Бзёءи давлату дайни хоҷаи ҷаҳони Мансур

بضیاء دولت و دین خواجهٔ جهان منصور

Ки ҳаст олами фонӣ ба зот ӯ маъмур

که هست عالم فانی به ذات او معمور

Ба калак биёрост пешгоҳи ҳунар

به کلک بیاراست پیشگاه هنر

Ба ҷоҳи қадари биФзўди пойгоҳи судӯр

به جاه قدر بیفزود پایگاه صدور

Ба пеши азмати хоки касифи боди аҷул

به پیش عزمت خاک کثیف باد عجول

Ба пеши ҳлмши боди аҷули хоки сабур

به پیش حلمش باد عجول خاک صبور

Ба ҷинси ҷинси ҳунар дар ҷаҳони туе маърӯф

به جنس جنس هنر در جهان تویی معروف

Ба навъи навъи шараф дар ҷаҳони туе машҳур

به نوع‌نوع شرف در جهان تویی مشهور

Ба ҷӯади қудрати он дорӣ арча мумкин нест

به جود قدرت آن داری ارچه ممکن نیست

Ки халқро бурҳонии зи рӯзии мақдӯр

که خلق را برهانی ز روزی مقدور

Ту он касе ки кунад поси давлатат ба гарав

تو آن کسی که کند پاس دولتت به گرو

зи чашми хонаи бози ошиёнаи ъсФўр

ز چشم‌خانهٔ باز آشیانهٔ عصفور

Ба назд барқи замират пиёда бошад фарқ

به نزد برق ضمیرت پیاده باشد فرق

Ба пеши рои минбари ту соя гардад нур

به پیش رای منبر تو سایه گردد نور

Сафои табъи ту бФзўди оби оби равон

صفای طبع تو بفزود آب آب روان

Масири амри ту брбўди гӯии боди дбўр

مسیر امر تو بربود گوی باد دبور

Иборати ту чаро шуд чу гавҳари манзум

عبارت تو چرا شد چو گوهر منظوم

Китобати ту чаро шуд чу лؤлؤи мансур

کتابت تو چرا شد چو لؤلؤ منثور

Ба теғи караи ту онро ки кушта кард аҷал

به تیغ کره تو آنرا که کشته کرد اجل

Худоӣ зинда нигарадонаш ба нафхаи сувар

خدای زنده نگردانش به نفخهٔ صور

Ба оби рФқи ту онро ки ташна кард амл

به آب رفق تو آنرا که تشنه کرد امل

Сипеҳри бршдаҳи ннмоидши сароби ғурур

سپهر برشده ننمایدش سراب غرور

Бзргўорои ман бандау тавобеъи ман

بزرگوارا من بنده و توابع من

Ҳамеша ҷуфти нафирам аз ҷаҳони нФўр

همیشه جفت نفیرم از جهان نفور

Маро на дар хури аҳволи ъодтисти ҳамид

مرا نه در خور احوال عادتیست حمید

Ҳаме ба роз кушодан набошадам дастур

همی به راز گشادن نباشدم دستور

Маро на дар хур айём ҳимматӣаст баланд

مرا نه در خور ایام همتیست بلند

Ҳаме ба парда даридан надорадам маъзӯр

همی به پرده دریدن نداردم معذور

Замона ҳарчӣ бипушади ниҳон бнтўон кард

زمانه هرچه بپوشد نهان بنتوان کرد

Ки рӯзгор буд дар бенот даҳри қусӯр

که روزگار بود در بنات دهر قصور

Марои фалак амалӣ дод дар вилояти ғам

مرا فلک عملی داد در ولایت غم

Ки дахл он напазирад ба ҳеҷ харҷи қусӯр

که دخل آن نپذیرد به هیچ خرج قصور

Ба хираи азл чаҳ ҷӯям ки мерасад шабу рӯз

به خیره عزل چه جویم که می‌رسد شب و روز

Ба дасти ҳодисаи маншур бар сари маншур

به دست حادثه منشور بر سر منشور

Ман аз фалак ба ту нолам ки аз ту душману дӯст

من از فلک به تو نالم که از تو دشمن و دوست

Чу аз фалак ба мусӣбат ҳаме расанд ва ба сур

چو از فلک به مصیبت همی‌رسند و به سور

Ҳамеша то бхрўшд ба пеши гули булбул

همیشه تا بخروشد به پیش گل بلبل

Ҳамеша то бсроид ба пеши мли тнбўр

همیشه تا بسراید به پیش مل طنبور

Насиби душманат аз гул ҳамеша бодои хор

نصیب دشمنت از گل همیشه بادا خار

Мазоқи ҳосидат аз мл ҳамеша бодои давр

مذاق حاسدت از مل همیشه بادا دور

Ҳисоби умри бидонадяши бадсиголи ту бод

حساب عمر بداندیش بدسگال تو باد

Ҳамеша қобили нуқсони чунон ки зарби ксўр

همیشه قابل نقصان چنان که ضرب کسور

зи бими пайкари хасмат чу пайкари мартӯб

ز بیم پیکر خصمت چو پیکر مرطوب

зи рашки гӯнаи душман чу гӯнаи мҳрўр

ز رشک گونهٔ دشمن چو گونهٔ محرور

Сифеди чашми ҳасуди ту чун тани абрс

سفید چشم حسود تو چون تن ابرص

Сиёҳи рӯзи ҳасуди ту чун шаби диҷўр

سیاه روز حسود تو چون شب دیجور

Лагоми ҳукми турои коми коми бардаи намоз

لگام حکم ترا کام کام برده نماز

Чу тавқи тўъи турои гардани вуҳушу туюр

چو طوق طوع ترا گردن وحوش و طیور

Ба ранҷи ҳосиду бадхоҳати осмони шодон

به رنج حاسد و بدخواهت آسمان شادان

Мудоми душману бдгўти зи ахтарони ранҷур

مدام دشمن و بدگوت ز اختران رنجور