Гули рухсори ту чун дастаи бастанд

گل رخسار تو چون دسته بستند

Баҳору боғ дар мотам нишастанд

بهار و باغ در ماتم نشستند

Саборо пой дар зулф ту бишикаст

صبا را پای در زلف تو بشکست

Чу чини зулфи ту бар ҳам шикастанд

چو چین زلف تو بر هم شکستند

Ки хоҳад раст аз ин осеби фитна

که خواهد رست از این آسیب فتنه

Ки нӯки хору барги гули нрстнд

که نوک خار و برگ گل نرستند

Кро дар боғи рухсорат буд роҳ

کرا در باغ رخسارت بود راه

Аз он дилҳо ки дар зулфи ту бастанд

از آن دلها که در زلف تو بستند

Ки дар ҳар гулистонаши гоҳ ва бе гоҳ

که در هر گلستانش گاه و بی‌گاه

зи ғамзаи ти як ҷаҳони таркони мустанад

ز غمزه‌ت یک جهان ترکان مستند

Чу дар пеши лабат аз бими чашмат

چو در پیش لبت از بیم چشمت

Ҳамаи хоҳандагон лабҳо бибастанд

همه خواهندگان لبها ببستند

Манеҳ бар кори ин бечорагони пой

منه بر کار این بیچارگان پای

Чаҳ хоҳӣ кард муштӣ зердастанд

چه خواهی کرد مشتی زیردستند