Шабу шамъу шукру буии гулу боди баҳор

شب و شمع و شکر و بوی گل و باد بهار

Майу маъшӯқу даф ва раваду неу бӯсу канор

می و معشوق و دف و رود و نی و بوس و کنار

Сабзау оби гули афшону сабӯҳӣ дар боғ

سبزه و آب گل‌افشان و صبوحی در باغ

Нолаи булбулу овози бути сими изор

نالهٔ بلبل و آواز بت سیم‌عذار

Хуш буд хосса касеро ки тавоноӣ ҳаст

خوش بود خاصه کسی را که توانایی هست

Вой бар онкӣ дилӣ дораду онҳами афкор

وای بر آنکه دلی دارد و آنهم افکار

Навбаҳор омаду ҳангоми тараб дар гулзор

نوبهار آمد و هنگام طرب در گلزار

Чаҳ баҳорӣ ки зи дилҳо бабради сабру қарор

چه بهاری که ز دلها ببرد صبر و قرار

Соқиои хез ки гули рашки рух ҳўро шуд

ساقیا خیز که گل رشک رخ حورا شد

Бӯстони ҷинат ва май кавсар ва тӯбоаст чанор

بوستان جنت و می کوثر و طوبیست چنار

Мурда хоҳад ки биҷунбад ба чунин вақт аз ҷо

مرده خواهد که بجنبد به چنین وقت از جا

Кушта хоҳад ки зи хӯн лола кунад бо гулнор

کشته خواهد که ز خون لاله کند با گلنار

Кор май соз ки бе менатавон рафт ба боғ

کار می‌ساز که بی‌می نتوان رفت به باغ

Масти рӯи сӯии чаман тот кунад боғи нисор

مست رو سوی چمن تات کند باغ نثار

Булбули шефта мастасту гулу сарву саман

بلبل شیفته مست است و گل و سرو و سمن

Напасанданд ки ӯ маст буд мо ҳушёр

نپسندند که او مست بود ما هشیار

Боди наврӯзи саҳаргаҳ чу ба бустон бигузашт

باد نوروز سحرگه چو به بستان بگذشت

Гули сад барг бурун раст зи пиромни хор

گل صد برگ برون رست ز پیرامن خار

Чарби дастии фалаки байни ту ки бехомау ранг

چرب‌دستی فلک بین تو که بی‌خامه و رنگ

Кард атрофи чаманро ҳамаи пари нақш ва нигор

کرد اطراف چمن را همه پر نقش و نگار

Нақши бандии ҳавои боз нигаҳ кун бар гул

نقش‌بندی هوا باز نگه کن بر گل

Ки ду сад доира бар доира зад бе паргор

که دو صد دایره بر دایره زد بی‌پرگار

Шакл ғунчааст чу пайкон ки буд бар оташ

شکل غنچه است چو پیکان که بود بر آتش

Барг бедаст чу теғӣ ки براردи зангор

برگ بیدست چو تیغی که برآرد زنگار

Гули норсти дарахшнда чу ёқӯтин ҷом

گل نارست درخشنده چو یاقوتین جام

Донаи нор чу лл ва чу дар ҷусти анор

دانهٔ نار چو لل و چو در جست انار

Тифли ғунча арақ оварда зи таб бар рух аз он

طفل غنچه عرق آورده ز تب بر رخ از آن

Модари абри ҳаме ашк бирав боради зор

مادر ابر همی اشک برو بارد زار

Даии гули сурх ва сеӣ сарви расиданд ба ҳам

دی گل سرخ و سهی سرو رسیدند به هم

Дар миён омадашон гуфту шунӯдӣ бисёр

در میان آمدشان گفت و شنودی بسیار

Гул ҳаме гуфт туро нест бар ман қимат

گل همی گفت ترا نیست بر من قیمت

Сарв мегуфт туро нест бар ман миқдор

سرو می‌گفت ترا نیست بر من مقدار

Гули азу тайра шуд ва гуфт ки эй бе маънӣ

گل ازو طیره شد و گفت که ای بی‌معنی

Дами хӯбии зании охир ба кадоми астзҳор

دم خوبی زنی آخر به کدام استظهار

Гӯйии озодам ва бар як қадамии пайваста

گویی آزادم و بر یک قدمی پیوسته

Даъвии рақси намоеу надории рафтор

دعوی رقص نمایی و نداری رفتار

Сарв ларзон шуд ва зон таъна ба гул гуфт ки ман

سرو لرزان شد و زان طعنه به گل گفت که من

Пой барҷоем ва ҳамчун ту ним дасти гузор

