Ҳабли матини малики ду то кард рӯзгор

حبل متین ملک دو تا کرد روزگار

Иқболро ба ваъда вафо кард рӯзгор

اقبال را به وعده وفا کرد روزگار

Дар бӯстони малики ниҳолии нишонди чарх

در بوستان ملک نهالی نشاند چرخ

Вонро қарин нашав ва намо кард рӯзгор

وآنرا قرین نشو و نما کرد روزگار

Ҳар шоде ки фитнаи зи мо фӯт карда буд

هر شادیی که فتنه ز ما فوت کرده بود

Онро ба як латифа қазо кард рӯзгор

آنرا به یک لطیفه قضا کرد روزگار

Бо равзаи мамолику миллат ки тозаи бод

با روضهٔ ممالک و ملت که تازه باد

Саъии саҳобу лутф сабо кард рӯзгор

سعی سحاب و لطف صبا کرد روزگار

Муҳтоҷ буд малик ба пероя эй чунин

محتاج بود ملک به پیرایه‌ای چنین

Охири муроди малик раво кард рӯзгор

آخر مراد ملک روا کرد روزگار

Назми ҷаҳони надоди ҳаме беш азин зи бухл

نظم جهان نداد همی بیش ازین ز بخل

Охири тариқи бухл раҳо кард рӯзгор

آخر طریق بخل رها کرد روزگار

эй маҷди дайну соҳиби айёму садри шарқ

ای مجد دین و صاحب ایام و صدر شرق

Дидӣ чаҳ хидматӣ ба сазо кард рӯзгор

دیدی چه خدمتی به سزا کرد روزگار

Ин оятӣ ки зубдаи оёт сунъ ӯст

این آیتی که زبدهٔ آیات صنع اوست

Дар шани малики хуб адо кард рӯзгор

در شان ملک خوب ادا کرد روزگار

Венаи гавҳарӣ ки воситаи ақд даҳр ӯст

وین گوهری که واسطهٔ عقد دهر اوست

Аз дасти ғайби нек ҷудо кард рӯзгор

از دست غیب نیک جدا کرد روزگار

Ганҷи қадари зи моя тиҳӣ кард осмон

گنج قدر ز مایه تهی کرد آسمان

То хокро ба барг ва наво кард рӯзгор

تا خاک را به برگ و نوا کرد روزگار

Сӯии ту эй ризои ту сарчашмаи ҳаёт

سوی تو ای رضای تو سرچشمهٔ حیات

Доими назар ба айн ризо кард рӯзгор

دایم نظر به عین رضا کرد روزگار

Онҷо ки ҳукми чарху нФози ту ҷамъ шуд

آنجا که حکم چرخ و نفاذ تو جمع شد

Бар ҳукми чарх чун ва чаро кард рӯзгор

بر حکم چرخ چون و چرا کرد روزگار

Дар байъи хизмати ту ки омад ки баъд аз онаш

در بیع خدمت تو که آمد که بعد از آنش

Бар ман язиди фитна баҳо кард рӯзгор

بر من یزید فتنه بها کرد روزگار

Вонҷо ки зикри соҳиб рай рафту зикри ту

وانجا که ذکر صاحب ری رفت و ذکر تو

Бар аҳди давлати ту дуо кард рӯзгор

بر عهد دولت تو دعا کرد روزگار

Ҳар сар ки аз анояти ту соя Эй наёфт

هر سر که از عنایت تو سایه‌ای نیافت

Мавқуфи офтоб ъно кард рӯзгор

موقوف آفتاب عنا کرد روزگار

Ҳар тан ки аз риояти ту баҳра Эй надид

هر تن که از رعایت تو بهره‌ای ندید

Гули муҳраҳои нақш бало кард рӯзгор

گل مهره‌های نقش بلا کرد روزگار

Дар бандагӣати содиқ ва софӣаст ҳарки ҳаст

در بندگیت صادق و صافیست هرکه هست

Венаи бандагии зи сидқ ва сафо кард рӯзгор

وین بندگی ز صدق و صفا کرد روزگار

эй анварии мдоҳнти сард чун кунӣ

ای انوری مداهنت سرد چون کنی

Ин саъй кӣ намӯд ва куҷо кард рӯзгор

این سعی کی نمود و کجا کرد روزگار

Хусрави имоди давлату дайнро шиносу бас

خسرو عماد دولت و دین را شناس و بس

Каши хизмати хало ва мулло кард рӯзгор

کش خدمت خلا و ملا کرد روزگار

Ин коми дили атийяти таъйид ҷоҳ ӯст

این کام دل عطیت تایید جاه اوست

Бе Авни ҷоҳ ӯ чаҳ ато кард рӯзгор

بی‌عون جاه او چه عطا کرد روزگار

Пирӯзи шаҳ ки то ба қиёмати зи навбаташ

پیروز شه که تا به قیامت ز نوبتش

Сақфи сипеҳри вақф садо кард рӯзгор

سقف سپهر وقف صدا کرد روزگار

