эй ба хӯбӣу хуррамӣ чу баҳор

ای به خوبی و خرمی چو بهار

Гашта дар дидҳо баҳор нигор

گشته در دیدها بهار نگار

Арсаи саҳни ту биҳишти ҳаво

عرصهٔ صحن تو بهشت هوا

Зрўаҳи сақфи ту сипеҳри айёр

ذروهٔ سقف تو سپهر عیار

Аз сипеҳрат ба рифъати омадаи нанг

از سپهرت به رفعت آمده ننگ

Вази биҳиштат ба нузҳати омадаи ор

وز بهشتت به نزهت آمده عار

Гашта ботили зи акси деворат

گشته باطل ز عکس دیوارت

Он дўрнгӣ ки дошт лайл ва наҳор

آن دورنگی که داشت لیل و نهار

Дар ту аз мушкилоти мусиқӣ

در تو از مشکلات موسیقی

Ҳарчӣ тақрир карда мўсиқор

هرچه تقریر کرده موسیقار

Карда зон пас мукаррарони садот

کرده زان پس مکرران صدات

Ҳам бар он пардаи солҳо такрор

هم بر آن پرده سالها تکرار

Муътадили олимӣ ки дар ту туюр

معتدل عالمی که در تو طیور

Ҳамаи ҳам сокинанд ва ҳам тайёр

همه هم ساکن‌اند و هم طیار

Булъаҷаби арсае ки дар ту вуҳуш

بلعجب عرصه‌ای که در تو وحوش

Ҳама ҳам собитанд ва ҳам сайёр

همه هم ثابتند و هم سیار

Крги ту пели кушта бар торак

کرگ تو پیل کشته بر تارک

Бози ту Кебеки хаста дар минқор

باز تو کبک خسته در منقار

Шеру гови ту бенизоу ғазаб

شیر و گاو تو بی‌نزاع و غضب

Абадулдаҳри монда дар бекор

ابدالدهر مانده در بیکار

Теғи таркони размгоҳи туро

تیغ ترکان رزمگاه ترا

Осмон карда эмин аз зангор

آسمان کرده ایمن از زنگار

Ҷоми соқии базмгоҳи туро

جام ساقی بزمگاه ترا

намепрессатон на маст ва на ҳушёр

می‌پرستان نه مست و نه هشیار

Мавҷ дар ҷӯии ту фалаки суръат

موج در جوی تو فلک سرعت

Мурғ бар боми ту малики ҳанҷор

مرغ بر بام تو ملک هنجار

Бо ту ризвони ниҳодаи пеши биҳишт

با تو رضوان نهاده پیش بهشت

Чанд Крети Асоу по афзор

چند کرت عصا و پا افزار

Умрҳо дар иморатат бӯда

عمرها در عمارتت بوده

Даҳри муздуру осмони меъмор

دهر مزدور و آسمان معمار

Саҳари нақш туро намӯда суҷуд

سحر نقش ترا نموده سجود

Мардуми дидҳо ҳазор ҳазор

مردم دیدها هزار هزار

Базмгоҳи турои ҳилоли қадаҳ

بزمگاه ترا هلال قدح

Ҳама вақте пари офтоби ъқор

همه وقتی پر آفتاب عقار

Дайламу тарки размгоҳи туро

دیلم و ترک رزمگاه ترا

Ҳеҷ корӣ дигар на ҷузи пайкор

هیچ کاری دگر نه جز پیکار

Рмҳи ин чун шаҳоби оташи сӯз

رمح این چون شهاب آتش‌سوز

Теғи он чун мҷраҳи гавҳардор

تیغ آن چون مجره گوهردار

Ваҳшу тайри шикоргоҳи туро

وحش و طیر شکارگاه ترا

Хома беизтироб дода қарор

خامه بی‌اضطراب داده قرار

Сояи ту чунон кашида шудаст

سایهٔ تو چنان کشیده شدست

КоФтобш намерасад ба канор

کافتابش نمی‌رسد به کنار

Пояи ту чунон рафеъ шудаст

پایهٔ تو چنان رفیع شدست