پای برجایم و همچون تو نیم دست‌گذار

Солҳо будам дар боғ ва надидам рухи шаҳр

سالها بودم در باغ و ندیدم رخ شهر

Ту ки дӯш омадӣ имрӯз шудӣ дар бозор

تو که دوش آمدی امروز شدی در بازار

Гул дгрбор барошуфт ва бадв гуфт ки ман

گل دگربار برآشفت و بدو گفت که من

Ҳар ба як соли яке ҳафтаи намоями дидор

هر به یک سال یکی هفته نمایم دیدار

На пас аз ёздаҳи ма бӯдан ман дар парда

نه پس از یازده مه بودن من در پرده

Ки кунун низ бапушам рух ва биншинам зор

که کنون نیز بپوشم رخ و بنشینم زار

Сӯии шаҳр аз пай он рафтам то дарёбам

سوی شهر از پی آن رفتم تا دریابم

Базми хуршеди замини сояи ҳақи фахри кбор

بزم خورشید زمین سایهٔ حق فخر کبار

Нозаши малику малики Носири дайни қтлғи шоҳ

نازش ملک و ملک ناصر دین قتلغ شاه

Ки бадв фахр кунад тахт ба рӯзии садбор

که بدو فخر کند تخت به روزی صدبار

Он ҷавони бахти шаҳи покдли поки сиришт

آن جوان بخت شه پاکدل پاک‌سرشت

Он нкўсирти никўсири некӯкор

آن نکوسیرت نیکوسیر نیکوکار

Он хирадманди ҳнрдўст ки кардаст хаҷал

آن خردمند هنردوست که کردست خجل

Баҳру конро ба гуҳи базли яминаши зи ясор

بحر و کان را به گه بذل یمینش ز یسار

Каф ӯ зомин арзоқ вуҳушасту туюр

کف او ضامن ارزاق وحوشست و طیور

Дар ӯ қибла арқон билодасту диёр

در او قبلهٔ ارکان بلادست و دیار

Хаи хае қадари турои торами гардуни курсӣ

خه‌خه ای قدر ترا طارم گردون کرسی

Зиҳи зиҳ эй рои турои субҳи мунири оинаи дор

زه زه ای رای ترا صبح منیر آینه‌دار

Ҳарчӣ гӯям ба мдиҳи ту ва гӯйанд касон

هرچه گویم به مدیح تو و گویند کسان

Ту аз он бештарӣ нест дар он ҳеҷ инкор

تو از آن بیشتری نیست در آن هیچ انکار

Мункирони ҳамаи олам чу расиданд ба ту

منکران همه عالم چو رسیدند به تو

Бар тамизу хираду халқ ту карданд иқрор

بر تمیز و خرد و خلق تو کردند اقرار

Эҳтишоми ту дарахтӣаст ба ғояти олӣ

احتشام تو درختی است به غایت عالی

Ки нишоту тарабу нозу Наими оради бор

که نشاط و طرب و ناز و نعیم آرد بار

Ту сулаймонӣу зери ту фарси тахти равон

تو سلیمانی و زیر تو فرس تخت روان

Тахт аз муъҷиза бар бод нишаста чу ғубор

تخت از معجزه بر باد نشسته چو غبار

Чун кадуи хасми ту гарданкаш агар шуд чаҳ шавад

چون کدو خصم تو گردنکش اگر شد چه شود

Ҳам тўош боз кунӣ пӯсти зи тани ҳамчуи хиёр

هم تواش باز کنی پوست ز تن همچو خیار

Бо ҳамаи саркашии тавсани гардун чу шутур

با همه سرکشی توسن گردون چو شتر

Дасти ҳукм ту бибиняш дарун кард маҳор

دست حکم تو ببینیش درون کرد مهار

Нест ҷузи калаки тугар калак буд машк фишон

نیست جز کلک تو گر کلک بود مشک‌فشان

Нест ҷузи табъи тугар табъ буд гавҳарбор

نیست جز طبع تو گر طبع بود گوهربار

Ҳамчуи борон ба нишеб уфтад бадхоҳи ту боз

همچو باران به نشیب افتد بدخواه تو باز

Гар ба болокшдши чархи ду сад раҳ чу бухор

گر به بالاکشدش چرخ دو صد ره چو بخار

Душманатро чу хирад нест агар ганҷ наад

دشمنت را چو خرد نیست اگر گنج نهد

Нашавад молики динор ба малику динор

نشود مالک دینار به ملک و دینار

Нашавад машк агар чанд фаровон монад

نشود مشک اگر چند فراوان ماند

Ҷигари сӯхта дар нофаи оҳӯии ттор

جگر سوخته در نافهٔ آهوی تتار

