Марогар чун ту дилдорӣ набошад

مرا گر چون تو دلداری نباشد

Ҳазорон дарди дил борӣ набошад

هزاران درد دل باری نباشد

Чу ту ё кам зи ту ёрии тавон ҷуст

چو تو یا کم ز تو یاری توان جست

Чаҳ бошадгар ситамкорӣ набошад

چه باشد گر ستمکاری نباشد

Марои гӯйӣ ки дар бустони ин роҳ

مرا گویی که در بستان این راه

Гулӣ безаҳмат хорӣ набошад

گلی بی‌زحمت خاری نباشد

Буд бо гирди рони гардани валикин

بود با گرد ران گردن ولیکن

Ба ҳарҷу санг харворӣ набошад

به هرجو سنگ خرواری نباشد

Агарчӣ пеш ёрон гӯям аз шарм

اگرچه پیش یاران گویم از شرم

Казу хуши хуйтар ёрӣ набошад

کزو خوش خوی‌تر یاری نباشد

Ту худ доне ки аз ту булъаҷаб тар

تو خود دانی که از تو بوالعجب‌تر

Ситамкории дил озорӣ набошад

ستمکاری دل‌آزاری نباشد

Чигуна даст ёбад бар ту он кас

چگونه دست یابد بر تو آن‌کس

Каши андари кӣса динорӣ набошад

کش اندر کیسه دیناری نباشد

Чу андари ҳеҷ кории посухи ман

چو اندر هیچ کاری پاسخ من

зи гуфтори ту худ оре набошад

ز گفتار تو خود آری نباشد

Агар фориғ буд сангини дили ту

اگر فارغ بود سنگین دل تو

зи бахти ман аҷаб корӣ набошад

ز بخت من عجب کاری نباشد

Хониш
ғзл шморҳ 102 — ъндлӣб