Космонро фурӯд ӯст мадор

کاسمان را فرود اوست مدار

Осмони зери дасти пояи тест

آسمان زیر دست پایهٔ تست

Варна кардӣ ситора бар ту нисор

ورنه کردی ستاره بر تو نثار

Боғи маймунатро нишаста мудом

باغ میمونت را نشسته مدام

Ҳамчуи мурғони фиришта бар девор

همچو مرغان فرشته بر دیوار

Торами қадари ту чу гардун на

طارم قدر تو چو گردون نه

Чамани саҳни ту чу арқони чор

چمن صحن تو چو ارکان چار

Рстниҳош чун наботи биҳишт

رستنیهاش چون نبات بهشت

Фориғ аз гардиши хазону баҳор

فارغ از گردش خزان و بهار

Сӯсанаш ҳамчу манеҳён гуё

سوسنش همچو منهیان گویا

Наргисаши ҳамчуи ошиқони бедор

نرگسش همچو عاشقان بیدار

Як дам аз Тифлу болиғаши холӣ

یک دم از طفل و بالغش خالی

Доя нашавро набӯдаи канор

دایهٔ نشو را نبوده کنار

Панҷаи сарв ӯ ба ханҷари бед

پنجهٔ سرو او به خنجر بید

Бегунаҳ бар даридаи синаи нор

بی‌گنه بر دریده سینهٔ نار

Сояи бед ӯ ба чеҳраи рӯз

سایهٔ بید او به چهرهٔ روز

Бесабаб дар кашида чодари қор

بی‌سبب در کشیده چادر قار

Садафи афкандаи мавҷи бирка ӯ

صدف افکنده موج برکهٔ او

Ҳамаи атрофи хеши дрёўор

همه اطراف خویش دریاوار

Фазлаи сурхи бед ӯ марҷон

فضلهٔ سرخ بید او مرجان

Лؤлؤи санги рез ӯ шҳўор

لؤلؤ سنگ ریز او شهوار

Дар ъолиш бар забони срир

در عالیش بر زبان صریر

Марҳабои гӯии зи Эрони ҳамвор

مرحبا گوی ز ایران هموار

Нобсўдаҳ дар ӯ зи поси вазир

نابسوده در او ز پاس وزیر

Сари зулфи бунафшаи дасти чанор

سر زلف بنفشه دست چنار

Он қадари қудрати қазои паймон

آن قدر قدرت قضا پیمان

Он малики сирати мулӯки осор

آن ملک سیرت ملوک آثار

Носириддин ки шохи нусрату дайн

ناصرالدین که شاخ نصرت و دین

Надиҳад бе баҳори адлаши бор

ندهد بی‌بهار عدلش بار

Тоҳрбни Музаффари онкии зафар

طاهربن مظفر آنکه ظفر

Ҳама бар даргааш гузорад кор

همه بر درگهش گذارد کار

Онкии бФзўди калакро равнақ

آنکه بفزود کلک را رونق

Вонкаҳ бишикаст теғро бозор

وانکه بشکست تیغ را بازار

Вонкаҳи ҷузи бос ӯ надорад зард

وانکه جز باس او ندارد زرد

Фтнҳои замонаро рухсор

فتنهای زمانه را رخسار

Даст райш бикуфт ҳалқаи ғайб

دست رایش بکوفت حلقهٔ غیب

Баркашиданд аз даруни мсмор

برکشیدند از درون مسمار

Давлаташро чу чархи истило

دولتش را چو چرخ استیلا

Ҳимматашро чу баҳри астзҳор

همتش را چو بحر استظهار

Буии босши машом фитна наёфт

بوی باسش مشام فتنه نیافت

Рахти бардошти рангаш аз рухсор

رخت برداشت رنگش از رخسار

На мъолиши поймоли қиёс

نه معالیش پایمال قیاس

На Аёдяши зердасти шумор

نه ایادیش زیردست شمار

Кори азмаш ба сохтани осон

