Абшрўо ё аҳли Найшобӯри азои ҷоءи албшир
ابشروا یا اهل نیشابور اذا جاء البشیر
Кандар омад мавкиби маймуни Мансури вазир
کاندر آمد موکب میمون منصور وزیر
Мавкибӣ каз фар ӯ фирдавс дигар шуд замин
موکبی کز فر او فردوس دیگر شد زمین
Мавкибӣ каз гирд ӯ гардун дигар шуд асир
موکبی کز گرد او گردون دیگر شد اثیر
Мавкибӣ каз тӯлу арзаш мунқатиъ гардад гумон
موکبی کز طول و عرضش منقطع گردد گمان
Мавкибӣ каз мавҷи фавҷаш мунҳазим гардад замир
موکبی کز موج فوجش منهزم گردد ضمیر
Мавкиби садри ҷаҳони пушти ҳудо рӯй зафар
موکب صدر جهان پشت هدی روی ظفر
Соҳиби хусрави нишони дастури султони дору гир
صاحب خسرو نشان دستور سلطان دار و گیر
Носири ?данеу дайни бўолФтҳ каз бадви вуҷӯд
ناصر دنیی و دین بوالفتح کز بدو وجود
Рояташро фатҳи лозими гашту нусрати ногузир
رایتش را فتح لازم گشت و نصرت ناگزیر
Тоҳири тоҳрнсби соҳиб ки ҳукми шаръ ро
طاهر طاهرنسب صاحب که حکم شرع را
Дар изои арақи пок аўмҳит омад ғадир
در ازای عرق پاک اومحیط آمد غدیر
Онкӣ омад рӯзи босши роизи айёми тунд
آنکه آمد روز باسش رایض ایام تند
Онкӣ шуд бахти ҷӯонаши ҳомии гардуни пер
آنکه شد بخت جوانش حامی گردون پیر
Ҳркҷо ҳзмш кунад хилвати замонаи пардаи дор
هرکجا حزمش کند خلوت زمانه پردهدار
Ҳркҷо азмаш диҳад фармони қазои фармон пазир
هرکجا عزمش دهد فرمان قضا فرمانپذیر
Карда ҳарчи он дар нФоз амр гунҷад ҷузи ситам
کرده هرچ آن در نفاذ امر گنجد جز ستم
Ёфта ҳарчи он бомакон андар ояд ҷузи назир
یافته هرچ آن بامکان اندر آید جز نظیر
Он кунад бо офияти адлаш ки борон бо набот
آن کند با عافیت عدلش که باران با نبات
Ваон кунад бо фитнаи инсофаш ки оташ бо ҳарир
وان کند با فتنه انصافش که آتش با حریر
Чист аз фахру шарафи кони васф зотӣ несташ
چیست از فخر و شرف کان وصف ذاتی نیستش
Он зўоид каз низом ва фахр дорад худ мгир
آن زواید کز نظام و فخر دارد خود مگیر
Ваҷҳи боқии хости умр ӯ зи девони қазо
وجه باقی خواست عمر او ز دیوان قضا
Бар абад бинвишт ва алҳақ буд миқдории қсир
بر ابد بنوشت و الحق بود مقداری قصیر
Ваҷҳи фозили хости ҷӯад ӯ зи девони қадар
وجه فاضل خواست جود او ز دیوان قدر
Бар ҷаҳон бинвишт ва алҳақ буд иқтоъии ҳақир
بر جهان بنوشت و الحق بود اقطاعی حقیر
Гар зи даст ӯ биафтад бар фалаки як фатҳи боб
گر ز دست او بیفتد بر فلک یک فتح باب
Дӯди оташ ҳамчунон борон диҳад кобри мтир
دود آتش همچنان باران دهد کابر مطیر
эй туро дар ҳабси тоъати ҳам вазеъ ва ҳам шариф
ای ترا در حبس طاعت هم وضیع و هم شریف
Ваии туро дар таҳти миннати ҳам сағир ва ҳам кабӣр
وی ترا در تحت منت هم صغیر و هم کبیر
Сояи адли ту шомил бар фароз ва бар нишеб
سایهٔ عدل تو شامل بر فراز و بر نشیب
Манеҳӣ ҳзми ту огоҳ аз қалил ва аз касӣр
منهی حزم تو آگاه از قلیل و از کثیر
Дар хамири тинати одам ба қӯти моя буд
در خمیر طینت آدم به قوت مایه بود
Унсури ту варна то акнӯн бмондстии фатир
عنصر تو ورنه تا اکنون بماندستی فطیر
Зоби рӯят пухта шуд нони вуҷӯдаши лоҷарам
زاب رویت پخته شد نان وجودش لاجرم
Сонеъ аз хокаш бурун оварад чун мӯӣ аз хамир
صانع از خاکش برون آورد چون موی از خمیر
