Ончӣ бар ман дар ғами он номусулмон ме равад
آنچه بر من در غم آن نامسلمان میرود
Биллоҳ ар бо муъмини андар коФрстон ме равад
بالله ار با مؤمن اندر کافرستان میرود
Дил ба даллол ғамаш додам ба дастам боз дод
دل به دلال غمش دادم به دستم باز داد
Гуфт нақдии даҳ ки ин бо хок яксон ме равад
گفت نقدی ده که این با خاک یکسان میرود
Ончунон бе маънӣии корам ба ҷон оварад ва рафт
آنچنان بیمعنیی کارم به جان آورد و رفت
Ин сухан дар ёр бемаънӣ на дар ҷон ме равад
این سخن در یار بیمعنی نه در جان میرود
Гуфтам аз бе обии чашми замонаи сети ин магар
گفتم از بیآبی چشم زمانهست این مگر
Пешати оби ман кунун тира ба дастон ме равад
پیشت آب من کنون تیره به دستان میرود
Дили кадомии саг буд ҷое ки сад ҷони азиз
دل کدامی سگ بوَد جایی که صد جان عزیز
Дар рикоби камтарини шогирд сгбон ме равад
در رکاب کمترین شاگرد سگبان میرود
Дар тамошогоҳи зулфаш аз паии тартиби ҳасан
در تماشاگاه زلفش از پی ترتیب حسن
Бод бо фармони равоеи ҳам ба фармон ме равад
باد با فرمانروایی هم به فرمان میرود
Боди бории зулф ӯро чун ба фармон шуд чунин
باد باری زلف او را چون به فرمان شد چنین
Деви зулфаш гарна бо меҳр сулаймон ме равад
دیو زلفش گرنه با مهر سلیمان میرود
Ид будаст ончӣ дар Кашмӣр мерафтаст азу
عید بودست آنچه در کشمیر میرفتست ازو
Кор ин дорад ки акнӯн дар хуросон ме равад
کار این دارد که اکنون در خراسان میرود
Дар миёни оташи дил гарчи ҳар шаб то ба рӯз
در میان آتش دل گرچه هر شب تا به روز
Ҷонам аз ёди лабаш дар об ҳайвон ме равад
جانم از یاد لبش در آب حیوان میرود
Ҳар замон гуяд чаҳ хориҷ меравад акнӯн зи ман
هر زمان گوید چه خارج میرود اکنون ز من
Дам наме ёрам задан варна фаровон ме равад
دم نمییارم زدن ورنه فراوان میرود
Оби лутф аз ҷониб ӯ меравад бо анварӣ
آب لطف از جانب او میرود با انوری
Балки аз инсофу адл ва дод султон ме равад
بلکه از انصاف و عدل و داد سلطان میرود
Хусрави офоқи зулқарнайни сонии санҷари онк
خسرو آفاق ذوالقرنین ثانی سنجر آنک
Қайсараш дар таҳти фармони ҳамчу хоқон ме равад
قیصرش در تحت فرمان همچو خاقان میرود