کار عزمش به ساختن آسان

Ғӯри ҳзмш ба ёфтан душвор

غور حزمش به یافتن دشوار

Дасти ҷўдш ҳамеша бар сари халқ

دست جودش همیشه بر سر خلق

Пои хасмаши мудом бар дами мор

پای خصمش مدام بر دم مار

Карда чархиш ба сарварии таслим

کرده چرخش به سروری تسلیم

Дода даҳраш ба бандагии иқрор

داده دهرش به بندگی اقرار

Роят ӯ ба ҷунбиши андак

رایت او به جنبش اندک

Хонаи пардози фитна бисёр

خانه‌پرداز فتنهٔ بسیار

Рӯзгораш ба табъ гуфта бигир

روزگارش به طبع گفته بگیر

Ҳарчӣ райш ба ҳукм гуфта биор

هرچه رایش به حکم گفته بیار

Баста бо ҳукм аз қазои байъат

بسته با حکم از قضا بیعت

Гуфта бо калак ӯ қадари асрор

گفته با کلک او قدر اسرار

Дошта шери чархро доим

داشته شیر چرخ را دایم

Сояи шери рояташ ба шикор

سایهٔ شیر رایتش به شکار

Ба бузургяши коинои ман кон

به بزرگیش کاینا من کان

Дода як азм ва як забони иқрор

داده یک عزم و یک زبان اقرار

Карда дӯши яҳудро таҳдид

کرده دوش یهود را تهدید

Эҳтисоби сиёсаташ ба ғёр

احتساب سیاستش به غیار

То ҷаҳони лоф бндгиш задаст

تا جهان لاف بندگیش زدست

Сарв монадасту сӯсан аз аҳрор

سرو ماندست و سوسن از احرار

Аз аҷаби лои илоҳи алои аллоҳ

از عجب لا اله الا الله

Чун кунанд офтобро инкор

چون کنند آفتاب را انکار

эй қазо бар дар ту ҷӯёни ҷоҳ

ای قضا بر در تو جویان جاه

Ваии қадар бар дар ту хоҳони бор

وی قدر بر در تو خواهان بار

Мсръи ҳукми ту замонаи навард

مسرع حکم تو زمانه نورد

Шуълаи боси ту ситораи шарор

شعلهٔ باس تو ستاره شرار

Кӯҳро бо тилоияи ҳлмт

کوه را با طلایهٔ حلمت

Гашта қоими ҷиҳодҳои виқор

گشته قایم جهادهای وقار

Ҷяши азмат далел бӯда басӣ

جیش عزمت دلیل بوده بسی

Фитнаро дар мзиқҳо ба ъсор

فتنه را در مضیقها به عثار

Роятат оятӣаст ҳақи густар

رایتت آیتی است حق‌گستر

Қаламати мъҷзисти ботили хор

قلمت معجزیست باطل خوار

Ртбти калаки дасти ту бФзўд

رتبت کلک دست تو بفزود

То ҷаҳонро мушири гашту мшор

تا جهان را مشیر گشت و مشار

Чаҳ аҷаб зонка худ мураббӣ нест

چه عجب زانکه خود مربی نیست

Калакро дар ҷаҳон чу дарёи бор

کلک را در جهان چو دریا بار

Даҳраш аз инқиёд гуфта бигир

دهرش از انقیاد گفته بگیر

Ҳарчӣ райш ба ҳукм гуфта биор

هرچه رایش به حکم گفته بیار

Соҳибоне чаро аз онкии фалак

صاحبانی چرا از آنکه فلک

Дорад аз ман бад-ӣни сухани озор

دارد از من بدین سخن آزار

Андарин рӯзҳо ба одати хеш

اندرین روزها به عادت خویش

Магари андари миёни хобу хумор

مگر اندر میان خواب و خمار

Биткӣ чанд май трошидм

بیتکی چند می‌تراشیدم

Зини шутури гурбаи шеъри ноҳамвор