Он хусравӣ ки пеши зФрпишаҳи рояташ

آن خسروی که پیش ظفرپیشه رایتش

Пешонии мулӯк қафо кард рӯзгор

پیشانی ملوک قفا کرد روزگار

Он осмони маҳал ки зи баси чархи ҷӯад ӯ

آن آسمان محل که ز بس چرخ جود او

Хуршедро чу соя гадо кард рӯзгор

خورشید را چو سایه گدا کرد روزگار

Онк аз барои хутбаи айёми давлаташ

آنک از برای خطبهٔ ایام دولتش

Брҷисро радо ва вто кард рӯзгор

برجیس را ردا و وطا کرد روزگار

Вонк аз барои хизмати маймуни даргааш

وانک از برای خدمت میمون درگهش

Баҳромро кулоҳ ва қабо кард рӯзгор

بهرام را کلاه و قبا کرد روزگار

Дасти чанори давлати фитрок ӯ наёфт

دست چنار دولت فتراک او نیافت

Зонаши ммри бод ҳаво кард рӯзгор

زانش ممر باد هوا کرد روزگار

Пушти бунафшаи хизмати маймунаши хами надод

پشت بنفشه خدمت میمونش خم نداد

Зон пеш чун худяш дўто кард рӯзгор

زان پیش چون خودیش دوتا کرد روزگار

Шоҳӣ ки дар азоФти қадараш ба чашми ақл

شاهی که در اضافت قدرش به چشم عقل

Аз қолаби сипеҳр сҳо кард рӯзгор

از قالب سپهر سها کرد روزگار

Хонӣ ки дар ҷаҳони хилофаш ба як замон

خانی که در جهان خلافش به یک زمان

Аз ъзи бади сгол азо кард рӯзгор

از عز بد سگال عزا کرد روزگار

Дар мавқифӣ ки билкш аз ҳабс кеш раст

در موقفی که بیلکش از حبس کیش رست

Бар шери бешаи ҳабс фано кард рӯзгор

بر شیر بیشه حبس فنا کرد روزگار

Чун аждаҳоӣ найза бипечед дар кафш

چون اژدهای نیزه بپیچید در کفش

Дар дасти хасми найза Асо кард рӯзгор

در دست خصم نیزه عصا کرد روزگار

эй хусравӣ ки фазлае аз хашму халқи тест

ای خسروی که فضله‌ای از خشم و خلق تست

Он мояи косли хавф ва раҷо кард рӯзгор

آن مایه کاصل خوف و رجا کرد روزگار

Ҷами давлатӣ ки дар нафасии кулбаи маро

جم‌دولتی که در نفسی کلبهٔ مرا

Аз неъмати ту арш сабо кард рӯзгор

از نعمت تو عرش سبا کرد روزگار

Бо ман ту кардӣ ончӣ сахо хондаш хирад

با من تو کردی آنچه سخا خواندش خرد

Ваон дигарон дағо на сахо кард рӯзгор

وان دیگران دغا نه سخا کرد روزگار

Дар хизмати ту узр ҳаме хоҳадам кунун

در خدمت تو عذر همی خواهدم کنون

Зини пеш бо ман аз чаҳ ҷафо кард рӯзгор

زین پیش با من از چه جفا کرد روزگار

эй пояи камоли ту ҷое ки аз улувва

ای پایهٔ کمال تو جایی که از علو

Аввали ҳиҷоб аз авҷ само кард рӯзгор

اول حجاب از اوج سما کرد روزگار

Ман бандаро зи оҷизии андари санои ту

من بنده را ز عاجزی اندر ثنای تو

То ҳашари поймол ҳаё кард рӯзгор

تا حشر پایمال حیا کرد روزگار

Дасти зкои ман ба камоли ту кӣ расад

دست ذکای من به کمال تو کی رسد

Гирам ки гавҳарами з зко кард рӯзгор

گیرم که گوهرم ز ذکا کرد روزگار

Зикри туро чаҳ ном фазояд санои ман

ذکر ترا چه نام فزاید ثنای من

Худ номи ту зи ҳамд ва сано кард рӯзгор

خود نام تو ز حمد و ثنا کرد روزگار

То дар сарои шодӣу ғам дар забон фитад

تا در سرای شادی و غم در زبان فتد

Чун неку бади савоб ва хато кард рӯзгор

چون نیک و بد صواب و خطا کرد روزگار

Андари нФози хусраву соҳиби ниҳодаи бод

اندر نفاذ خسرو و صاحب نهاده باد

Ҳар амри кони қарин қазо кард рӯзгор

هر امر کان قرین قضا کرد روزگار

Дар давлатӣ ки пеши давомаш хаҷал шавад

در دولتی که پیش دوامش خجل شود

Даврон ки нисбаташ ба бақо кард рӯзгор

دوران که نسبتش به بقا کرد روزگار