Ҳасани ту бар моҳ лашкар ме кашад

حسن تو بر ماه لشکر می‌کشد

Ишқи ту бар ақл ханҷар ме кашад

عشق تو بر عقل خنجر می‌کشد

Хизматаш бар даст мегирад фалак

خدمتش بر دست می‌گیرد فلک

Ҳар крои дасти ғамат барме кашад

هر کرا دست غمت برمی‌کشد

Дасти ишқати ҳркро доман гирифт

دست عشقت هرکرا دامن گرفت

Доман аз ҳар ду ҷаҳон дарме кашад

دامن از هر دو جهان درمی‌کشد

Аз бар ту гар ғамем оради расӯл

از بر تو گر غمیم آرد رسول

Ҷон ба сад шодяш дар бар ме кашад

جان به صد شادیش در بر می‌کشد

Аз ҳама бешу камӣ дар меҳру ҳасан

از همه بیش و کمی در مهر و حسن

Дил ба ҳар меъёри кат барме кашад

دل به هر معیار کت برمی‌کشد

Онкӣ мегуяд ки аз зулфат ба танг

آنکه می‌گوید که از زلفت به تنگ

Боди шаб то рӯз анбар ме кашад

باد شب تا روز عنبر می‌کشد

Ман ки бории сар ба ришват май даҳум

من که باری سر به رشوت می‌دهم

Зулфи ту бо ин ҳама сар ме кашад

زلف تو با این همه سر می‌کشد

Анварӣ бар пояи ту кӣ расад

انوری بر پایهٔ تو کی رسد

То қабулати поя бар тар ме кашад

تا قبولت پایه بر تر می‌کشد

Хониш
ғзл шморҳ 104 — ъндлӣб