Ман он ним ки маро бе ту ҷон тавонад буд

من آن نیم که مرا بی‌تو جان تواند بود

Дили замонау барг ҷаҳон тавонад буд

دل زمانه و برگ جهان تواند بود

Ниҳон шуд аз ман бечораи рози меҳнати ту

نهان شد از من بیچاره راز محنت تو

Қазои бади зи ҳамаи кас ниҳон тавонад буд

قضای بد ز همه کس نهان تواند بود

Хуши онкии гӯйӣ чунӣ ҳамеи туоне на

خوش آنکه گویی چونی همی توانی نه

Дар ин чунин сару тўшм тавон тавонад буд

در این چنین سر و توشم توان تواند بود

Агар зи ҳол миннат нест ҳеҷ гӯнаи хабар

اگر ز حال منت نیست هیچ‌گونه خبر

Ки ҳоли ман зи ғамат бар чаҳ сон тавонад буд

که حال من ز غمت بر چه‌سان تواند بود

Чаро агар ба ҳамаи умри нолае шинавӣ

چرا اگر به همه عمر ناله‌ای شنوی

Ба таънаи гӯйии кор фалон тавонад буд

به طعنه گویی کار فلان تواند بود

Ҷафо макун чаҳ кунӣ бас ки дар мамолики ҳасан

جفا مکن چه کنی بس که در ممالک حسن

Бароти аҳду вафо норавон тавонад буд

برات عهد و وفا ناروان تواند بود

Дар ин замона ҳар овоза каз вафо фикананд

در این زمانه هر آوازه کز وفا فکنند

Ҳамаи садои хам осмон тавонад буд

همه صدای خم آسمان تواند بود

Агар зи аҳду вафо ҳеҷ мумкинаст нишон

اگر ز عهد و وفا هیچ ممکنست نشان

Дар ин ҷаҳон чу наёбӣ дар он тавонад буд

در این جهان چو نیابی در آن تواند بود