Умеди васли ту корӣ дарозаст

امید وصل تو کاری درازست

Умед алҳақ нишебӣ бе фарозаст

امید الحق نشیبی بی‌فرازست

Тамаъро бар ту дандон гарчи кунадаст

طمع را بر تو دندان گرچه کندست

Таманноро забон борӣ дарозаст

تمنا را زبان باری درازست

Раҳ берун шуд аз ишқат надонам

ره بیرون شد از عشقت ندانم

Дар ҳар ду ҷаҳон гӯйӣ фарозаст

در هر دو جهان گویی فرازست

Ба ғорати баради ғамзаи ти як ҷаҳони ҷон

به غارت برد غمزه‌ت یک جهان جان

Лабатро гӯ ки охири трктозст

لبت را گو که آخر ترکتازست

Дар ин мотами саро яъне замона

در این ماتم‌سرا یعنی زمانه

Басои иду арӯсӣ каз ту бозаст

بسا عید و عروسی کز تو بازست

Нагӯйӣ кин чунин иду арӯсӣ

نگویی کاین چنین عید و عروسی

Тараб дар рӯзаи ъушрат дар намозаст

طرب در روزه عشرت در نمازست

Ҳадиси офияти якборагии худ

حدیث عافیت یکبارگی خود

Чунон пӯшида шуд гӯйӣ ки озаст

چنان پوشیده شد گویی که آزست

Ниёз эй анварии баси арза кардан

نیاز ای انوری بس عرضه کردن

Ки маъшӯқ аз ду гетӣ бе ниёзаст

که معشوق از دو گیتی بی‌نیازست