Ҳарч аз вафо ба ҷои ман он бевафо кунад

هرچ از وفا به جای من آن بی‌وفا کند

Онрои вафои шуморам агарчӣ ҷафо кунад

آنرا وفا شمارم اگرچه جفا کند

Бо онкии ҷуз ҷафо накунад кор кор ӯст

با آنکه جز جفا نکند کار کار اوست

Ёрб чаҳ корҳо кунад ӯгар вафо кунад

یارب چه کارها کند او گر وفا کند

Озодагон рӯй заминаш раҳе шаванд

آزادگان روی زمینش رهی شوند

Гар роҳи саркашӣу такаббур раҳо кунад

گر راه سرکشی و تکبر رها کند

Аз коми дил раҳо кунадаш дасти рӯзгор

از کام دل رها کندش دست روزگار

Онро ки дасти ишқи вай аз дил ҷудо кунад

آنرا که دست عشق وی از دل جدا کند

Аз бас ки кибриёӣ ҷамоласт дар сараш

از بس که کبریای جمالست در سرش

Бар ошиқони салом ба кибр ва риё кунад

بر عاشقان سلام به کبر و ریا کند

Гар фӯт гардадаш ҳамаи умри як ҷафо

گر فوت گرددش همهٔ عمر یک جفا

Хуии бадаш қарор нагирад қазо кунад

خوی بدش قرار نگیرد قضا کند