Он рӯзгори кӯ ки марои ёри ёр буд

آن روزگار کو که مرا یار یار بود

Ман бар канор аз ғам ва ӯ дар канор буд

من بر کنار از غم و او در کنار بود

Рӯзам ба охир омад ва рӯзӣ назод низ

روزم به آخر آمد و روزی نزاد نیز

Зон гӯнаи рӯзгор ки он рӯзгор буд

زان گونه روزگار که آن روزگار بود

Имрӯз нест ҳеҷ умедам ба кори хеш

امروز نیست هیچ امیدم به کار خویش

Бадрӯди дай ки кори ман умедвор буд

بدرود دی که کار من امیدوار بود

Доими шумори васл ҳаме барграфт дил

دایم شمار وصل همی برگرفت دل

Ин ҳиҷр бе шумори куҷо дар шумор буд

این هجر بی‌شمار کجا در شمار بود

Бо рӯй чуннигорнигорам ҳазор шаб

با روی چون نگار نگارم هزار شب

Корами зи хуррамӣу хушӣ чуннигор буд

کارم ز خرمی و خوشی چون نگار بود

Вокнўни ҳзорбори шабӣ бо дареғу дард

واکنون هزاربار شبی با دریغ و درد

Гӯям ки ёрб он чаҳ нишот ва чаҳ кор буд

گویم که یارب آن چه نشاط و چه کار بود