Боди шбгирӣ насим оварад боз аз ҷӯйбор

باد شبگیری نسیم آورد باز از جویبار

Абри озории илми афрошти боз аз кӯҳсор

ابر آذاری علم افراشت باز از کوهسار

Ин чу пайкони бишорат бар , шитобон дар ҳаво

این چو پیکان بشارت‌بر، شتابان در هوا

Ваон чу пелони ҷўоҳркши хиромон дар қатор

وان چو پیلان جواهرکش خرامان در قطار

Гуҳи муаттари хоки дашт аз боди кофурии насим

گه معطر خاک دشت از باد کافوری نسیم

Гуҳи мурассаъи санги кӯҳ аз абри мрўоридбор

گه مرصع سنگ کوه از ابر مرواریدبار

Буии хок аз наргису сӯсан чу машки таббатӣ

بوی خاک از نرگس و سوسن چو مشک تبتی

Рӯй боғ аз лолау насрин чу нақши Қандаҳор

روی باغ از لاله و نسرین چو نقش قندهار

Марҳабои бӯе ки аттораш набошад дар миён

مرحبا بویی که عطارش نباشد در میان

Ҳбзои нақшӣ ки наққошаш набошад ошкор

حبذا نقشی که نقاشش نباشد آشکار

Абр агар ошиқ нашуд чун ман чаро гиряд ҳаме

ابر اگر عاشق نشد چون من چرا گرید همی

Бод агар шайдо нашуд чун ман чаро шуд бе қарор

باد اگر شیدا نشد چون من چرا شد بی‌قرار

Маст агар булбул шудаст аз хӯрдани мл пас чарост

مست اگر بلبل شدست از خوردن مل پس چراست

Чеҳраи гул бо фурӯғу чашми наргиси пари хумор

چهرهٔ گل با فروغ و چشم نرگس پر خمار

Равнақи бозори бут рӯйон бишуд зеро ки буд

رونق بازار بت‌رویان بشد زیرا که بود

Буии хаташони гулистону ранги рахшони лолаи зор

بوی خطشان گلستان و رنگ رخشان لاله‌زار

Бодаи хур чун лолау гул зонка андари кӯҳу дашт

باده خور چون لاله و گل زانکه اندر کوه و دشت

Лола май раведи зи хорои гули ҳамеи раведи зи хор

لاله می‌روید ز خارا گل همی روید ز خار

Бода хӯрдани хуш буд бар гул ба ҳангоми сабӯҳ

باده خوردن خوش بود بر گل به هنگام صبوح

Тавба кардани бад буд хосса дар айёми баҳор

توبه کردن بد بود خاصه در ایام بهار

Бар гули сӯрӣ месофӣ ҳалоласту мубоҳ

بر گل سوری می صافی حلالست و مباح

Хоссаи андари маҷлиси садри ҷаҳони фахри кбор

خاصه اندر مجلس صدر جهان فخر کبار

Маҷлиси олии ълоءи аддӣн ки аз дасти сахоаш

مجلس عالی علاء الدین که از دست سخاش

Зари з кон хоҳад амон ва дар зи дарё зинҳор

زر ز کان خواهد امان و در ز دریا زینهار

Олами илму сипеҳри ҷӯади Маҳмӯд онкӣ ҳаст

عالم علم و سپهر جود محمود آنکه هست

Ифтихори рӯзгору ихтиёри шаҳриёр

افتخار روزگار و اختیار شهریار

Дасти ҷӯади осмон аз дасти ҷўдши мояи хоҳ

دست جود آسمان از دست جودش مایه‌خواه

Нақди ҷоҳи ахтарон бар санги қадараш кам айёр

نقد جاه اختران بر سنگ قدرش کم‌عیار

Ақли прўрдсти гӯйии рӯҳ ӯро дар азал

عقل پروردست گویی روح او را در ازل

Рӯҳи прўрдсти гӯйии шахс ӯро барканор

روح پروردست گویی شخص او را برکنار

Рости корӣ пеша кардаст аз барои онкӣ нест

راست‌کاری پیشه کردست از برای آنکه نیست

Дар қиёмати ҳечкас ҷузи росткорони растгор

در قیامت هیچکس جز راستکاران رستگار

Кӣ шавад олам аз ӯ холӣ ки аз баҳри бақоаш

کی شود عالم از او خالی که از بهر بقاش

Кард эзади рӯзи мавлудаши фаноро сангсор

کرد ایزد روز مولودش فنا را سنگسار

Зобу оташи баради рӯҳу рой ӯ покӣу нур

زاب و آتش برد روح و رای او پاکی و نور

Чун зи боду хоки табъу ҳалам ӯ лутфу виқор

چون ز باد و خاک طبع و حلم او لطف و وقار

Хостанд аз ҳаламу рой ӯ замину осмон

خواستند از حلم و رای او زمین و آسمان

Ҳарякӣ дар хӯрд худ чизеи з рӯй ифтихор

هریکی در خورد خود چیزی ز روی افتخار

Худ ӯ чун зон савол огаҳ шуд андар ҳол дод

خود او چون زان سؤال آگه شد اندر حال داد

Кӯҳи инро халъату хуршеди онрои ёдгор

کوه این را خلعت و خورشید آنرا یادگار

