Дӯши онкии ҳамаи ҷаҳони мо буд

دوش آنکه همه جهان ما بود

Оростаи миҳмони мо буд

آراسته میهمان ما بود

Савганд ба ҷони мо ҳаме хӯрд

سوگند به جان ما همی خورد

Гар чанд балои ҷони мо буд

گر چند بلای جان ما بود

Будаш ҳамаи хуррамӣу хӯбӣ

بودش همه خرمی و خوبی

Шукри эзадро ки он мо буд

شکر ایزد را که آن ما بود

Аз толеъи саъд мо баранд

از طالع سعد ما براند

Фолӣ ки на дар гумони мо буд

فالی که نه در گمان ما بود

Бинишаст миёни мо ва бархест

بنشست میان ما و برخاست

Озор ки дар миёни мо буд

آزار که در میان ما بود