Дӯш то субҳи ёр дар бар буд

دوش تا صبح یار در بر بود

Ғами ҳиҷрон чу ҳалқа бар дар буд

غم هجران چو حلقه بر در بود

Дасти ман буду гарданаши ҳамаи шаб

دست من بود و گردنش همه شب

Даии ҳамаи рӯз агарчӣ бар сар буд

دی همه روز اگرچه بر سر بود

Бо бар ҳамчуи сими сода ӯ

با بر همچو سیم سادهٔ او

Корам аз ишқ чун зрбр буд

کارم از عشق چون زربر بود

Гарчи шабҳои васл буд хушам

گرچه شبهای وصل بود خوشم

Шаби дӯшини зи шакли дигар буд

شب دوشین ز شکل دیگر بود

ё ман аз ишқ зортар будам

یا من از عشق زارتر بودم

ё з ҳар шаби Рахши накӯтар буд

یا ز هر شب رخش نکوتر بود

Кас надонад ки он чаҳ толеъ буд

کس نداند که آن چه طالع بود

Ман надонам ки он чаҳ ахтар буд

من ندانم که آن چه اختر بود

Аз фалак то ки субҳ рӯй намӯд

از فلک تا که صبح روی نمود

Анварӣ бо фалаки баробар буд

انوری با فلک برابر بود