Абри ҷўдшгар ба Нитсаон қатраи борад бар замин

ابر جودش گر به نیسان قطره بارد بر زمین

То қиёмат бо дирам ояд буруни дасти чанор

تا قیامت با درم آید برون دست چنار

эй ба ҷанби ҳиммати ту пояи аҷроми паст

ای به جنب همت تو پایهٔ اجرام پست

Вай ба пеши талъати ту чашмаи хуршеди тор

وی به پیش طلعت تو چشمهٔ خورشید تار

Дорад аз лутфи ту брҷису зи қаҳри ту Зуҳал

دارد از لطف تو برجیس و ز قهر تو زحل

Ин саодати мстФод ва он наҳваст мустаъор

این سعادت مستفاد و آن نحوست مستعار

Дар паноҳи даргаи иқбол ва бом қудратаст

در پناه درگه اقبال و بام قدرتست

Ҳафт кавкаб дар масир ва на сипеҳри андари мадор

هفت کوکب در مسیر و نه سپهر اندر مدار

Врксӣ гуяд нишоед буд гӯям пас чарост

ورکسی گوید نشاید بود گویم پس چراست

Ин на онрои посбон ваон ҳафт инро пардаи дор

این نه آنرا پاسبان وان هفت این را پرده‌دار

Фазл яздон ҳаст солу маи ясоратро ямин

فضل یزدان هست سال و مه یسارت را یمین

Рой султон ҳаст рӯзу шаби яминатро ясор

رای سلطان هست روز و شب یمینت را یسار

Ҳар либосӣ каз шарафи пӯшеди шахси давлатат

هر لباسی کز شرف پوشید شخص دولتت

Рифъаташ будаст пуд ва исматаш будаст тор

رفعتش بودست پود و عصمتش بودست تار

Гар шавад дар санги пинҳони душманат ҳамчун кашф

گر شود در سنگ پنهان دشمنت همچون کشف

Вар шавад дар хоки мутавории ҳасудати ҳамчуи мор

ور شود در خاک متواری حسودت همچو مار

Ҳзми ту онро чу ноқа оварад беруни зи санг

حزم تو آنرا چو ناقه آورد بیرون ز سنگ

Чу азимати ҳайбату хашмати برارد зон дамор

چو عزیمت هیبت و خشمت برآرد زان دمار

Ҳаст мзмри гӯйии андари тоъату исёни ту

هست مضمر گویی اندر طاعت و عصیان تو

Ному нангу хайру шару лутфу қаҳру фахру ор

نام و ننگ و خیر و شر و لطف و قهر و فخر و عار

Модҳтрогар маъонии суст ва алфоз абтараст

مادحت را گر معانی سست و الفاظ ابترست

Зоҳли маънии лоҷарам кас нест ӯро хостор

زاهل معنی لاجرم کس نیست او را خواستار

Ҳарки дар банд сувар монад ба маънӣ кӣ расад

هرکه در بند صور ماند به معنی کی رسد

Марди кӯи сӯрат параст омад буд маънии гузор

مرد کو صورت پرست آمد بود معنی‌گذار

Лек ар як рӯз бар даргоҳ ту бошад ба пой

لیک ار یک روز بر درگاه تو باشد به پای

Пойгоҳӣ ёбад аз ақрони фузун дар рӯзгор

پایگاهی یابد از اقران فزون در روزگار

Табъи гунгаш безабон гуё шавад чун калаки ту

طبع گنگش بی‌زبان گویا شود چون کلک تو

Гарчи калаки ту камари бандад ба пешати бандаи вор

گرچه کلک تو کمر بندد به پیشت بنده‌وار

Гарчи назд ҳеҷ диёри ин замон мақбул нест

گرچه نزد هیچ دیار این زمان مقبول نیست

Гардад аз таърифи ту соҳиби қабули ин диёр

گردد از تعریف تو صاحب قبول این دیار

Сғбаҳ ӯ бошад имрӯзи онкии мункир буд дай

سغبهٔ او باشد امروز آنکه منکر بود دی

Тоъат ӯ дорад имсоли онкӣ исён дошт пор

طاعت او دارد امسال آنکه عصیان داشت پار

То занад боди хазон бар шохҳо зару дирам

تا زند باد خزان بر شاخها زر و درم

То кунад боди сабо дар боғҳо нақш ва нигор

تا کند باد صبا در باغها نقش و نگار

Шохи иқболат чу боғ аз абри Нитсаон боди сабз

شاخ اقبالت چو باغ از ابر نیسان باد سبز

Шахси бадхоҳат чу барг аз боди даии зард ва назор

شخص بدخواهت چو برگ از باد دی زرد و نزار

Чеҳраи бадхоҳат азанда чу обии боди зард

چهرهٔ بدخواهت از انده چو آبی باد زرد

Синаи бади гӯати пари хӯн аз тафаккур чун анор

سینهٔ بد گوت پر خون از تفکر چون انار

Шодмон дар давлати олӣу ҷоҳ бе карон

شادمان در دولت عالی و جاه بی‌کران

Комрон аз неъмати боқӣу умр бе канор

کامران از نعمت باقی و عمر بی‌کنار