин кунун зи шодӣ рӯй ту чун нигор
لیکن کنون ز شادی روی تو چون نگار
То ҳамчун чанги ту ба канорам наомадӣ
تا همچون چنگ تو به کنارم نیامدی
Будам чу зери чанги ту бо нолаҳои зор
بودم چو زیر چنگ تو با نالههای زار
Бинишасту моҷарои фироқ аз нахусти рӯз
بنشست و ماجرای فراق از نخست روز
Оғоз карду қиссаи он гӯйу ашкбор
آغاز کرد و قصهٔ آن گوی و اشکبار
намегуфт ва мегирист ки охир чу даргузашт
میگفت و میگریست که آخر چو درگذشت
Бе ту зи ҳади тоқати ман бори интизор
بیتو ز حد طاقت من بار انتظار
Миннати худоиро ки ба ҳам бози як нафас
منت خدای را که به هم باز یک نفس
Дидор буд бор дигармон дар ин диёр
دیدار بود بار دگرمان در این دیار
Алқсаҳ аз сухан ба сухан шуд чу як замон
القصه از سخن به سخن شد چو یک زمان
Гуфтем аз ин ҳадису гирифтеми эътибор
گفتیم از این حدیث و گرفتیم اعتبار
Афтод дар маъонӣу тақтеъи шоирӣ
افتاد در معانی و تقطیع شاعری
Бар вазнҳои мушкилу алфози мустаъор
بر وزنهای مشکل و الفاظ مستعار
Гуфто агарчӣ масту харобам савол кун
گفتا اگرچه مست و خرابم سؤال کن
Рамзии ду зини нмт на ниҳони бал ба ошкор
رمزی دو زین نمط نه نهان بل به آشکار
Гуфтам ки чист онкии пас давр чарх азуаст
گفتم که چیست آنکه پس دور چرخ ازوست
Гар зери даври чарх яминаст ё ясор
گر زیر دور چرخ یمین است یا یسار
Дар базми рашк барда бирав шох дар хазон
در بزم رشک برده برو شاخ در خزان
Дар базли шарми хӯрда аз ӯ абр дар баҳор
در بذل شرم خورده از او ابر در بهار
Асл вуҷӯд ӯст ки аз бехи фаръи ӯй
اصل وجود اوست که از بیخ فرع اوی
Дорад ҳамон низом ки аз ҳафт ва аз чаҳор
دارد همان نظام که از هفت و از چهار
Гуфто ки дасти нойиби султони шарқу ғарб
گفتا که دست نایب سلطان شرق و غرب
Он аз ҷаҳони гузидау дастури шаҳриёр
آن از جهان گزیده و دستور شهریار
Мўдўди Аҳмади ъсмӣ каз нФози амр
مودود احمد عصمی کز نفاذ امر
Дорад зимоми гетӣ дар дасти ихтиёр
دارد زمام گیتی در دست اختیار
Гуфтам ки чист он тан беҷон ки дар сбӣ
گفتم که چیست آن تن بیجان که در صبی
Будӣ сабоаши дояу модараши ҷӯйбор
بودی صباش دایه و مادرش جویبار
Зу мавҷи фитнаи сокин ва ӯ рӯзу шаби давон
زو موج فتنه ساکن و او روز و شب دوان
Зу малики шоҳи фарбеҳ ва ӯ сол ва ма назор
زو ملک شاه فربه و او سال و مه نزار
Гуҳ дар мизоҷи ҳарф наад нафаси нотиқа
گه در مزاج حرف نهد نفس ناطقه
Гуҳ дар канор нутқ кунад дар шоҳвор
گه در کنار نطق کند در شاهوار
Гуфто ки калаки нойиби дастури шарқу ғарб
گفتا که کلک نایب دستور شرق و غرب
Он лутфи гоҳ бару сиёсат ба рӯзи бор
آن لطف گاه بر و سیاست به روز بار
Мўдўди Аҳмади ъсмӣ каз макон ӯст
مودود احمد عصمی کز مکان اوست
Бунёди дайну қоидаи давлати устувор
بنیاد دین و قاعدهٔ دولت استوار
Гуфтам қасидае агарат имтиҳон кунам
گفتم قصیدهای اگرت امتحان کنم
Дар мадҳи ин хулосаи мақсӯди рӯзгор
در مدح این خلاصهٔ مقصود روزگار
Табъат бидон қиём тавонад намӯд гуфт
طبعت بدان قیام تواند نمود گفت
Кам гӯии қисса , хези дуот ва қалам биор
کمگوی قصه، خیز دوات و قلم بیار
Бархестам дуоту қалами брдмш ба пеш
برخاستم دوات و قلم بردمش به پیش
Он ёри ногузиру рафиқи сухани гузор
آن یار ناگزیر و رفیق سخنگزار
Бардошти калаку коғазу ФрФри Фрўнўшт
برداشت کلک و کاغذ و فرفر فرونوشت
Бар Фўри ин қасидаи матбӯъи обдор
بر فور این قصیدهٔ مطبوع آبدار