Гар вафо бо ҷамол ёр кунад

گر وفا با جمال یار کند

Ҳалқа дар гӯш рӯзгор кунад

حلقه در گوش روزگار کند

Моҳи даст аз ҷамоли бФшонд

ماه دست از جمال بفشاند

Гар бар ин пой устувор кунад

گر بر این پای استوار کند

Нозҳо мекунад ҷафо омез

نازها می‌کند جفا آمیز

Вар бинолам яке ҳазор кунад

ور بنالم یکی هزار کند

Бо чунин эътимод бар хӯбӣ

با چنین اعتماد بر خوبی

Накунад нози пас чаҳ кор кунад

نکند ناز پس چه کار کند

Чашмаш аз бешаҳо ҷафо донад

چشمش از پیشه‌ها جفا داند

Зулфаш аз корҳо шикор кунад

زلفش از کارها شکار کند

Ин дуои хуш бар остини бандад

این دعا خوش بر آستین بندد

Венаи сазои нек дар канор кунад

وین سزا نیک در کنار کند

Дилу дайнами бабрад ва суд кунам

دل و دینم ببرد و سود کنم

Гар бар ин моя ихтисор кунад

گر بر این مایه اختصار کند

Боркаши анварӣ ки ёргар ӯст

بارکش انوری که یارگر اوست

Зини бтар сад ҳазор бор кунад

زین بتر صد هزار بار کند