زین شتر گربه شعر ناهموار

Муншии Фкртм чу аз ду тараф

منشی فکرتم چو از دو طرف

Гашти маънии ситон ва лафз сипор

گشت معنی ستان و لفظ سپار

Гуфтамат соҳбо фалак бишунид

گفتمت صاحبا فلک بشنید

Гуфт ҳон эй салими дили зинҳор

گفت هان ای سلیم‌دل زنهار

Ин Нидои ҳеҷ дар сухани манашон

این ندا هیچ در سخن منشان

Венаи сухан беш бар забон магузор

وین سخن بیش بر زبان مگذار

Онкии тўқиъ ӯ кунад таъйин

آنکه توقیع او کند تعیین

Хусраву соҳибу сипаҳсолор

خسرو و صاحب و سپهسالار

Вонкаҳ доранд дар маротиби малик

وانکه دارند در مراتب ملک

Бандагонаши мулӯкро тимор

بندگانش ملوک را تیمار

Онкӣ амраш диҳад ба хоки масир

آنکه امرش دهد به خاک مسیر

Вонкаҳ наяш диҳад ба боди қарор

وانکه نهیش دهد به باد قرار

Вонкаҳи ҳаргиз ба ҳеҷ ваҷҳ надид

وانکه هرگز به هیچ وجه ندید

Фалакаши ҷуз ба обу оинаи ёр

فلکش جز به آب و آینه یار

Вонкаҳ аз рӯй кибриёи дарбаст

وانکه از روی کبریا دربست

На ба Авни сипоҳу арзи савор

نه به عون سپاه و عرض سوار

Вонкаҳи ҷузи азм ӯ наҷунбанд

وانکه جز عزم او نجنباند

Рояти фатҳро ба гир ва ба дор

رایت فتح را به گیر و به دار

Тахти хоқони бгўшаҳи болаш

تخت خاقان بگوشهٔ بالش

Тоҷи қайсар ба решаи дастор

تاج قیصر به ریشهٔ دستار

Соҳибаши хуоне эй кзӣу кзӣ

صاحبش خوانی ای کذی و کذی

Ҳони ?герат май нхорди истиғфор

هان گرت می‌نخارد استغفار

эй дар он поя каз баландӣ ҳаст

ای در آن پایه کز بلندی هست

Аз варои вилояти гуфтор

از ورای ولایت گفتار

Нест аз тири чархи нотиқ тар

نیست از تیر چرخ ناطق‌تر

Даст аз нутқи зайд ва Амр бидор

دست از نطق زید و عمرو بدار

Ба худоӣ ар бад-ӣн мақом расад

به خدای ار بدین مقام رسد

Ҳам шавад бе забонтар аз сӯфор

هم شود بی‌زبانتر از سوفار

Ман далерӣ ҳаме кунам варна

من دلیری همی کنم ورنه

Бар бисоти ту аз сғору кбор

بر بساط تو از صغار و کبار

Ҳеҷ соҳиб сухан наёрад кард

هیچ صاحب سخن نیارد کرد

Ин чунин бар суханварии исрор

این چنین بر سخنوری اصرار

То буд базми зҳрўиро гул

تا بود بزم زهروی را گل

То буд тири ақрабиро хор

تا بود تیر عقربی را خار

Фалаки маҷлисати зи Зуҳраи рухон

فلک مجلست ز زهره‌رخان

Бод чунон ки бушковади гулзор

باد چونان که بشکفد گلزار

Даври фармони даҳят ҳамчуи абад

دور فرمان دهیت همچو ابد

Пои беруни ниҳода аз миқдор

پای بیرون نهاده از مقدار

Доъёни давоми давлати ту

داعیان دوام دولت تو

Инсу ҷони болъшӣу алобкор

انس و جان بالعشی و الابکار

Ҷоҳат аз ҳрзу ҳифзи мустағнӣ

جاهت از حرز و حفظ مستغنی

Ҷонат аз умру моли бархӯрдор

جانت از عمر و مال برخوردار