Дил ба ишқаши рух ба хӯн тар ме кунад

دل به عشقش رخ به خون تر می‌کند

Ҷони зи ҷавраши хок бар сар ме кунад

جان ز جورش خاک بر سر می‌کند

намехӯрд хӯни дилу дили ишва ҳоаш

می‌خورد خون دل و دل عشوه‌هاش

намехӯрд чун нӯш ва бовар ме кунад

می‌خورد چون نوش و باور می‌کند

Гарчи пеш аз ваъда савгандон хӯрд

گرچه پیش‌از وعده سوگندان خورد

Он ҳам аз пешам фаротар ме кунад

آن هم از پیشم فراتر می‌کند

Гуфтамаш : бас мекунад чашмати ҷафо ?

گفتمش: بس می‌کند چشمت جفا؟

Гуфт некӯ мекунад гар ме кунад

گفت نیکو می‌کند گر می‌کند

Ақлро чашми хушаш дар нарад ишқ

عقل را چشم خوشش در نرد عشق

намедиҳад шаш зарб ва шаш дар ме кунад

می‌دهد شش ضرب و شش در می‌کند

Зонка то дасти сиёҳаши брнҳнд

زانکه تا دست سیاهش برنهند

Зулфаш акнӯн дасти ҳам дар ме кунад

زلفش اکنون دست هم در می‌کند

Зар надорам лоҷарам бе мӯҷибӣ

زر ندارم لاجرم بی‌موجبی

Ҳар замонами айб дигар ме кунад

هر زمانم عیب دیگر می‌کند

Гуфт : зар гуфтам ки : ҷони гуфто ки : ха

گفت: زر گفتم که: جان گفتا که: خه

Алҳақ ин нақадам тавонгар ме кунад

الحق این نقدم توانگر می‌کند

Гуфтам : охири ҷон ба аз зар гуфт : на

گفتم: آخر جان به از زر گفت: نه

Лоҷарами кори ту чун зар ме кунад

لاجرم کار تو چون زر می‌کند

Чун кунӣ хокаши ҳамеи бӯси анварӣ

چون کنی خاکش همی بوس انوری

Гарчи бо хокат баробар ме кунад

گرچه با خاکت برابر می‌کند