Дидӣ ки пой аз хати фармон бурун наҳодӣ

دیدی که پای از خط فرمان برون نهادی

Дидӣ ки дасти ҷавру ҷафо боз баргушодӣ

دیدی که دست جور و جفا باز برگشادی

Барадами зи пои бозии ту дасти баради умрӣ

بردم ز پای بازی تو دست برد عمری

Бозам ба дасти бозии ту даст барниҳодӣ

بازم به دست بازی تو دست برنهادی

Бар кор ман наҳй ба ҷафои пой ҳар замонӣ

بر کار من نهی به جفا پای هر زمانی

Корами з даст рафт бад-ӣни кор чун фитодӣ

کارم ز دست رفت بدین کار چون فتادی

Дар хӯну хоки пеши ту май гирдами вази шухӣ

در خون و خاک پیش تو می‌گردم وز شوخی

Дар чашмат об нест надонам ки бар чаҳ бодӣ

در چشمت آب نیست ندانم که بر چه بادی

Шоди он замони шӯй ки маро дар ғамӣ бибинӣ

شاد آن زمان شوی که مرا در غمی ببینی

Ғам табъ шуд маро чу ба ғам хӯрданам ту шодӣ

غم طبع شد مرا چو به غم خوردنم تو شادی

Гӯйӣ аз ин паст ба ҳамаи ранҷ ёр бошам

گویی از این پست به همه رنج یار باشم

На рнҷҳот мерасад аҳсанти шоди бодӣ

نه رنجهات می‌رسد احسنت شاد بادی

Дар толеъами зи кас чу вафо нест аз ту монад

در طالعم ز کس چو وفا نیست از تو ماند

Аз модари замона ба ҳар толеъӣ ки зодӣ

از مادر زمانه به هر طالعی که زادی

Ишқат ба кори барадаму барадам чунонк барадам

عشقت به کار بردم و بردم چنانک بردم

Умрӣ ба бод додӣ вдодӣ чунонк додӣ

عمری به باد دادی ودادی چنانک دادی

эй анварят гашта фаромӯши ёди бодат

ای انوریت گشته فراموش یاد بادت

Кӯро ҳануз дар ҳамаи андешҳо ба ёдӣ

کو را هنوز در همه اندیشها به یادی