Ҳарки дар паймони тӯда ту набошад чун пиёз
هرکه در پیمان توده تو نباشد چون پیاز
Интиқом рӯзгораш дод дар лўзинаҳи сайр
انتقام روزگارش داد در لوزینه سیر
Тахти кирдори осмон бар чори арқон такя зад
تخت کردار آسمان بر چار ارکان تکیه زد
зи ибтидои офариниш то туро бошад сарир
ز ابتدای آفرینش تا ترا باشد سریر
Чун накардӣ илтифотӣ дар сафар шуд солу моҳ
چون نکردی التفاتی در سفر شد سال و ماه
То ба доролмлки ваҳдати бӯ казусозӣ сафир
تا به دارالملک وحدت بو کزو سازی سفیر
БФсрдгар сарсари қаҳрат ба гардун бугзарад
بفسرد گر صرصر قهرت به گردون بگذرد
Офтоб аз шиддат ӯ ҳамчуи об аз змҳрир
آفتاب از شدت او همچو آب از زمهریر
Дӯши зиндони бони қаҳратро ҳаме дидам ба хоб
دوش زندانبان قهرت را همی دیدم به خواب
Маргро дастор бар гардани ҳамеи барадии асир
مرگ را دستار بر گردن همی بردی اسیر
Гуфтам ин чаҳ ? гуфт дай дар пеш соҳиб карда анд
گفتم این چه؟ گفت دی در پیش صاحب کردهاند
Сокинони олами куну фасод аз ваии нафир
ساکنان عالم کون و فساد از وی نفیر
Шакл дар гоҳи рафеъатро дуо кард осмон
شکل در گاه رفیعت را دعا کرد آسمان
Шакл ӯ шуд афзали алошколу ҳўи алмстдир
شکل او شد افضلالاشکال و هو المستدیر
Ранги рухсори замиратро сано гуфт офтоб
رنگ رخسار ضمیرت را ثنا گفت آفتاب
Лавн ӯ шуд аҳсани алолўону ҳўи алмстнир
لون او شد احسنالالوان و هو المستنیر
Соҳбои ман бандаро он даст бошад дар сухан
صاحبا من بنده را آن دست باشد در سخن
эй ба ту дасти вазорат чун сипеҳр аз маи мунир
ای به تو دست وزارت چون سپهر از مه منیر
Каз тавотур дар саноӣ ту наёсоед дамӣ
کز تواتر در ثنای تو نیاساید دمی
Хотири ман аз тафаккури хомаи ман аз срир
خاطر من از تفکر خامهٔ من از صریر
Инак заҳмат кам кунам навъе з тшўираст аз онк
اینک زحمت کم کنم نوعی ز تشویر است از آنک
Нақдҳои бас нФоиаҳаст ону ноқиди баси басир
نقدهای بس نفایه است آن و ناقد بس بصیر
Гарчи дар шукри ту чун сӯфори тирам бе забон
گرچه در شکر تو چون سوفار تیرم بیزبان
Драм аз анъоми ту кории бномизд чу тир
درام از انعام تو کاری بنامیزد چو تیر
Ишқи ин хизмати маро то ҳашар шуд ҳамроҳи ҷон
عشق این خدمت مرا تا حشر شد همراه جان
Зонка омад зобтдо бо гавҳарами ҳамроҳи шер
زانکه آمد زابتدا با گوهرم همراه شیر
То набошад осмонро ҳеҷ монеъ аз мадор
تا نباشد آسمان را هیچ مانع از مدار
То набошад ахтаронро ҳеҷ қотеъ аз масир
تا نباشد اختران را هیچ قاطع از مسیر
Дар баду неки осмонро боди даргоҳати мшор
در بد و نیک آسمان را باد درگاهت مشار
Дар кам ва беш ахтаронро боди фармонати мушир
در کم و بیش اختران را باد فرمانت مشیر
Ашки бадхоҳати зи даври осмон ҳамчун бқм
اشک بدخواهت ز دور آسمان همچون بقم
Рӯй бдгўити зи ҷаври ахтарон ҳамчун зрир
روی بدگویت ز جور اختران همچون زریر
Чашми ин доими сифед аз оби ҳасрати ҳамчуи қор
چشم این دایم سفید از آب حسرت همچو قار
Рӯй он доими сиёҳ аз даври меҳнати ҳамчуи қӣр
روی آن دایم سیاه از دور محنت همچو قیر
Қомати ин аз ҳаводиси кўж чун болои чанг
قامت این از حوادث کوژ چون بالای چنگ
Нолаи он аз нўоиби зор чун овози зер
نالهٔ آن از نوایب زار چون آواز زیر