Ха аз каҷот пурсам чунаст рӯзгорат

خه از کجات پرسم چونست روزگارت

Моро ду дидаи борӣ хӯн шуд дар интизорат

ما را دو دیده باری خون شد در انتظارت

Дар орзӯии рӯяти давр аз саодати ту

در آرزوی رویت دور از سعادت تو

Печону сӯгворам чун зулфи тобдорт

پیچان و سوگوارم چون زلف تابدارت

Моро нагӯйӣ эй ҷони кохр ба чаҳ аноят

ما را نگویی ای جان کاخر به چه عنایت

Бегонагӣ гирифтӣ аз ёри дӯстдорат

بیگانگی گرفتی از یار دوستدارت

эй ҷону равшаноӣ ба зини ҳаме бибояд

ای جان و روشنایی به زین همی بباید

Ту барканорӣ аз мо , мо дар миёни карт

تو برکناری از ما، ما در میان کارت

Бо мот дар нагирад моием ва ним ҷонӣ

با مات در نگیرد ماییم و نیم جانی

ё марг ҷон гузинам ё васли хушгуворат

یا مرگ جان گزینم یا وصل خوشگوارت

Гар бахт даст гирад вари умр пой дорад

گر بخت دست گیرد ور عمر پای دارد

Якбори дигар эй ҷон гирем дар канорат

یکبار دیگر ای جان گیریم در کنارت