Илми давлати ту мех заминасту замон

علم دولت تو میخ زمین است و زمان

Иззати зоти шарифати шарафи лайл ва наҳор

عزت ذات شریفت شرف لیل و نهار

Даҳ раҳ аз на фалак айём шунидаст сариҳ

ده ره از نه فلک ایام شنیدست صریح

Ки туе воситаи ҳафт ва шаш ва панҷ ва чаҳор

که تویی واسطهٔ هفت و شش و پنج و چهار

Гар чу фиръавни лъини хасми ту дар баҳр шавад

گر چو فرعون لعین خصم تو در بحر شود

Мавкиби Мӯсавӣати гирди براردи зи баҳор

موکب موسویت گرد برآرد ز بحار

Бози тамкини ту ҳарҷо ки ба парвоз ояд

باز تمکین تو هرجا که به پرواز آید

Сари фурӯи дуздади бадхоҳи ту чун бутемор

سر فرو دزدد بدخواه تو چون بوتیمار

Гирд набандад камари меҳри ту чун мӯри адуат

گرد نبندد کمر مهر تو چون مور عدوت

Зуд аз пӯсти буруни орадаши айём чу мор

زود از پوست برون آردش ایام چو مار

Ту чунонӣ ки дар офоқ туро нест назир

تو چنانی که در آفاق ترا نیست نظیر

Ба сафо ва ба ҳаё ва ба сабот ва ба виқор

به صفا و به حیا و به ثبات و به وقار

Бози ихвони хирадманди туро чтўон гуфт

باز اخوان خردمند ترا چتوان گفت

Зираку фозилу душмани шикану коргзор

زیرک و فاضل و دشمن‌شکن و کارگذار

Срўро , покдло , зини фалак бесару по

سرورا، پاکدلا، زین فلک بی‌سر و پا

Зиндагонии раҳеи гашт ба ғояти душвор

زندگانی رهی گشت به غایت دشوار

Нақд май боядам имрӯзи зи хизмати сад чиз

نقد می‌بایدم امروز ز خدمت صد چیز

Нақдтар аз ҳамаи ҳолеи фараҷӣу дастор

نقدتر از همه حالی فرجی و دستار

Бандагонанд фаровони зи ту бо неъмату ноз

بندگانند فراوان ز تو با نعمت و ناز

Бандаро низ чаҳ бошад ҳам аз эшон ингор

بنده را نیز چه باشد هم از ایشان انگار

Вақт онаст ки хоҳии зи карами калак ва дуот

وقت آنست که خواهی ز کرم کلک و دوات

Бадарии пораи коғази зи канори тӯмор

بدری پارهٔ کاغذ ز کنار طومار

Бар ҳар он кас ки баротам банависӣ шояд

بر هر آن کس که براتم بنویسی شاید

Ба камоли аддӣн борӣ нанависӣ зинҳор

به کمال‌الدین باری ننویسی زنهار

Зонка он золим бе раҳми яке ҳубаи надод

زانکه آن ظالم بی‌رحم یکی حبه نداد

Зон зару ҷомау карбосу каттони ман пор

زان زر و جامه و کرباس و کتان من پار

Он камолӣ ки чу нуқсон ман омад дар пеш

آن کمالی که چو نقصان من آمد در پیش

Зон надидам ман аз он ҳадяи шоҳии осор

زان ندیدم من از آن هدیهٔ شاهی آثار

Ҳаҷв кӣ хўостмш гуфт вале тарсидам

هجو کی خواستمش گفت ولی ترسیدم

Ки на бар табъи малики рост буд он гуфтор

که نه بر طبع ملک راست بود آن گفتار

Бҳлш кардам агар чанд ки ӯ золим буд

بحلش کردم اگر چند که او ظالم بود

Бо ваем беш аз ин низ мабодои сару кор

با ویم بیش از این نیز مبادا سر و کار

То ҷаҳон монад , моноади вуҷӯдат ба ҷаҳон

تا جهان ماند، ماناد وجودت به جهان

Бодӣ аз бахту ҷавонӣу ҷаҳони бархӯрдор

بادی از بخت و جوانی و جهان برخوردار

Дӯстони ҷамъу надимони хушу давлати боқӣ

دوستان جمع و ندیمان خوش و دولت باقی

Сари ту сабзу дилати шоду танат бе озор

سر تو سبز و دلت شاد و تنت بی‌آزار

Иди фархунда ва дар ид ба расми қурбон

عید فرخنده و در عید به رسم قربان

Сари бурӣдаи адуяти ҳамчуи шутури зор ва назор

سر بریده عدویت همچو شتر زار و نزار