Рӯй чун моҳи осмони дорӣ

روی چون ماه آسمان داری

Қад чун сарви бӯстони дорӣ

قد چون سرو بوستان داری

Дили ту дории ғалат ҳаме гӯям

دل تو داری غلط همی گویم

На ба ҷону сарат ки ҷони дорӣ

نه به جان و سرت که جان داری

Дар миёни дилӣу хоҳӣ буд

در میان دلی و خواهی بود

Хешро чанд бар карони дорӣ

خویش را چند بر کران داری

Рози ман дар ғамат чу пайдо шуд

راز من در غمت چو پیدا شد

Рӯй то кӣ зи ман ниҳони дорӣ

روی تا کی ز من نهان داری

Гар наоне ва бевафо чаҳ аҷаб

گر نهانی و بی‌وفا چه عجب

Ҷонӣу одати ҷаҳони дорӣ

جانی و عادت جهان داری

Аз ғамат рӯй бар замин дорам

از غمت روی بر زمین دارم

Вази ҷафои сар бар осмони дорӣ

وز جفا سر بر آسمان داری

Чанд азин гарчи барг ин дорам

چند ازین گرچه برگ این دارم

Чанд аз он гарчи ҷои он дорӣ

چند از آن گرچه جای آن داری

Чун гаронӣ ҳаме бихоҳӣ барад

چون گرانی همی بخواهی برد

Сар чаҳ бар анварии гарони дорӣ

سر چه بر انوری گران داری