Ҳасани ту ишқи ман афзӯн ме кунад

حسن تو عشق من افزون می‌کند

Ишқ ӯ ҳолам дигаргун ме кунад

عشق او حالم دگرگون می‌کند

Ғамзае аз чашми хунхораши маро

غمزه‌ای از چشم خونخوارش مرا

Зуҳра кард обу ҷигар хӯн ме кунад

زهره کرد آب و جگر خون می‌کند

Хандаи он лаъли исои дами маро

خندهٔ آن لعل عیسی دم مرا

Ҳар дамӣ аз гиря қорун ме кунад

هر دمی از گریه قارون می‌کند

Бар танами як мӯии азу озод нест

بر تنم یک موی ازو آزاد نیست

Ман надонам то чаҳ афсун ме кунад

من ندانم تا چه افسون می‌کند

Ҳасан ӯ дар нарад хӯбии дови хост

حسن او در نرد خوبی داو خواست

Хаташ акнӯн дов афзӯн ме кунад

خطش اکنون داو افزون می‌کند