Аҷаби аҷаб ки турои ёд дӯстон омад

عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد

Дрои дро ки зи ту кори мо ба ҷон омад

درآ درآ که ز تو کار ما به جان آمد

Мабар мабар хуру хобами зи доғи ҳиҷрон беш

مبر مبر خور و خوابم ز داغ هجران بیش

Макун макун ки ғамати суду дил зиён омад

مکن مکن که غمت سود و دل زیان آمد

Чаҳ мекунӣ ба чаҳ машғӯлӣ ва чаҳ май талабӣ

چه می‌کنی به چه مشغولی و چه می‌طلبی

Чаҳ гуфтамат чаҳ шунидӣ чаҳ дар гумон омад

چه گفتمت چه شنیدی چه در گمان آمد

Мазан мазан пас аз ин дар дили оташам ки зи ту

مزن مزن پس از این در دل آتشم که ز تو

Биёи биё ки бад-ӣни хастаи дил ғамон омад

بیا بیا که بدین خسته دل غمان آمد

Чунон ки буд гумони раҳе ба бадаҳдӣ

چنان که بود گمان رهی به بدعهدی

Ба оқибати ҳамаи аҳди ту ҳамчунон омад

به عاقبت همه عهد تو همچنان آمد

Карона кардӣ аз ман ту худ надонистӣ

کرانه کردی از من تو خود ندانستی

Ки дили зи ишқи ту якбора дар миён омад

که دل ز عشق تو یکباره در میان آمد

Макун такаббуру баҳри худоӣ рост бигӯӣ

مکن تکبر و بهر خدای راست بگوی

Ки то ҳадиси миннати ҳеҷ бар забон омад

که تا حدیث منت هیچ بر زبان آمد