Ҷонои дилам аз ғамат ба ҷон омад

جانا دلم از غمت به جان آمد

Ҷонами зи ту бар сар ҷаҳон омад

جانم ز تو بر سر جهان آمد

Аз давлати ин ҷаҳон дилӣ будам

از دولت این جهان دلی بودم

Он низ ба давлатат гарон омад

آن نیز به دولتت گران آمد

Ореи ҳамаи давлатӣ гарон ояд

آری همه دولتی گران آید

Чун пои ғами ту дар миён омад

چون پای غم تو در میان آمد

Дар роҳи ту корҳо бномизд

در راه تو کارها بنامیزد

Чунон ки бхўостм чунон омад

چونان که بخواستم چنان آمد

Дар ҳуҷраи дили хаёл ту бинишаст

در حجرهٔ دل خیال تو بنشست

Чун ишқи ту дар миён ҷон омад

چون عشق تو در میان جان آمد

Ҷон бар дар дил ба дард ме гуяд

جان بر در دل به درد می‌گوید

Дастурӣ ҳаст дар тавон омад

دستوری هست در توان آمد

Аз дасти замонаи достони гаштам

از دست زمانه داستان گشتم

Чун пои дилам дар остон омад

چون پای دلم در آستان آمد

Гуфтам ки ту аз замона ба бошӣ

گفتم که تو از زمانه به باشی

Худ ҳар ду нўолаҳ устихон омад

خود هر دو نواله استخوان آمد

Якбораи сипар бар анварии мФкн

یکباره سپر بر انوری مفکن

Бо ӯ ҳамаи вақт бар тавон омад

با او همه وقت بر توان آمد